บทที่ 84 จิ่งหยาวของสำนักปี้เซียน

"พรึด"

โหลชีไม่สามารถทนได้อีกต่อไป

นี่คงเป็นคำชมเชยและการประจบสอพลอที่ดีที่สุดในโลกใช่ไหม? ใช่ไหมใช่ไหม? นางชำเลืองมองเฉินซ่า เทพธิดาของเขาเวิ่นเทียนนางรู้ ว่านางฟ้าหลิวอวิ๋นของเขาเฉินอวิ๋น นางยังไม่รู้จริงๆ

ดังนั้น ชายผู้นี้ถึงแม้จะเย็นชา แม้ว่าจะอารมณ์แปรปรวน จะยังไม่ใช่ผู้นำของแคว้นที่แท้จริง และยังจะต้องไปต่อสู้ทั่วทุกทิศทุกทาง ก็ยังเป็นเป้าหมายที่ผู้หญิงที่ยอดเยี่ยมในโลกนี้ต้องการแต่งงานหรือ?

อืม เป็นที่นิยมมาก

เสียงหัวเราะของนางพุ่งออกมาได้ดึงสติของจิ่งหยาวกลับมา ใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดง และเมื่อนางมองไปที่โหลชีก็รู้สึกอายกลายเป็นโทสะเล็กน้อย "เจ้าหัวเราะอะไร?"

โหลชีรู้สึกว่าหญิงสาวคนนี้มีอารมณ์คล้ายกับน่าหลานตันเอ๋อร์ และขี้เกียจจะพัวพันกับนาง จึงโบกมืออย่างอารมณ์เสียกล่าวว่า "ข้าจะเข้าไปสั่งอาหารรอพวกเจ้าก่อนนะ"

นางหิวแล้ว และการกินข้าวนั้นสำคัญมาก

หากเป็นไปตามอารมณ์ของนางก่อนหน้านี้ ท่าทีแบบนี้ของโหลชี นางจะต้องฟาดแส้ออกไปอย่างแน่นอน แต่อยู่ต่อหน้าชายคนนั้น จิ่งหยาวรู้สึกว่านางควรเก็บตัวให้เรียบร้อยสักหน่อย และอย่าสร้างความเข้าใจผิดที่โหดร้ายให้กับเขา

จิ่งหยาวกระทืบเท้า แล้วพูดกับชายหนุ่มคนงานที่คอยระวังอยู่ข้างๆ "ม้าของข้าใกล้จะไม่ไหวแล้ว เจ้าหาคนไปเลือกม้าดีๆ สักตัวมาให้ข้า เลือกได้ดีมีรางวัล!"

เดิมทีนางชอบม้าสองตัวของคนกลุ่มนี้ แต่หลังจากเห็นเฉินซ่า นางไม่อยากบังคับซื้อม้าของอีกฝ่ายแล้ว ไม่อย่างนั้นความสัมพันธ์จะยิ่งตึงเครียดขึ้นแล้วจะทำอย่างไร?

ชายหนุ่มคนงานรับงานมา แต่ทำหน้าขื่นขม ดูจากอารมณ์ของแม่นางคนนี้แล้วคงไม่ใช่ของดีแน่ ใครจะรู้ว่าม้าที่ดีที่นางพูดถึงจะเป็นอย่างไร? หากจะเหมือนม้าของคนกลุ่มนี้ จะฆ่าเขาเขาก็ซื้อมาไม่ได้!

จิ่งหยาวก็ไม่ได้ตอแยกับเยว่อีกต่อไป เมื่อเห็นเฉินซ่าตามผู้หญิงคนนั้นเข้าไปในโรงเตี๊ยม นางก็ตามเข้าไปทันที

เยว่มองไปที่แผ่นหลังของทั้งสามคน อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา เฉิงสิบบังอาจเข้ามา และพูดอย่างไม่พอใจว่า "ใต้เท้าองครักษ์เยว่ ท่านคิดว่าผู้หญิงคนนี้หน้าไม่อายหรือไม่?"

โหลวซิ่นก็ขยับเข้ามา เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง "ฝ่าบาทเป็นของแม่นางโหลของพวกเราได้เพียงผู้เดียวเท่านั้น ผู้หญิงคนอื่นจะคู่ควรได้อย่างไร? บางทีในคำอื่นๆ ในโลกนี้ จะมีผู้หญิงใดบ้างที่มีคุณสมบัติมาแข่งขันกับแม่นางโหลของเรา?"

ก่อนหน้านี้โหลวซิ่นถูกโหลชีช่วยชีวิตเอาไว้ และได้สัมผัสกับเรื่องค้างคาวดูดเลือด จึงได้ถือว่าโหลชีเป็นตัวอย่างของเขา ตอนนี้เขาและเฉิงสิบถือว่าเป็นผู้สนับสนุนที่จงรักภักดีของโหลชี! และเคยพูดถึงเรื่องที่หน้าไม่อายว่า เขากับโหลชีมีแซ่เดียวกัน ถือว่าเป็นครอบครัวของข้า อันหนึ่งคือโหล อีกอันคือโหลว การออกเสียงคล้ายกัน และหน้าตาค่อนข้างคล้ายคลึงกันด้วย แต่ก็ไม่ควรที่จะไร้ยางอายขนาดนี้ไหม?

