ตอนที่ 175
บทที่ 176 สงครามแห่งอิสรภาพ
October 22, 2026
บทที่ 176 สงครามแห่งอิสรภาพ
คฤหาสน์ ตระกูลวู่
ผู้นั่งอยู่บนบัลลังก์ของห้องโถงนั่นคือวู่เฉิงอี้ หัวหน้าของตระกูลวู่ เขาเป็นทั้งหัวหน้าและผู้อาวุโสที่ถูกต้องตามกฎของตระกูลวู่
“ทำไมวู่หยู่ถึงฆ่าตัวตายล่ะ?” วู่เฉิงอี้ขมวดคิ้ว หัวหน้าลำดับที่สามพูดจาดูหมิ่นออกมาจากปากเขา “ถึงเจ้านั่นจะตายไป ก็ไม่เห็นมีประโยชน์อะไรสักหน่อย” “แต่ตระกูลลั่วส่งเจ้านั่นกลับมาที่นี่เลยนะ” วู่เฉิงอี้กล่าว“ไม่ต้องกังวลไปขอรับท่าน” ผู้อาวุโสคนหนึ่งกล่าวออกมา “วู่หยู่นั้นถูกส่งกลับมายังตระกูลวู่หลังจากที่เขาได้รับการยืนยันจากตระกูลลั่วแล้วว่า เขาไม่มีค่ามากพอที่จะใช้งาน เขาตายไปน่ะดีแล้วจะได้ไม่สามารถก่อเรื่องได้อีก และดูเหมือนว่าเขาจะทำให้ตระกูลลั่วนั้นขุ่นเคืองอีกแล้ว มันจะดีกว่าถ้าเขาตายไป”
วู่เฉิงอี้พยักหน้า นั่นคือความเป็นจริงวู่เฉิงอี้มองไปยังผู้คนรอบข้างเขา “ข้าได้ยินมาว่าวู่บูยงหลานชายของวู่หยู่ ได้รับหินวิญญาณจำนวนหนึ่งล้านก้อนมาจากเขา ด้วยเหตุนี้ในฐานะผู้ถือทุน เขาจึงได้กลายเป็นผู้บริหารสำนักงานใหญ่ของศาลาไป่หยู่และมีความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้บริหารทุกคน”
เกิดความโกลาหลขึ้นภายในห้องโถง หินวิญญาณนับล้าน น่าอิจฉาชะมัดหลายคนต่างรู้สึกเสียใจถ้าพวกเขาทำตัวดีกับวู่หยู่ พวกเขาจะได้รับอะไรตอบแทนบ้างไหม? ไม่ได้ต้องการอะไรมากมายเลย แค่เพียงหินวิญญาณสักหมื่นก็เป็นทรัพย์สมบัติที่มากมายแล้ว ตระกูลวู่ไม่ใช่ตระกูลใหญ่ เป็นเพียงแค่ตระกูลระดับกลาง “ห้องที่วู่หยู่อาศัยอยู่น่าอัปมงคลยิ่งนัก ข้าจะนำมันออกไป” วู่เฉิงอี้กล่าวเบา ๆ ทุคคนคิดว่าไม่น่าจะมีปัญหาอะไร มันเป็นห้องที่ไม่ดีเอาเสียเลย แต่มีบางอย่างผิดปกติ วู่หยู่นั้นเก็บเงินเอาไว้จนร่ำรวยอย่างมาก และอาจไม่ได้มอบทั้งหมดให้กับวู่บูยง “ไม่น่าจะใช่” “ไม่แน่ใจชะมัด” “ข้าไม่กลัวความโชคร้ายหรอก ยังไงซะมันก็เป็นคนของตระกูลวู่ ข้าจะจัดการเรื่องของวู่หยู่เอง!” ทันใดนั้น เกิดการทะเลาะวิวาทกันภายในห้องโถงของตระกูลหวู่ใบหน้าของทุกคนแดงก่ำและแสดงภาพลักษณ์อันน่าเกลียดของตนเองออกมา วู่หยู่ที่ไม่ได้เป็นที่ชื่นชอบของทุกคน กลับทำให้ภายในตระกูลเดือดปะทุหลังจากการตายของเขา
ขณะนั้น ได้มีจดหมายลับส่งเข้ามาวู่เฉิงอี้ผู้นำตระกูลลืมตาขึ้นและกล่าวว่า “นายน้อยของตระกูลลั่ว ที่วู่หยู่นั่นเคยติดตามด้วย ได้รู้เรื่อง ของวู่หยู่แล้ว และกำลังตรงมายังตระกูลวู่งั้นหรือ?”ผู้คนหัวเราะอย่างที่พวกเขารู้กันดีว่า ลั่วอู๋กำลังตกที่นั่งลำบากมานานแล้วเขายังจะหาเวลามาสร้างปัญหาได้อีก“ตอนนี้ลั่วอู๋น่าจะถูกจับไปแล้ว เขาคงถูกบีบบังคับให้เชื่อฟังตระกูลลั่วส่งมอบวิชาลับให้ แล้วก็คงโดนขับไล่ออกไปอีกรอบล่ะมั้ง” มีบางคนหัวเราะเยาะวู่เฉิงอี้เห็นครึ่งหลังของจดหมายลับ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที “สำนักโล่ศักดิ์สิทธิ์ได้ซุ่มโจมตี ผู้ใช้พลังวิญญาณระดับสูงทั้ง 15 คนของตระกูลลั่ว และพวกเขาถูกฆ่าทิ้งไปแล้วทั้งหมด”
ชายที่หัวเราะเยาะคนนั้น เหมือนกับกำลังถูกบีบที่คอ จนไม่ได้ส่งเสียงอะไรออกมาอีกเลยผู้คนต่างตกใจเป็นไปได้อย่างไร? ผู้ใช้พลังวิญญาณระดับสูงตั้ง15 คนถูกฆ่าจนหมดเนี่ยนะ?ลั่วอู๋มีพลังมากขนาดนั้นเลยเหรอ?ภายในห้องโถงมีแต่ความเงียบสงัดบางคนยิ้มเจื่อน ๆ ออกมา “ไม่ต้องกังวลมากไป อย่าลืมว่าอะไรสำคัญกว่าการตายของวู่หยู่กัน? และเนื่องจากมีข่าวส่งจากตระกูลลั่ว แสดงว่าต้องมีมาตรการตอบโต้แล้ว บางทีลั่วอู๋อาจถูกจับกุมเอาไว้แล้วก็ได้”
ผู้คนรู้สึกโล่งใจแต่ก็มีอยู่ประเด็นหนึ่งขณะนั้น ได้มีเสียงตะโกนดังอยู่ด้านนอกคฤหาสน์ตระกูลวู่ เหมือนกับการปะทุของภูเขาไฟ เสียงเหล่านั้นเต็มไปด้วยความก้าวร้าว
“ตายซะเถอะไอ้เจ้าพวกตระกูลวู่ !”สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปไม่จริงน่า…………ด้านนอกคฤหาสน์หวู่มีสุนัขขนสีเงินตัวใหญ่ยืนอยู่ และร่างกายที่ใหญ่โตของมันส่งแรงกดดันออกมา มีชายหนุ่มนั่งอยู่บนหลังของสุนัขยักษ์ตัวนั้นดวงตาของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความเย็นชา และเขาถือโล่คริสตัลขนาดใหญ่ไว้ในมือ มีแสงสีเขียวและสีเหลืองส่องประกายอยู่บนโล่ บนหลังเขามีธนูเจียวหลง ที่เต็มไปด้วยพลังงานลึกลับ