บทที่3 เซอร์ไพรส์!!!!

บทที่3

เซอร์ไพรส์!!!!

ในที่สุดก็ถึงสักที ทันทีที่landingพวกเราก็เดินทางมายังบ้านพักของคุณพ่อกับคุณลุง พวกท่านเคยอยู่สมัยเรียนอยู่ที่นี่ ปัจจุบันก็ส่งต่อมาถึงรุ่นลูก มาถึงฉันก็อยากจะร้องไห้ สภาพบ้านมันไม่เหมือนทุกครั้งที่ฉันเคยมาเลย

"คุณแม่อิพี่โซ่จัดงานปาร์ตี้ที่บ้านอีกแล้ว!!"

"ขึ้นไปดูข้างบนกันเถอะ"

ฉันสัมผัสได้ถึงความหายนะ พี่โซ่ต้องพาผู้หญิงมานอนด้วยแน่ๆ คุณลุงกับคุณป้าและนางซินเดินตรงไปยังห้องของพี่โซ่ ส่วนฉันกับคุณพ่อคุณแม่มาที่ห้องของพี่ตะวัน

แกร๊ก!!

"เซอร์ไพรส์!!!!"

"เชี่ย!!!!!"

"ตะวัน!!!! >[]

ฉันรีบประคองคุณแม่เอาไว้เพราะท่านตกใจที่เห็นพี่ตะวันกำลังทำกิจกรรมอะไรกับผู้หญิงคนนึงอยู่

"แต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วลงไปคุยกันข้างล่าง เดี๋ยวนี้!!!!"

"ครับ!"

แว๊บนึงที่ฉันเห็นพี่ตะวันมองหน้าฉัน แต่ฉันเสียใจที่เห็นเขาทำแบบนี้ ฉันเสียใจโดยไม่มีสาเหตุ ตอนนี้คุณแม่กับคุณป้าโกรธจนมือไม้สั่น ผู้หญิงสองคนที่พี่โซ่กับพี่ตะวันพาลงมา พวกเธอทักทายพวกเรา แต่คุณแม่กับคุณป้าเบนหน้าหนีอย่างพร้อมเพรียงกัน

"คุณแม่ยูไม่มีมารยาทเลยโซ่!" สาวผมทองพูดออกมาหน้าตาเฉยเลยถูกคุณป้าเฉดหัวออกจากบ้านทันที

ส่วนสาวสวยอีกคนเธอนั่งก้มหน้าอยู่ข้างพี่ตะวัน คนนี้ดูแล้วน่าจะเป็นลูกครึ่งหรือไม่ก็คนไทย สวย น่ารัก จะว่าเหมาะสมกับพี่ตะวันก็ได้

"ตะวันแม่ต้องการคำตอบ!"

"แม่ครับ ณิชาเป็นแฟนผมเอง ขอโทษที่ไม่ได้บอกนะครับ"

"สวัสดีค่ะ"

เธอเป็นคนไทย แต่หัวใจของฉันหล่นวูบไปเลย ฉันนั่งเงียบในหัวสมองว่างเปล่าราวกับคนอกหัก

"เรื่องเรียนเป็นยังไงบ้าง” คุณพ่อเป็นฝ่ายถามทั้งสองคน เพื่อเปลี่ยนบรรยากาศจนคุณแม่และคุณป้าถอนหายใจและสูดลมหายใจเข้าลึกๆเพื่อตั้งสติ

“ตอนนี้ไม่มีอะไรมากแล้วครับ ปีหน้าก็Externเรียนปีสุดท้ายแล้ว” พี่ตะวันตอบด้วยน้ำเสียงอ่อยๆ ต่างกับพี่โซ่ที่เงียบไม่ยอมพูดอะไรเพราะถูกคุณป้าดึงหูแถมยังไล่ตีต่อหน้าสาวอีก

“ตะวันคราวหลังอย่าพาเพื่อนมาจัดงานปาร์ตี้ที่นี่อีก และผู้หญิงแม่บอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าพามา ที่นี่มันเป็นบ้านของครอบครัวเรา ตอนคุณปู่ยังอยู่ท่านซื้อเอาไว้ให้พ่อพักตอนเรียน”

“น้าสายธารครับ เรื่องจัดงานปาร์ตี้ผมผิดเอง ผมจะไม่ทำอีกครับ”

“แล้วหนูเป็นใคร รู้จักกับลูกน้าได้ยังไง”

“หนูเป็นนักศึกษาแพทย์อยู่ที่นี่ค่ะ เรียนอยู่กับโซ่และตะวันหนูขอโทษนะคะที่ทำให้ทุกคนวุ่นวาย”