ทหารอารักขาคนอื่นๆ ลากเขาออกไปและทุบตีสักหน่อย

"ใช่ๆ แม่นางโหลของพวกเจ้าอยู่ยงคงกระพัน" เยว่หัวเราะและส่ายหัว จากนั้นก็ได้เดินเข้ามา

โดยทั่วไปแล้วโรงเตี๊ยมในเมืองใหญ่จะเป็นห้องโถงรับแขกและโรงเหล้า ตอนนี้ในห้องโถงใหญ่มีคนอยู่ไม่น้อย ยังเป็นเวลาอาหารอีกด้วย และการตกแต่งของโรงเตี๊ยมหรูหยุนนี้ก็ถือว่าค่อนข้างดี แต่ดีกว่าที่ดูสะอาดและถูกสุขลักษณะ แม้แต่ชายหนุ่มคนงานที่บริการก็ยังดูมีบุคลิกที่ดี

เมื่อโหลชีเข้ามา ชายหนุ่มคนงานก็เก็บโต๊ะที่หน้าต่างพอดี ตำแหน่งนั้นกำลังดี ดังนั้นนางจึงเดินเข้าไปอย่างรวดเร็ว แต่จู่ๆ ก็มีคนวิ่งเข้ามา ยืนอยู่ที่ข้างโต๊ะ และยังส่งยิ้มมาให้นาง

"คุณชาย นั่งตรงนี้เถอะ?"

โหลชีมองไปที่สายตาของนาง เงยหน้าขึ้น และทันใดนั้นเส้นสีดำก็ปรากฏขึ้น

จากนั้นจึงขบฟันแน่น แล้วฝืนยิ้มออกมา งดงามราวกับดอกไม้บาน "คุณชาย ท่านรีบไปนั่งเถอะ?"

เฉินซ่าชำเลืองมองนางแวบหนึ่ง แล้วเดินเข้าไปหาจริงๆ จัดชุดแล้วนั่งลง ท่าทางช่างดูงดงามมาก ทำให้จิ่งหยาวอดที่จะทำให้ตาเป็นประกายไม่ได้

โหลชีหยุด เอามือกอดอก และมองไปที่พวกเขาเช่นนั้น พวกองครักษ์เยว่เดินเข้ามาเห็นภาพแปลกประหลาดนี้ ทหารอารักขาเหล่านั้นได้แค่แสดงท่าทางสนุกๆ ออกมา แล้วแยกย้ายกันไปนั่งที่ว่าง

จิ่งหยาวเห็นเฉินซ่ามานั่งจริงๆ ก็ดีใจมาก กำลังจะดึงเก้าอี้ออกนั่งลงข้างๆ เขา แต่เฉินซ่าก็ไม่แม้แต่จะมองนาง พูดเสียงที่เย็นชาว่า "ไสหัวไป"

อะ อะไร?

เฉินซ่าปัดมือออกไป ราวกับปัดกวาดแมลงวันอย่างไรอย่างนั้น พลังฝ่ามือพัดผ่านจนทำให้จิ่งหยาวถอยหลังไปหลายก้าว ใบหน้าที่งดงามได้ซีดเผือดลง

"มานี่" เฉินซ่าเหลือบมองไปที่โหลชี ด้วยอุณหภูมิในน้ำเสียงเพิ่มขึ้นอย่างมาก

ดวงตาของโหลชีก็เปลี่ยนเป็นรอยยิ้ม และวิ่งเข้าไปหาเขาอย่างมีร่าเริง นั่งลงอยู่ข้างๆ เขา จากนั้นกอดแขนของเขาเอาไว้และชื่นชม "นายท่านท่านช่างหล่อเหลือเกิน!"

"แค่กๆ" เยว่เดินเข้าไป และนั่งลงตรงข้ามพวกเขา ก่อนจะส่ายหน้า "โหลชี เจ้ามักจะเปลี่ยนหน้าอยู่บ่อยๆ จะเหนื่อยเกินไปหรือไม่?" ยังเสแสร้ง ยังเสแสร้งอีก ทั้งๆ ที่พวกมันเห็นภาพที่นางทำหน้าโกรธจนระเบิดราชาค้างคาวออกเป็นชิ้นๆ เห็นนางเย็นชาจนหาที่เปรียบไม่ได้บอกให้เฉินซ่าระเบิดหญิงอัปลักษณ์คนนั้นจนเป็นเศษเนื้อ บางครั้งนางยังแกล้งเสแสร้ง เสแสร้งเป็นสาวน้อยไร้เดียงสาและงี่เง่าอย่างไรอย่างนั้น อีกยังคอยประจบนายท่านของพวกเขาเป็นครั้งคราว

ประโยคที่นางพูดกันอยู่บ่อยๆ อย่าทำตัวหน้าไร้ยางอายแบบนี้จะได้ไหม?

แต่นายท่านของพวกเขาถูกวิธีกินเข้าไป เขาชอบที่ขณะโหลชีดุร้ายและเย็นชา เช่นนี้ที่นางทำตัวน่ารักไร้เดียงสา เขาทำได้แค่ชอบเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม นายท่านของพวกเขาเห็นได้ชัดว่าถูกวางยาพิษอีกชนิดหนึ่งแล้ว และชื่อยาพิษชนิดนี้เรียกว่าพิษโหลชี

ใต้เท้าองครักษ์เยว่แสดงท่าทีจนปัญญา

อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่แค่นายท่านของพวกเขาเท่านั้น ยังมีองครักษ์กลุ่มที่ถูกเรียกว่าองครักษ์หน่วยเจี่ยในตำหนักจิ่วเซียว เฉิงสิบโหลวซิ่นพวกเขา ก็มิใช่เลื่อมใสนางภายในเวลาเพียงครึ่งเดือนหรอกหรือ?