บทที่4 หนูมีคนที่ชอบอยู่แล้ว

บทที่4

หนูมีคนที่ชอบอยู่แล้ว

ผมได้คุยกับน้องสาวโดยที่ผมพยายามถามความรู้สึกของเธอที่มีต่อไอ้โซ่ เธอยืนยันว่าเธอไม่ได้คิดอะไร

"ผู้ชายแบบพี่โซ่ต่อให้เหลือคนเดียวบนโลกนี้หนูก็ไม่เอาค่ะ"

"อือ พี่จะได้สบายใจ แล้วเราเป็นยังไงบ้างมาครั้งนี้ไม่ค่อยพูดเลย"

"หนูไม่รู้จะคุยอะไรค่ะ"

เป็นคำตอบที่ผมไม่ชอบเลย หน้าผมเธอก็ไม่อยากมองนี่ผมทำอะไรผิดร้ายแรงมากเลยหรือไง

"กว่าพี่จะเรียนจบเราก็18พอดี"

"ค่ะ"

"โกรธที่พี่มีแฟนใช่ไหม เดี๋ยวเราโตขึ้นเราก็เข้าใจเองนั่นแหละ อย่าคิดมากเลยยังไงพี่ก็รักน้องสาวคนนี้ที่สุดอยู่แล้ว"

///จันทร์เจ้า///

นั่นสินะฉันยังต้องการอะไรอีก แค่ครอบครัวพี่ตะวันรับฉันเป็นลูกบุญธรรมก็ดีแค่ไหนแล้ว แถมพี่ตะวันก็แสนดีกับฉันขนาดนี้

"ค่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วหนูขอไปหาซินก่อนนะคะ"

ฉันตัดปัญหาด้วยการขอร้องให้พี่โซ่เป็นคนพาเที่ยว แม้พี่โซ่จะไม่ได้พาไปไหนไกลแต่ก็ได้ออกมาเปิดหูเปิดตา ผู้คนที่นี่ใช้ชีวิตกันเป็นอิสระ ถนนสะอาดถ่ายรูปสวย วิวดี แสงแดดอ่อนๆ ถ้าหนาวก็หนาวสุดขั้วแต่ฉันชอบนะ

"เรารู้เรื่องที่ผู้ใหญ่คุยกันแล้วใช่ไหมจันทร์เจ้า"

ฉันหันไปมองหน้าพี่โซ่ที่รอจังหวะพูดอยู่นาน จนนางซินวิ่งไปถ่ายรูปกับทุ่งหญ้าพี่โซ่ก็รีบหันมาถามฉันทันที

"รู้ค่ะ พี่ตะวันมาบอกแล้ว"

"แล้วเราคิดว่าไง โอเคไหม แต่สำหรับพี่ พี่โอเคนะ แต่เรื่องแบบนี้มันแล้วแต่จันทร์เจ้าพี่ไม่อยากบังคับ"

"หนูไม่ได้คิดอะไรกับพี่โซ่ หนูรักพี่โซ่เหมือนพี่ชายหนูคนนึง"

"แล้วไอ้ตะวันล่ะ?" คำถามของชายหนุ่มทำเอาจันทร์เจ้าตาโต เธอรีบส่ายหน้าแล้วก้มหน้าลงพื้น

"ทำไมถามแบบนี้คะ พี่ตะวันเป็นพี่ชายของหนู นะ นะ หนูไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นสักหน่อย!"

"แล้วทำไมเสียงสั่นๆ เอาเถอะยังไงมันก็มีแฟนแล้ว เรื่องของเราโตขึ้นค่อยว่ากันอีกที^^"

"หนูไม่ได้คิดอะไรกับพี่ตะวัน พี่โซ่เข้าใจผิดแล้วค่ะ อีกอย่างหนูมีคนที่ชอบอยู่แล้วด้วย!!"

"ฮะ!!!!" นี่ไม่ใช่เสียงพี่โซ่แต่เป็นเสียงของนางซิน อยู่คนละฝั่งของถนนแท้ๆ แต่แม่นี่กลับหูผึ่งฟังฉันมาตลอด

"มีอะไร?" นี่เสียงพี่ตะวันเขาเดินมาพร้อมกับพี่ณิชา ทุกสายตามองมาที่ฉัน

"จันทร์เจ้าแกชอบใคร ใครคือคนที่แกชอบถ้าไม่ใช่พี่ตะวันกับพี่โซ่ ใคร!!!" นางซิน! ฉันอยากหยุมหัวเธอนัก