บทที่ 15

คิดไม่ถึงว่า โหลวฉางเยว่จะพูดขึ้นว่า “แค่สิบนาทีก็ได้แล้วค่ะ”

ไป๋โหยวตกตะลึง และเหวินเหยียนโจวก็ขมวดคิ้วขึ้นมา

โหลวฉางเย่วอดทนต่อความเจ็บปวดที่ขา โดยจับขอบเตียงผู้ป่วยเอาไว้ แล้วเดินตรงไปหาเจ้าของโรงงาน “เจ้าของโรงงานคะ ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับคุณแค่คนเดียวค่ะ”

เจ้าของโรงงานรีบพูดขึ้นว่า “คุณว่ามาเลย”

โหลวฉางเยว่กระซิบ “รบกวนคุณช่วยไปตามบล็อกเกอร์คนนั้นที่ถ่ายรูปอยู่ในโรงงานมาให้หน่อยได้ไหมคะ เมื่อกี้ฉันเห็นเขาก็ช่วยพาคนเจ็บมาส่งโรงพยาบาลด้วย น่าจะยังอยู่ตรงล็อบบี้ฉุกเฉินน่ะค่ะ”

เจ้าของโรงงานผงะไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกระซิบตอบเธอ “ได้ครับ ผมจะไปเรียกเขามาเดี๋ยวนี้เลย”

โหลวฉางเยว่พยักหน้า “ขอบคุณนะคะ”

คนอื่น ๆ ต่างก็ไม่ได้ยินในสิ่งที่พวกพูด เหวินเหยียนโจวมองไปที่โหลวฉางเยว่อย่างเย็นชา และสีหน้าของไป๋โหยวก็ดูไม่ค่อยสบายใจเล็กน้อย

เธอไม่รู้ว่าโหลวฉางเยว่แค่แสร้งทำเป็นมีความลับ หรือว่ามีหลักฐานจริง ๆ กันแน่?

เจ้าของโรงงานออกไปไม่นาน ก็ถือกระเป๋าสีดำเข้ามา ทุกคนต่างมองดู และไม่รู้ว่ามันคืออะไร?

เจ้าของโรงงานพูดกับโหลวฉางเยว่ “พอหนุ่มคนนั้นได้ยินผมพูดถึงเรื่องของพวกเราที่นี่ ก็พูดขึ้นว่าเขารู้ว่าคุณตามหาเขาทำไม และให้ผมเอาสิ่งนี้มาให้คุณ เขาไม่สะดวก จึงไม่ได้มาด้วยตัวเองครับ”

โหลวฉางเยว่รับกระเป๋ามา พอเปิดดูก็เห็นว่าเป็นกล้องถ่ายรูป——ไม่ผิด เธอตามหาเขา ก็เพราะอยากดูกล้องถ่ายรูปของเขา

ชายหนุ่มแปลกหน้าคนนั้นเดาถูกจริง ๆ ด้วย

ตอนนี้โหลวฉางเยว่ไม่มีเวลามาไตร่ตรองถึงเขา แล้วรีบเปิดดูอัลบั้มรูปทันที

ความรู้สึกของเธอตอนอยู่ในโรงงานนั้นไม่ผิดจริง ๆ ชายหนุ่มคนนั้นก็คือกำลังถ่ายเธออยู่จริง ๆ ด้วย และรูปภาพล่าสุดในกล้อง ส่วนใหญ่ล้วนแต่เป็นเธอ

ไป๋โหยวอดที่จะถามออกไปไม่ได้ “กล้องนี้คืออะไรเหรอคะ?”

เจ้าของโรงงานอธิบายขึ้นว่า “วันนี้มีชายหนุ่มคนหนึ่งมาถ่ายรูปเรือมังกรในโรงงานน่ะครับ นี่เป็นกล้องของเขา ผมเองก็ไม่รู้ว่าเลขาโหลวจะอยากได้กล้องของเขามาทำอะไรกัน? อาจจะถ่ายติดอะไรเข้าก็ได้ใช่ไหมครับ?”

ดวงตาของไป๋โหยวเปล่งประกาย และแอบกำนิ้วเอาไว้แน่น

โหลวฉางเยว่เลื่อนไปเลื่อนมา ก็เห็นวิดีโอหนึ่งเข้า จึงกดเปิดดู

พอดูไปไม่กี่วินาที เธอก็กระตุกมุมปาก แล้วกดหยุดชั่วคราว แล้วหันหน้าจอกล้องไปที่ไป๋โหยว “เธอพูดว่าเธอเห็นฉันดึงเชือกกับตาของตัวเอง ถ้าเช่นนั้น——นี่คืออะไร?”

วิดีโอนี้ มีความเป็นกลาง และจับภาพตอนที่เธอคุยกับไป๋โหยวหน้าเชือกเบอร์ 4 ได้อย่างพอดี และมือทั้งสองข้างของเธอ ก็ไม่ได้ยกขึ้นมาตลอดระยะเวลาที่อยู่ตรงนั้น!

ทุกคนมาทยอยมารวมตัวกันดูวิดีโอ