บทที่ 9

เป็นไปได้ไหมที่คุณชายถังกับก้งชายอาจจะมีรสนิยมเหมือนกัน?

ส่วนจุนเหยาที่กำลังนอนอยู่บนเตียงก็ขนลุกยามก้งชายกำลังเอื้อมมือมาหา ฉันทนไม่ไหวจึงกลิ้งตัวจนตกลงมาใต้เตียง

ก้งชายหัวเราะหึหึ “สาวน้อย ฉันรู้ว่าเธอตื่นแล้ว เชื่อฟังฉันแล้วออกมาเถอะ แล้วฉันจะทำให้เธอทรมานน้อยลง”

ฉันมุดเข้าใต้เตียง ตัวสั่นไปทั้งตัวพร้อมน้ำตาก็ไหลออกมา

ฉันไม่ยอมเด็ดขาด ถึงแม้ว่าฉันจะต่ำต้อย แต่ฉันก็อยากจะใช้ชีวิตดี ๆ แบบคนอื่นบ้าง ถึงฉันจะขี้เหร่ แต่ขอขี้เหร่แบบมีศักดิ์ศรี!

“ฮ่า ฮ่า ฉันไม่ทำให้เธอทรมานหรอกหน่า เธอไม่รู้เหรอว่าฉันเก่งแค่ไหน” เขาหยิบงูสีทองตัวเล็ก ๆ ออกมาจากกล่องหวาย ทันใดนั้นงูก็เลื้อยเข้ามาใกล้ ขาเรียวจึงรีบถอยออกด้วยความกลัว

แต่จะถอยกลับก็ถอยไม่ได้

ฉันมองดูมันเลื้อยขึ้นมาที่เท้า และเริ่มเลื้อยเข้าขากางเกง เสียงเล็กร้องตะโกนด้วยความตกใจเนื่องจากมันเลื้อยขึ้นมาที่จี้หยกของฉัน ฉันเลยตีหัวงูสีทองนั้นไม่ยั้งมือ

ไม่อยากจะเชื่อ พอดูอย่างละเอียดอีกที ก็พบว่าหัวของงูไหม้เกรียม

ตาคมเหลือบมองดูจี้หยกอย่างสงสัยว่ามันยังอยู่ไหม?

“หนอนพิษกู่สีทองของฉัน!” ก้งชายตะโกนสุดเสียง “แก แกฆ่าหนอนพิษกู่สีทองอันล้ำค่าของฉัน ฉันจะฆ่าแก ฉันจะทำให้แกทรมาน วิญญาณของแกจะถูกจองจำ แกจะต้องทนทุกข์ตลอดไป!”

เขาเหมือนคนบ้าคลั่ง อีกฝ่ายเลื่อนเตียงสไตล์ยุโรปออกและลากฉันออกมา

“ปล่อยฉันนะ!” ฉันเตะเขาสุดแรง หากมือหนาเองก็ตบหน้าฉันกลับอย่างรุนแรงจนทำให้รู้สึกมึนหัวเหมือนแทบล้ม

เขาหยิบกริชออกมาพลางก่นด่า “ก่อนอื่นฉันจะตัดแผลจากกรรมชั่วที่หน้าของเธอ”

ขณะที่กริชกำลังจะแทงเข้าที่หน้า ประตูก็ถูกเตะจนเปิดออก ปรากฏร่างสูงใหญ่นั่นที่กำลังพุ่งเข้ามาหา

“ถังหมิง…หลี?” ฉันพึมพำอย่างงุนงง ถังหมิงหลีโกรธมาก เขาหมุนตัวเตะโดนหัวของก้งชายพอดี

ก้งชายร้องอย่างเจ็บปวดและกลิ้งลงบนพื้น

ถังหมิงหลีรีบพยุงฉันขึ้น “ไป!”

