ตอนที่ 3 ไม่ต้องทำให้ฉันพอใจ

จอร์จอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว “แองเจลล่า ระวังท่าทีแกด้วย”

แองเจลล่าผงะไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ยิ้ม “ท่าทีของฉันไม่เป็นที่น่าพอใจเหรอคะคุณคินส์”

ใบหน้าของสการ์เล็ตบูดบึ้ง “แองเจลล่า นั่นคือพ่อแกนะ พูดแบบนั้นกับเขาได้ยังไง”

ซาคาเรียส ลูกชายคนที่สามหัวเราะเยาะ “เกิดอะไรขึ้นแองเจลล่า แกกำลังแสดงอารมณ์หงุดหงิดเหมือนเจ้าหญิงจอมเอาแต่ใจงั้นเหรอ ดูสิ แกเอาแต่ใจตัวเองขนาดไหน ตอนนี้แกถึงขั้นพูดจาไม่ดีกับพ่อ ถ้าแกออกจากครอบครัวคินส์ไป แกก็ไม่มีอะไรเลยนะ”

“ใช่ค่ะ คุณพูดถูก” แองเจลล่านอนลงและเริ่มไล่พวกเขาออกไป “ถ้าไม่มีธุระอะไรแล้วก็เชิญออกไปเถอะค่ะ หนูต้องพักผ่อนแล้ว บายค่ะ”

เธอปกป้องแฟนนี่และพยายามหลบหนี แต่กลับถูกนักเลงพวกนั้นรุมทุบตี พวกเขามาขอความยุติธรรมให้แฟนนี่ในขณะที่เธอยังคงนอนอยู่โรงพยาบาล ส่วนตัวต้นเรื่องก็ยืนมองโดยไม่ได้รับอันตรายใด ๆ เลย

เธอกำลังหวนคิดถึงชีวิตในอดีตที่ผ่านมา เธอยังไม่ออกจากโรงพยาบาลด้วยซ้ำ แต่พวกเขากลับมุ่งเป้าไปที่การกล่าวสุนทรพจน์ภาษาอังกฤษเสียแล้ว

แองเจลล่าไม่ต้องการมีส่วนเกี่ยวข้องกับสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวเหล่านี้ เธอแค่อยากให้พวกเขาออกไปโดยเร็วที่สุด

ทุกคนขมวดคิ้วก่อนที่ซามูเอลจะโพล่งขึ้น “แองเจลล่า นี่แกเสียสติไปแล้วเหรอ? รู้ไหมว่าแกพูดอะไรออกมา แกกล้าไล่พวกฉันงั้นเหรอ แกคิดว่าแกเป็นใคร?”

แองเจลล่าหันหลังให้ เป็นการปฏิเสธที่จะเสวนากับพวกเขาต่อ

ในชีวิตนี้เธอจะไม่ยอมให้แฟนนี่มีโอกาสเข้าร่วมการแข่งขันสุนทรพจน์ครั้งนี้อีกแม้ตายก็ไม่มีวัน

แฟนนี่เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย จ้องมองไปที่แผ่นหลังของแองเจลล่าด้วยแววตาสับสน

จากนั้นเธอก็ยิ้มดูเหมือนว่าแองเจลล่าจะไม่ได้โง่ขนาดนั้น

บุคคลที่เหลือต่างรู้สึกไม่พอใจเมื่อเห็นว่าแองเจลล่าไม่โต้เถียงอะไรด้วย พวกเขาจึงเอ่ยถ้อยคำรุนแรงสองสามคำแล้วจากไป

ประตูถูกกระแทกปิด ทำให้เกิดเสียงดังจนทำให้ผนังชิ้นหนึ่งหลุดออก

สามารถจินตนาการได้ว่าเหล่าสมาชิกในครอบครัวคินส์โกรธแค่ไหน

เมื่อประตูปิด แองเจลล่าก็ลืมตาขึ้น หัวใจของเธอสงบนิ่ง

การไม่โหยหาความอบอุ่นของครอบครัวจนต้องกลายเป็นคนประจบประแจงอีกต่อไป บางทีอาจเป็นเรื่องที่ดีกว่า

ในชีวิตก่อน เธออวดดีเกินไป คิดเสมอว่าตราบใดที่เธอฉลาดและยอดเยี่ยมเพียงพอ เธอก็จะสามารถเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวนี้ได้ แต่เธอได้อะไรตอบแทนล่ะ?

เธอพยายามอย่างเต็มที่เพื่อครอบครัวคินส์มาโดยตลอด

ในเมื่อฉันมีโอกาสที่จะเริ่มต้นใหม่ ฉันก็ต้องใช้ชีวิตที่แตกต่างและไม่ทำผิดพลาดซ้ำรอยเดิมอีก

ประตูถูกผลักให้เปิดออกอีกครั้ง แองเจลล่าหันไปมองโจเซฟที่เพิ่งจากไปเดินเข้า

เขาเดินไปข้างเตียงแล้วเอ่ยกับแองเจลล่า “แองเจลล่า แกอย่าดื้อนักนะ แค่ขอโทษแฟนนี่เอง ไม่ใช่เรื่องยาก ขอโทษแล้วสัญญาว่าจะไม่ทำแบบนั้นอีก แค่แกขอโทษ ทุกคนก็จะยังมองแกในแง่ดีอยู่ และพ่อกับแม่ก็จะไม่ใจร้ายกับแก”

แต่คำตอบเดียวที่โจเซฟได้รับคือความเงียบ แองเจลล่าหลับตา ไม่ต้องการคุยกับเขา

โจเซฟถอนหายใจ “พักผ่อนเถอะ ฉันจะไปแล้ว”

ประตูถูกปิดอีกครั้ง หลังจากความวุ่นวายทั้งหมด แองเจลล่ารู้สึกกระหายน้ำเล็กน้อยจึงลุกขึ้นไปหาน้ำดื่ม