บทที่ 218 เกิดอะไรขึ้น

บทที่ 218 เกิดอะไรขึ้น

หลังจากที่มู่เฉิงถูกฉูจงฉวนใส่ความ เขาก็ไม่สามารถข่มใจลืมความอัปยศนั้นได้

และนั่นยังทำให้เขาไม่กล้าไปติดต่อกับนักล่าในกลุ่มพันธมิตรอีกด้วย

ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนฝ่ายในทันที เขายอมแสดงตัวตนของตัวเอง จากนั้นเริ่มโฆษณากระจายไปในหมู่พันธมิตรล่าสังหารว่าเขาเป็นคนทรยศ

ดังนั้นกลุ่มคนที่ยังไม่โดนพันธมิตรล่าสังหารเล่นงาน หรือหลบหนีจากพันธมิตรล่าสังหารมา จึงได้จัดตั้งพันธมิตรต่อต้านกลุ่มพันธมิตรล่าสังหารขึ้น

ในหมู่พวกเขาเองก็มีกลุ่มที่ออกมาจากฝ่ายพันธมิตรล่าสังหารอยู่ก่อนแล้ว ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องง่ายที่พวกเขาจะสามารถแยกแยะผู้คนทั่วไปจากพันธมิตรล่าสังหารได้ จากนั้นก็ดำเนินการตามล่ากำจัดเหล่าพันธมิตรล่าสังหาร

การตอนแรกที่เป็นเพียงการต่อสู้รายบุคคลเพื่อช่วงชิงแผ่นหยกกัน ตอนนี้กลับกลายเป็นการเผชิญหน้าระหว่างสองกลุ่มพันธมิตรชั่วคราว

“เข้าใจผิดแล้ว” “พวกเราไม่ได้มาจากกลุ่มพันธมิตรล่าสังหาร” ลั่วอู๋อดไม่ได้ที่จะตะโกนแต่ก็ไม่มีใครเชื่อเขา ประการแรกเป็นเพราะว่าพวกเขารู้ความคลื่นวิญญาณลับของพันธมิตรล่าสังหารจริง ๆประการที่สองคือพวกเขานั้นมีแผ่นหยกอยู่มากมาย แม้ว่าจะเป็นความเข้าใจผิด แต่คนของกลุ่มต่อต้านพันธมิตรล่าสังหารก็ไม่คิดจะสนใจ เพราะยังไงพวกเขาก็อยู่ในพื้นที่ของการฆ่าฟันเพื่อแย่งชิงกันอยู่แล้ว ในเมื่อโอกาสมาถึงตรงหน้าใครจะไม่ชิงลงมือก่อน“รีบไปจากที่นี่กันเร็ว !” ลั่วอู๋ตะโกน หลี่หยินเรียกเสี่ยวไป่ออกมาให้มันใช้ทักษะทะลวงมิติ พากลุ่มลั่วอู๋ทั้งสี่ออกจากวงล้อมไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นพวกเขาก็บินจากไป“พวกมันหายไปไหนแล้ว ?” “พวกมันหายตัวไปแบบนั้นได้ยังไงกัน” คนในกลุ่มต่อต้านพันธมิตรล่าสังหารต่างสับสน หากอีกฝ่ายไม่รู้และไม่ได้เตรียมการล่วงหน้า มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะหยุดเสี่ยวไป่จากการใช้ทักษะ [ทะลวงมิติ] ได้

หลังจากพวกเขาหลบออกมา เหวินเสี่ยวก็ได้จ้องมองไปที่เสี่ยวไป่ด้วยสีหน้าครุ่นคิด จากนั้นก็หันไปมองลั่วอู๋ “เมื่อกี้มันทักษะ ทะลวงมิติ งั้นเหรอ?”

ลั่วอู๋เข้าใจได้ในทันที อีกฝ่ายคงกำลังคิดว่าเขาจะมีความสัมพันธ์บางอย่างภูตไห

“ข้าเป็นผู้ปรับแต่งพลังวิญญาณ มันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรไม่ใช่เหรอที่ข้าจะปรับแต่งสัตว์วิญญาณให้มีทักษะระดับสูงของสัตว์วิญญาณมนตราได้โดยบังเอิญ เจ้ามีปัญหาอะไรงั้นเหรอ ?” ลั่วอู๋ถาม