“ไม่ต้องคิดแล้ว ไปก่อน!” หัวของก้งชายเต็มไปด้วยเลือด เขาลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าของเขาออก ทันใดนั้นงูนับไม่ถ้วนก็เลื้อยออกมาจากเสื้อผ้าของเขา พวกมันเลื้อยเข้ามาหาพวกเราอย่างรวดเร็ว

ถังหมิงหลีถอนหายใจ พลันก้มลงดูด้านล่าง งูตัวสีดำกำลังเลื้อยขึ้นมาที่ข้อเท้าของเขา

“ระวัง!” สมองของฉันร้อนรุ่มรีบดึงงูออกมา แต่มันหันหัวกลับมากัดมือฉันเข้าให้

ร่างบางร้องด้วยความเจ็บปวด นัยน์ตาแห่งความโกรธแค้นอยากฆ่าคนของถังหมิงก็ปรากฏขึ้น เขาหมุนตัวหยิบกริช และวิ่งพุ่งเข้าไปตรงหน้าก้งชาย มือหนาขยับมือผ่านแวบหนึ่ง ทันใดนั้นเลือดก็พุ่งออกมา

ก้งชายใช้มือประกบที่คอของตัวเอง ตาของเขาเบิกกว้างและค่อย ๆ ล้มลงอย่างช้า ๆ

บาดแผลที่ถูกงูกัดกลายเป็นสีดำ ฉันล้มลงข้าง ๆ ก้งชาย ก่อนที่เขาจะตายก็มีควันสีดำลอยออกมาจากปากของเขา เป็นเหตุให้ฉันสูดเข้าไปในจมูกไปอีกรอบ

“จุนเหยา จุนเหยา!” เสียงเรียกของถังหมิงหลีดังเข้ามาในหู เขาดูเป็นกังวลมาก

ทำไมเขาต้องสนใจฉันมากขนาดนี้?

แต่ถึงอย่างไร ความรู้สึกที่ได้รับการเอาใจใส่แบบนี้มันดีมากจริง ๆ

ฉันหมดสติไปในที่สุด

เมื่อฟื้นขึ้นมา ก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนขนาดเตียงใหญ่ บนเตียงนุ่มมากจนแทบจะจมลงไป รอบห้อง ๆ ตกแต่งอย่างเรียบง่าย แต่ดูหรูหรามาก

แบบนี้หรือเปล่าที่เรียกว่าความหรูหราแบบมีระดับ

“ในที่สุดเธอก็ตื่นสักที” สาวใช้คนหนึ่งเดินมาพร้อมกับอ่างน้ำ สายตาของเธอเต็มไปด้วยการดูถูกเหยียดหยาม “คุณชายสั่งให้ฉันมาขัดตัวให้เธอ”

ฉันก้มมองดูที่มือของตัวเอง แผลที่งูกัดถูกแก้พิษแล้ว เหลือเพียงรอยฟันสองซี่ ถังหมิงหลีคงหาวิธีแก้พิษให้ฉัน

สาวใช้เห็นฉันไม่พูดไม่จา เธอเหลือบมองฉันด้วยสายตาไม่พอใจ “คุณผู้หญิง รบกวนทำเองนะคะ ฉันยังมีงานที่ต้องทำอีกเยอะ”

แค่เห็นสายตาที่อีกฝ่ายมองมา ฉันก็เข้าใจได้อย่างดี “เธอไปทำงานเถอะ เดี๋ยวฉันจะขัดตัวเอง”

ร่างกายที่กำลังอยู่ในอาการมึนงงเต็มไปด้วยเหงื่อและเหนียวเหนอะ รู้สึกไม่สบายตัวมาก ๆ

ได้ยินแบบนั้น สาวใช้ก็แสดงท่าทางดีใจ “รบกวนหน่อยนะ” พูดจบก็เดินออกไปพลางพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ว่า “ ในที่สุดก็ไม่ต้องขัดตัวให้เธอ เห็นหน้าใบนั้นแล้วคลื่นไส้จริง ๆ”