บทที่ 1729 ไปเที่ยวดีหรือไม่

หลังจากตรวจสอบคดีแล้ว คนที่ควรถูกตัดหัวก็ถูกตัดหัว คนที่ควรจะส่งตัวเข้าคุกก็ถูกส่งตัวเข้าคุก ส่วนเงินที่หัวหน้าคนงานหวูรวบรวมมาติดสินบนนั้น เงินทั้งหมดจะนำไปจ่ายชดเชยให้กับครอบครัวของผู้เคราะห์ร้าย

หยู่เหวินเห้าแสดงอาการโกรธเกรี้ยว ประดุจสายฟ้าผ่าฟาดกลางโถงว่าราชการจนสะท้านสะเทือน

มีคำสั่งลงไปเด็ดขาด ห้ามมิให้มีการฉ้อฉลทุจริตและส่งเสริมคุณธรรม จัดตั้งกรมปกครองพิเศษที่มีหน้าที่สอบสวนการทุจริตโดยเฉพาะ ให้ดำเนินการสอบสวนทั่วประเทศ

เขาเน้นย้ำไม่หยุดว่าต้องปราบปรามการทุจริตให้ได้ ประชาชนถึงจะมีชีวิตที่ดี

ในเวลาเดียวกัน เขายังเสนอให้มีการขึ้นเงินเดือนข้าราชการด้วย

ก่อนนี้บ้านเมืองไม่ได้ร่ำรวย ดังนั้นเงินเดือนข้าราชการจึงนับว่าอยู่ในเกณฑ์ต่ำ แต่ตอนนี้บ้านเมือง รุ่งเรืองเฟื่องฟูขึ้นมาก ทุกสาขาอาชีพล้วนมีเงินคล่องมือ ถึงเวลาแล้วที่ทุกคนจะมีชีวิตที่ดีร่วมกัน

และการให้เงินเดือนสูง อาจจะยับยั้งการทุจริตได้ในระดับหนึ่ง เพราะค่าตอบแทนของการทุจริตนั้นสูงเกินไป ในขณะที่เงินเดือนที่ได้ก็หนักมากขนาดนี้ ก่อนคิดโลภรับสินบน คนทำก็อาจคิดชั่งน้ำหนักผลได้ผลเสียดูก่อน

หลังจากเลิกประชุมราชสำนักในวันนั้นแล้ว หยู่เหวินเห้าก็เรียกโสวฝู่กับบรรดาท่านอ๋องเข้ามา แล้วพูดสิ่งที่เขาอยากทำมาโดยตลอด

เป็นการทิ้งคำพูดลอย ๆ เพียงสี่คำเท่านั้น "ข้าอยากไปเที่ยว!"

ตอนนี้บ้านเมืองสงบสุข แต่ก็มักจะมีสถานที่ที่พระเมตตาของฮ่องเต้ไม่อาจเข้าถึงได้อยู่เสมอ

นอกจากนี้เขายังต้องการออกไปเห็นแผ่นดินที่เขาปกครอง พัฒนา และปรับเปลี่ยนมาเนิ่นนาน

หลายปีนี้เสียหน่อย ว่าสรุปแล้วมันไม่เหมือนกับแผ่นดินที่บันทึกในหนังสืออย่างไรบ้าง

เมื่อครั้งที่ยังเป็นอ๋องฉู่ เป็นรัชทายาท เขาก็พอจะรู้ถึงความทุกข์ยากของราษฎร แต่หลังจากหลายปี ผ่านไป เขากลับค่อย ๆ ห่างไกลจากราษฎรออกไปทุกที เขาจำเป็นต้องตั้งหลักให้มั่น จำเป็นต้องออกไปดูการใช้ชีวิตของผู้คนในใต้หล้า ต้องทำความเข้าใจราษฎรอย่างถ่องแท้ว่า ราษฎรเหล่านี้ นอกจากมีกินอิ่มท้องมีที่อยู่อาศัยให้พักพิงแล้ว ยังควรได้รับอะไรอีก

นอกจากนี้ เขายังต้องการใช้ประโยชน์จากข้ออ้างของการไปเที่ยว พาเจ้าหยวนไปวิ่งวนให้รอบเป่ยถังสักครั้ง

เหลิ่งจิ้งเหยียนเห็นดีเห็นงามกับการออกไปเที่ยวครั้งนี้มาก

เขาพูดว่า "การใช้ชีวิตของผู้คนในวันนี้เป็นอย่างไร ข้าเคยได้เห็นแค่จากในหนังสือ แต่แท้ที่จริงเป็นอย่างไรกันแน่กลับไม่เคยรู้ ยังมีการปิดบังอำพรางอะไรหรือไม่ ? มีคดีที่ตัดสินอย่างไม่ยุติธรรมหรือไม่ ? มีคนที่ทุกข์ยากลำบากหรือไม่ ? ทั้งหมดนี้จำเป็นต้องตรวจสอบจริง ๆ "

“อื้ม เจ้าพูดได้ถูกต้องแล้ว!” หยู่เหวินเห้ายิ่งนับวัน ก็ยิ่งรู้สึกว่าท่านเหลิ่งดูเข้าตาขึ้นทุกที พูดจาอะไรก็ไพเราะน่าฟังไปหมด