บทที่ 3

พวกเขาไปที่ห้องอาบน้ำ ในขณะนั้นฝักบัวกำลังเปิดอยู่ ราวกับฝนตกโปรยปราย

เมื่อถูกเหวินเหยียนโจวกดลง โหลวฉางเยว่ก็เกิดสำลักโดยไม่ทันระวัง ทำให้เธอเกิดนึกถึงตอนที่พวกเขาเจอกันครั้งแรกเมื่อสามปีก่อน

วันนั้นเองก็เป็นวันฝนตก

เดิมทีครอบครัวของเธอเปิดร้านขายของชำ ไม่ถือว่าร่ำรวยแต่ก็ไม่ขัดสน สมาชิกห้าคนของครอบครัวก็อยู่กันอย่างสงบสุข

แต่ใครจะคาดคิดว่าพ่อของเธอจะถูกหลอก เขาถูกหลอกเป็นจำนวนเงินมากถึงยี่สิบห้าล้านบาท พวกเขาขายร้านขายของชำทิ้ง ขายบ้าน ขายทุกอย่างที่สามารถขายได้ในบ้าน แต่ยังขาดอีกสิบห้าล้านบาท

ในตอนที่จนตรอกนั้นเอง คนที่วางแผนหลอกทำให้เหตุการณ์มาถึงสุดขอบเหว จะใช้เธอขัดดอก

และพ่อกับแม่ของเธอก็ตกลง

เธอหนีออกมาในคืนวันฝนตก เสียงมอเตอร์ไซค์ที่ขับตามมาด้านหลังดังมาก ราวกับอสูรที่กำลังหยอกล้อเหยื่อที่อ่อนแอ เธอวิ่งจนรองเท้าหายวิ่งจนผมเผ้ากระเซิง เบื้องหน้ามีแต่ความมืดมิด มองไม่เห็นแสงแม้แต่น้อย

เธอล้มลงบนพื้น มอเตอร์ไซค์หลายคันขับมาล้อมเธอเอาไว้ และในตอนที่เธอคิดว่าชีวิตของเธอจะจบลงแบบนั้น รถยนต์คันหนึ่งก็มาจอดตรงหน้าเธอ

เธอเงยหน้าขึ้นมองเห็นประตูรถเปิดออก รองเท้าหนังที่ขัดจนเงาเหยียบอยู่บนแอ่งน้ำตื้น ๆ ขากางเกงชุดสูทของชายหนุ่มทั้งเรียบร้อยและเรียบกริบ ในมือของเขาถือร่มสีดำคันหนึ่ง ก่อนจะให้เธอเข้าไปอยู่ใต้ร่มของเขาด้วยท่าทางเย็นชาสง่างาม

เขาพูดว่า นี่เป็นคนของผม ใครกล้าแตะ?

การเจอกันครั้งแรกนั้นช่างน่าทึ่ง จนเธอตอกย้ำภาพฉากนั้นอยู่เสมอในความฝันหลังจากนั้น ทำให้มันงดงามขึ้น จนมันฝังลึกลงในใจ ไม่อาจปล่อยวางมันได้อีก

เวลานานกว่าครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น โหลวฉางเยว่ออกจากห้องอาบน้ำ ร่างกายเปียกปอน เธอหาลูกอมเม็ดหนึ่งอมไว้ก่อน ถึงไปหาเสื้อผ้าสะอาดเพื่อเปลี่ยน ส่วนเหวินเหยียนโจวยังอยู่ในห้องอาบน้ำ

เธอกำลังคิดว่าจะบอกเหวินเหยียนโจวเรื่องที่เธอตั้งครรภ์แล้วแท้งบุตรดีหรือไม่?

คิดอยู่ราวสามนาที เธอก็เลือกที่จะไม่บอก

สามปีก่อนเขาช่วยเหลือเธอ ขอให้เธออยู่ ตอนที่ปกป้องเธอก็บอกกับเธอว่าอย่าทำเรื่องที่เพิ่มความลำบากให้เขา

เธอเป็นเครื่องมือของเขา เครื่องมือบนเตียง เครื่องมือในชีวิต เครื่องมือในการทำงาน และเครื่องมือก็ควรมีจิตสำนึกแบบของเครื่องมือเอง

ยิ่งไปกว่านั้น เขาสนใจผู้หญิงอีกคนแล้วตอนนี้ เขาก็จะยิ่งไม่สนใจเธอขึ้นไปอีก พูดไปก็คงไม่มีประโยชน์