เหวินเสี่ยวกะพริบตาและหุบปากลงในทันที แม้ว่ากระต่ายแห่งแดนสาบสูญจะมีขนาดเล็กและอ่อนแอ แต่มันก็มีทักษะอันยอดเยี่ยมอย่างก้าวพริบตา มันจึงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรที่มันจะสามารถเชี่ยวชาญทักษะทะลวงมิติได้ แม้ว่าจะเป็นทักษะของสัตว์วิญญาณมนตรา แต่ก็ไม่ใช่อะไรที่ยอมรับไม่ได้“เอาล่ะ พวกเราจะยังไงกันต่อไปดี ดูเหมือนว่าพวกเราจะไปเข้ากับฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งก็คงจะไม่ได้แล้ว” ฉูจงฉวนถามพลางครุ่นคิด พันธมิตรล่าสังหารเต็มไปด้วยบุคคลอันตราย และพวกเขาจะไม่ร่วมมือกับคนแปลกหน้าอีกอีกฝั่งหนึ่งก็มีมู่เฉิงอยู่ในกลุ่มต่อต้านพันธมิตรล่าสังหาร เขาต้องเล่าเรื่องของพวกลั่วอู๋ให้กระจายไปทั่วกลุ่มไปแล้วแน่ พวกเขาคงจะไปเข้าร่วมกับทางนั้นไม่ได้แน่ ๆ

อาจจะยังมีบางคนที่ไม่ได้เข้าร่วมกับทั้งสองฝ่าย แต่พวกเขาก็ไม่มีวิธีใดที่จะรวบรวมคนพวกนั้นเข้าด้วยกันได้

ลั่วอู๋ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ถ้ามีวิธีทำให้ทั้งสองฝ่ายสู้กันเองไปก่อนได้ละก็”

มันดูจะเป็นจินตนาการที่เกินจริงไปสักหน่อยเพราะพวกเขาเหล่านั้นเองก็คงไม่ได้พอโง่ที่จะมัวมาทะเลาะกันเอง แล้วปล่อยให้คนอื่นมาหยิบฉวยผลประโยชน์ไปหน้าด้าน ๆ“ข้าเกรงว่ามันจะเป็นเรื่องยาก” ฉูจงฉวนเองก็รู้สึกไม่สบายใจเช่นกันจู่ ๆ เหวินเสี่ยวก็อาสาขึ้นมา “ข้ามีวิธีที่สามารถล่อให้พันธมิตรล่าสังหารเริ่มการโจมตีได้ แต่ข้าไม่รับประกันว่าต่อจากนั้นจะเป็นยังไงต่อนะ”“เจ้าทำอะไรได้ล่ะนั่น?” ลั่วอู๋สงสัยอยากรู้อยากเห็นเหวินเสี่ยวกล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม “เจ้าไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ พรุ่งนี้ตอนเที่ยงข้าจะพยายามทำให้พันธมิตรล่าสังหารมารวมตัวกันโจมตีกลุ่มต่อต้านพันธมิตรล่าสังหารเอง”จากนั้นเหวินเสี่ยวก็หันศีรษะและเดินหายไปในป่าทึบลั่วอู๋และ ฉูจงฉวนมองหน้ากันอย่างงุนงงเหวินเสี่ยวเป็นคนลึกลับเสมอ อย่างไรก็ตามในเมื่อเขากล้าพูดเช่นนั้น ก็แปลว่าเขามั่นใจว่าสามารถทำได้ตามที่พูดปัญหาก็คือกลุ่มต่อต้านพันธมิตรล่าสังหารนั้นคงไม่โง่พอที่จะต่อสู้อย่างเต็มที่…………

วันต่อมา

ตอนนี้เหลือเวลาอีกเพียงแค่สองวันสำหรับการทดสอบในรอบที่ 2 ผู้คนในกลุ่มต่อต้านพันธมิตรล่าสังหาร ดูเหมือนจะเริ่มหมดความอดทนกันไปเรื่อย ๆนั้นก็เพราะว่าจำนวนแผ่นหยกของพวกเขาส่วนใหญ่นั้น ยังห่างไกลจากจำนวนที่คาดว่าน่าจะเพียงพอสำหรับการผ่านการทดสอบรอบที่สอง

ต่างจากพันธมิตรล่าสังหาร พวกเขานั้นเริ่มออกล่าเป็นกลุ่มตั้งแต่ในวันแรกของการทดสอบ

มันคงจะดีกว่านี้ถ้าพวกเขาเริ่มจู่โจมกลุ่มพันธมิตรล่าสังหารตั้งแต่วันแรก

สำหรับตอนนี้แล้วถ้าหากอีกฝ่ายไม่โผล่ตัวออกมา พวกเขาก็คงไม่มีทางได้ปะทะกัน

ดังนั้นผู้คนของกลุ่มต่อต้านพันธมิตรล่าสังหารจึงวิตกกังวลเป็นอย่างมาก

มู่เฉิงก็เช่นกัน เขามีแผ่นหยกทั้งหมดเพียงแค่เก้าแผ่น ซึ่งได้รับมาจากตอนอยู่ในพันธมิตรล่าสังหารเมื่อจัดตอนจัดตั้งกลุ่มต่อต้านพันธมิตรล่าสังหาร ในการดึงดูดทุกคนให้เข้าร่วม เขาได้สัญญาไว้ว่าทุกคนจะรับแผ่นหยกกันอย่างเพียงพอ แต่ตอนนี้มันน่าเศร้ามาก