บทที่ 243 เข้าคุก (1)

นางสนมหรงร้องไห้ใต้อ้อมกอดเขาว่า "ฝ่าบาท ฝ่าบาท...หม่อมฉัน...หม่อมฉันไม่สามารถเข้ารับใช้ท่านแล้ว...แค๊ก แค๊ก แค๊ก..."

หลังจากที่นางสนมหรงไออย่างรุนแรงสองสามครั้ง นางก็เป็นลมในอ้อมแขนของจักรพรรดิเหยา

จักรพรรดิเหยาอุ้มเธอขึ้นและเดินออกจากตำหนักฮุ้ยหนิง อย่างรวดเร็ว

ขุนนางทุกคนในห้องโถงก็ออกจากตำหนักฮุ้ยหนิงอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงไทเฮาหลวนอี่ และ เนี่ยเสี่ยวชิงที่อยู่ในตำหนัก

หลวนอี๋ คุกเข่าและเดินไปด้านหน้าของไทเฮาคว้าเสื้อผ้าของ ไทเฮาทั้งน้ำตาและพูดว่า "เสด็จย่า ท่านต้องช่วยท่านพี่เจ็ดและพี่สะใภ้เจ็ดนะเพคะ"

ไทเฮาหันหน้าออกไปแล้วไม่พูดอะไรอีก

"หลวนอี๋รู้ว่าท่านโกรธมาก ท่านโกระที่เสด็จแม่จับพี่เสี่ยวชิง แต่ถ้าเหตุการณ์นี้ไม่ได้เกิดจากเธอคนเดียว ท่านพี่เจ็ดและพี่สะใภ้เจ็ดจะเป้นแลลนี้ได้อย่างไร อิงเหลียนรู้ความจริงทุกอย่าง ท่านให้นางเข้ามาเล่าให้ท่านว่านางคนนี้เคยอะไรไว้ในห้าปีก่อน” หลวนอี๋ ร้องไห้

ไทเฮามงไปที่อวี่อัน

อวี่อันพยักหน้าอย่างทนไม่ได้: "ไทเฮา เรื่องนี้มีความสำคัญอย่างยิ่ง ฟังดูน่าจะดีกว่า"

ไทเฮาวางมือไว้บนหลังมือหลวนอี๋ และตบเบาๆ สองสามครั้ง: "ให้นางเข้ามา"

อวี่อันไปเรียกอิงเหลียน

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง อิงเหลียนก็คุกเข่าลงต่อหน้าไทเฮาและกล่าวหาว่าเนี่ยเสี่ยวชิงเป็นเรื่องจริงหรือเรื่องแต่ง

เช่นเรื่่องสำหรับความปรารถนาที่เห็นแก่ตัวของเธอเอง เธอได้วางยาชูกำลังให้ท่านอ๋องหรงซึ่งทำให้ทักษะของท่านอ๋งหรงถอยกลับ 30% หลังจากใช้เวลาทั้งคืนกับ ไป่ชิงหลิงแล้ว เขาก็ถูกลอบสังหารและเกือบตายด้วยลูกศรสองดอกในตัวของเขา

นี่เป็นเรื่องจริง!

อีกอย่างหนึ่งเนี่ยเสี่ยวชิงได้ ไล่ล่าและฆ่าไป๋ชิงหลิง ขโมยลูกของไป๋ชิงหลิง และให้ยาพิษแปดชนิดแก่เด็ก ซึ่งเกือบทำให้เด็กเสียชีวิต!

นี่คืออาชญากรรมที่ ท่านอ๋องหรง สร้างขึ้นเพื่อกล่าวหาเธอ...

หลังจากที่ไทเฮาฟังจบ มือทั้งสองข้างก็สั่นอย่างรุนแรง...

เนี่ยเสี่ยวชิง ส่ายหัวของเธออย่างแรงเพื่อปฏิเสธ แต่ปากของเธอถูกปิดด้วยผ้าไม่สามารถแก้ตัวได้

ไทเฮาดูนางอย่างโศกเศร้า ในที่สุด ความหวังอันน้อยนิดนั้นก็มอดไหม้เหมือนตะเกียงน้ำมันมอดดับลง!

หลวนอี๋ มองไปที่มือที่สั่นเทาของเธอ ยกมือขึ้นเพื่อรับมันไว้ และพูดด้วยน้ำเสียงสำลักว่า: "เสด็จย่า นางคนนี้หลอกลวงท่าน เธอจะทำสิ่งบ้าๆบอๆเพื่อที่จะได้แต่งงานกับพี่เจ็ด"

ไทเฮาร้องไห้แล้วมองไปที่เธอ ค่อยๆ ดึงมือออกมา และทรงยืนขึ้นด้วยความงุนงง

อวี่อัน ก้าวไปข้างหน้าเพื่อพยุงเธอ

เธอเดินเข้าไปในห้องโถงด้านในโดยไม่พูดอะไรสักคำ

เนี่ยเสี่ยวชิง ถูกพาเข้าไปในห้องมืดและรอคำสั่งจาก ไทเฮา จัดการกับเธอ