บทที่ 8

ติ๊ง…

แจ้งเตือนที่เด้งขึ้นมาด้านบนหน้าจอโทรศัพท์ เรียกสายตาคมเข้มให้เหลือบขึ้นไปมอง เห็นแวบๆ ว่า…

saikim started following you

ปกติเขาไม่เคยสนใจว่าใครกดติดตามบ้าง แต่ชื่อไอจีที่สะดุดตาทำให้แตะเข้าไปดูชัดๆ ว่าคนที่คิดไหม หน้าจอเด้งไปไอจีหนึ่งที่เปิดเป็นสาธารณะ

ไอจียัยตัวปัญหา…

คิ้วเข้มเลิกขึ้นสูงด้วยความแปลกใจที่เห็นสายขิมมาติดตามไอจี ไม่เข้าใจว่าเธอต้องการอะไร นับวันยิ่งทำตัวแปลกๆ กับเขา

“เออไอ้เทรย์ซิส เลิกเรียนพวกกูไปคอนโดมึงนะ”

“อืม” เขาละสายตาจากโทรศัพท์ไปมองคเชนทร์ ก่อนจะตอบสั้นๆ แล้วพยักหน้าให้

“ไอ้เทรย์ซิสส่องสาวว่ะ” ตะวันที่เพิ่งเดินมา เห็นหน้าจอโทรศัพท์ของเทรย์ซิสยังค้างอยู่หน้าจอไอจีผู้หญิงคนหนึ่ง จึงเอ่ยแซวขึ้นทันที

“ขนาดมันใช้ฟิล์มกันเสือก มึงก็ยังมองเห็นอีกนะไอ้ตะวัน”

“กูมองจากด้านบนแล้วเห็นพอดี” ตะวันตอบ ก่อนจะนั่งลงข้างๆ เทรย์ซิส

“ว่าแต่สาวคนไหนวะ ทุกทีพวกกูไม่เคยเห็นมึงสนใจผู้หญิงคนไหนเลย” คเชนทร์ถามอย่างสงสัย

“พวกกูตกข่าวอะไรไปรึเปล่า?” ตะวันเสริม

“ก็แค่คนที่มากดติดตาม แล้วแจ้งเตือนมันเด้งขึ้นมา มือกูเผลอไปโดนเท่านั้น” เขาปัดออกจากไอจีสายขิม ปิดหน้าจอแล้ววางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะอย่างไม่ใส่ใจ

เพื่อนทั้งสองคนมองหน้าเขาอย่างไม่ค่อยเชื่อ สายตาเหมือนกำลังจับผิด เทรย์ซิสเพียงแค่ฟุบหน้าลงกับกระเป๋าเป้ของตัวเอง ราวกับตั้งใจจะงีบหนีบทสนทนาเหมือนที่ทำอยู่บ่อยๆ

“พอรู้ว่าพวกกูจับได้ก็งีบหนีทันที” ตะวันพูดแล้วหันไปมองหน้าคเชนทร์

“กูว่าเด็กมันนั่นแหละ แต่ไม่ยอมบอกเรา”

“เออ กูก็คิดงั้น”

คนที่ตั้งใจฟุบหน้างีบหนีเริ่มรู้สึกเอือมระอากับบทสนทนาของเพื่อนที่ยังคงดังไม่หยุด

ถ้าเขาบอกความจริงว่าแค่กดเข้าไปดูเพื่อเช็กว่าใช่คนที่คิดไว้หรือเปล่า คงโดนซักต่อยาวกว่านี้แน่ ขนาดตอบไปแค่นั้น พวกมันยังไม่เชื่อ

Empire Rich

สายขิมตั้งใจเอาคีย์การ์ดมาคืนเทรย์ซิส นิ้วเรียวกดลิฟต์ขึ้นไปชั้นที่อาศัยอยู่ ใช้เวลาไม่นานประตูลิฟต์ก็แยกออก ร่างบางในชุดนักศึกษาก้าวออกมาแล้วตรงไปยังห้องของเขา

ก๊อก ก๊อก

เธอยกมือขึ้นเคาะประตูห้องของเขา พลางพ่นลมหายใจออกมาทางปากเบาๆ ผ่านไปไม่นานได้ยินเสียงปลดล็อกจากด้านใน และประตูค่อยๆ เปิดออก ดวงตาคู่สวยช้อนขึ้นมองคนที่เปิดประตูให้ตาปริบๆ

“เอ่อ…อะ..เอาของมาคืนพี่เทรย์ซิสค่ะ ไม่ทราบว่าเขาอยู่ไหมคะ” เธอพูดติดขัดเล็กน้อย เพราะคนที่เปิดประตูออกมาไม่ใช่เขาแต่เป็นผู้ชายอีกคน เดาว่าคงเป็นเพื่อน เพราะเคยเห็นอยู่ในกลุ่มของเขาวันนั้นที่คณะวิศวะ

ตะวันที่เป็นคนเดินมาเปิดประตูแทนเทรย์ซิสที่เข้าห้องน้ำ ยืนมองหน้าสายขิมนิ่งๆ ก่อนจะเอี่ยวตัวกลับไปตะโกนบอกเพื่อนสนิท

“ไอ้เทรย์ซิส! เด็กมึงมาหา”

สายขิมเบิกตากว้าง ก่อนจะรีบแก้ตัว

“มะ…ไม่ใช่เด็กเขาค่ะ”

ตะวันดึงสายตากลับมามองสายขิมอีกครั้ง

“แล้วเป็นอะไรกับเพื่อนพี่?”

“เป็น…”

“นั่นหลานป้าหยก” เทรย์ซิสที่เดินมาพอดีเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ

“อ่า เสือซุ่มนะมึง” ตะวันกระตุกยิ้มมุมปาก ถอยออกมาพลางตบไหล่เพื่อนเบาๆ

เทรย์ซิสไม่ได้สนใจคำพูดเพื่อน เดินมาหยุดหน้าประตูมองหน้าสายขิมด้วยสีหน้านิ่งเฉย แต่หารู้ไม่ว่าตอนนี้เพื่อนสนิทสองคนยืนดูอยู่ข้างหลัง คเชนทร์ยกโทรศัพท์ขึ้นถ่ายภาพที่หาดูได้ยาก

ตั้งแต่รู้จักกับเทรย์ซิสมา พวกเขาไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนโผล่มาหน้าห้องมันอย่างนี้มาก่อน คเชนทร์อัปภาพนั้นลงสตอรี่ไอจีตัวเองพร้อมแคปชั่น