บทที่ 219 แผนการสังหารมู่เฉิง

บทที่ 219 แผนการสังหารมู่เฉิง“ไอ้ลูกหมา นั้นมันร่วงลงมาแล้ว” “มันมีแผ่นหยกอยู่กับตัวเต็มไปหมด” “รีบตามมันไปเร็ว!” กลุ่มต่อต้านพันธมิตรล่าสังหาร ซึ่งถูกทิ้งไว้เบื้องหลังเริ่มตามมาแล้ว พวกเขาตื่นเต้นมากที่ได้เห็นมู่เฉิงตกลงจากฟ้า

มู่เฉิงนั้นมีแผ่นหยกอยู่มากมาย ตราบใดที่สามารถเอามันมาได้สักส่วนหนึ่ง ก็จะสามารถการันตีผ่านการทดสอบในรอบที่สองได้เลยทีเดียว

มีรูแผลเลือดไหลหลายแห่งบนร่างกายของมู่เฉิง ดูเหมือนว่าจะมีบางอย่างผิดปกติในเส้นวงจรพลังวิญญาณ ซึ่งส่งผลต่อพลังวิญญาณของเขา ทำให้พลังวิญญาณของเขาพุ่งสูงขึ้นจนไม่สามารถควบคุมได้

“ออกไปจากตัวข้า!” มู่เฉิงส่งเสียงคำรามและกระตุ้นให้พลังวิญญาณพลุ่งพล่านไปทั่วร่างของเขา พลังวิญญาณอันทรงพลังของเขาระงับกระแสพลังวิญญาณอันผิดปกติลงได้อย่างรวดเร็ว

แม้ว่าแมลงกินวิญญาณจะยังไม่ได้ถูกขับออกจากร่าง แต่พลังแมลงกินวิญญาณนั้นก็ถูกระงับให้เหลือน้อยลงไปมาก เขาก็สามารถกลับมาเคลื่อนไหวได้อีก

แต่น่าเสียดายที่มันสายเกินไปแล้ว กลุ่มต่อต้านพันธมิตรล่าสังหารได้ตามเขามาทันในที่สุด ขณะเดียวกันพันธมิตรล่าสังหารเองก็ได้มาล้อมไว้อีกด้าน มู่เฉิงถูกในตอนนี้ถูกปิดล้อมและไม่มีหนทางให้หลบหนี

พันธมิตรล่าสังหารและกลุ่มต่อต้านพันธมิตรล่าสังหาร ทั้งสองฝ่ายได้มาพบกันในที่สุด

“อย่ามาขวางพวกข้าน่า แผ่นหยกเหล่านี้ถูกขโมยไปจากเราโดยมู่เฉิง” ชายสวมหน้ากากในพันธมิตรล่าสังหารคำราม คนของกลุ่มต่อต้านพันธมิตรล่าสังหารเข้ามาขัด “พูดจาไร้สาระน่า เห็นได้ชัดว่ามู่เฉิงมันขโมยมาจากพวกเรา”

แม้ว่าพวกเขาจะไม่มีหลักฐาน แต่พวกเขาก็คิดว่าแผ่นหยกเหล่านี้น่าจะเป็นของพวกเขา อย่างไรก็ตามพวกเขามีความเห็นตรงกันว่าแผ่นหยกเหล่านี้ไม่ใช่ของมู่เฉิง

ทั่วทั้งบริเวณนั้นเริ่มเดือดปะทุขึ้นมา สงครามครั้งใหญ่นั้นกำลังจะเริ่มต้นแล้ว อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีใครเป็นฝ่ายเริ่มโจมตี เนื่องจากความแข็งแกร่งของทั้งสองฝ่ายนั้นไม่ได้แตกต่างกันมากนักและจำนวนคนก็มีเพียงฝั่งล่ะประมาณ 30

หากการต่อสู้เริ่มขึ้นตรงนี้ มันจะเป็นศึกระยะประชิดอันน่ากลัว

มู่เฉิงซึ่งกำลังถูกทั้งสองฝ่ายหมายหัวอยู่ได้แต่คิดในใจ แผ่นหยกเหล่านี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับพวกเจ้าทั้งสองฝ่ายเลย ข้าเจอมันด้วยตัวเอง

“พวกเจ้าต้องการแผ่นหยกพวกนี้มากใช่ไหม ?” มู่เฉิงกัดฟันคว้าแผ่นหยกทั้งหมดโยนขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างไม่เต็มใจ

เขาไม่กล้าเก็บพวกมันไว้กับตัวอยู่แล้วหากเขายังคงเก็บแผ่นหยกไว้ละก็ มันก็ไม่ต่างอะไรไปจากเฝ้ารอความตาย

แผ่นหยกกระจัดกระจายไปบนท้องฟ้า ทุกคนจากทั้งสองฝ่ายไม่อาจสงบสติอารมณ์ได้เมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ พวกเขาวิ่งกรูเข้าไปเก็บแผ่นหยกอย่างรวดเร็ว

“วางมันลงเดี๋ยวนี้” เสียงระเบิดดังขึ้นสงครามที่จู่โจมกันด้วยพลังวิญญาณก็เกิดขึ้นในทันใด ทักษะทุกประเภทถูกยิงใส่กัน ท้องฟ้าเต็มไปด้วยไอพลังวิญญาณส่องแสงน่ากลัวทุกคนต่างต่อสู้เพื่อแย่งชิงแผ่นหยกหากใครพลาดไปละก็อาจจะไม่ได้อะไรติดมือกลับไปมู่เฉิงค่อย ๆ รักษาบาดแผลบนร่างกายของเขา และรีบหาทางออกไปจากที่ตรงนั้นพร้อมกับนกอินทรีปีกเหล็กของเขา“บ้าที่สุด!”หลังจากหนีมาได้ระยะหนึ่งมู่เฉิงก็ได้พบกับที่หลบซ่อนอันปลอดภัย

ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ ทั้ง ๆ ที่เขาได้รับแผ่นหยกมาตั้งมากมายแล้ว และการทดสอบนั้นอีกเพียงแค่สองวันก็จะจบลงแล้ว

แต่ใครจะไปคิดว่าจะเกิดเหตุดังกล่าวขึ้นตอนนี้เขาคิดได้เพียงแค่ว่านี่เป็นกับดักมู่เฉิงรู้สึกได้ว่าพลังวิญญาณในร่างกายของเขากำลังจะคลุ้มคลั่งอีกรอบ เขาจึงต้องกระตุ้นพลังวิญญาณออกมาเพื่อระงับมัน มิฉะนั้นพลังวิญญาณของเขาจะทำลายเส้นพลังวิญญาณในร่างมู่เฉิงนึกขึ้นได้เล็กน้อยนึกถึงแมลงกินวิญญาณสีทองที่ออกมาจากร่างของเขาในตอนนั้น“แมลงกินวิญญาณนี่มัน! มันเป็นแมลงกินวิญญาณหยีเทียนเฉินไม่ใช่เหรอ ? เจ้านั่นกล้าดียังไงมาทรยศข้า” เขาทุบพื้นจนเป็นหลุมหลายหลุมตอนนี้มู่เฉิงทำได้เพียงแค่ระงับพลังของแมลงกินวิญญาณได้เท่านั้น แต่เขายังไม่สามารถขับไล่มันออกจากร่างกายได้“ช่างเป็นเรื่องบังเอิญอะไรเช่นนี้ มู่เฉิง”