บทที่ 714 แขกพิเศษที่มา

อ๋องหวยสามีภรรยาดึกมากแล้วถึงได้เข้าวัง ไม่ได้มีปัญหาอะไรทำให้เสียเวลา เพียงเพราะก่อนหน้านี้หรงเยว่คิดว่าตัวเองตั้งครรภ์ ป่าวประกาศไปทั่ว ผลสุดท้ายเป็นตัวเองที่มั่วไปเอง นางเองก็รู้สึกอายฉวยโอกาสขณะที่ทุกคนกำลังสนทนากันเข้าวังมา

นางไม่มีหน้าพบเจอผู้คน

ในพระราชวังคึกคักมาก ในงานเลี้ยงฉลองช่วงค่ำ ฮ่องเต้หมิงหยวนก็กลับมาจากการเซ่นไหว้แล้ว สนทนาพร้อมกับเหล่าพระญาติ อ๋องชินทุกคนต้องติดตามอยู่ด้านข้าง คืนนี้รัชทายาทหยู่เหวินเห้าก็คือผู้ช่วยของฮ่องเต้หมิงหยวน เขาไปที่ไหน รัชทายาทก็ต้องติดตามไปที่นั่น เขาพูดอะไร รัชทายาทก็รับผิดชอบเป็นเครื่องพูดซ้ำอีกครั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้คนมากมายเกินไป เสียงประทัดก็ไม่ขาดสาย ฐานะที่เป็นฮ่องเต้ก็ไม่สามารถตะโกนเสียงดังได้

หลังจากได้รับการแต่งตั้งเป็นรัชทายาทเป็นต้นมา ตำแหน่งในราชสำนักของหยู่เหวินเห้าก็ค่อยๆขยับขึ้น งานเลี้ยงของราชนิกุลคืนนี้ เหล่าญาติพี่น้องมากมายก็รุมล้อมเขา ขาดไม่ได้ที่จะต้องปล่อยปละละเลยคนอื่น

อ๋องจี้เจ็บปวดใจมาก กล่าวต่ออ๋องอานอย่างแค้นใจว่า: “ดูคนกลุ่มนั้น เหมือนแมลงวันบินตอมของเหม็นเช่นนั้น ทำให้คนรังเกียจ”

ตอนนี้เขาอยู่ต่อหน้าฮ่องเต้หมิงหยวนได้เปลี่ยนท่าทางไป ไม่ดื้อรั้นหลงใหลในอำนาจอีก พยายามสุดความสามารถทำท่าทางเป็นผู้ชายถ่อมตัว แต่คืนนี้ได้เห็นเกียรติยศของตัวเองในอดีตถูกหยู่เหวินเห้าแย่งไปหมด ยังคงมีความสามารถไม่เพียงพอที่อดกลั้นไม่พูดประโยคนี้ออกมาได้

อ๋องอานกลับไม่ได้สนใจ หัวเราะเล็กน้อยแล้วกล่าว: “เขาเป็นรัชทายาท ฮ่องเต้ในอนาคต เป็นธรรมดาที่จะมีผู้คนรุมล้อม!”

อ๋องจี้ได้ยินคำพูดนี้ กรอกตาขาวโดยตรง “ในปากของพวกเจ้ายังมีคำพูดที่แท้จริงสักประโยคหรือไม่? พูดไม่ตรงกับใจ ตัวเองรู้สึกดีงั้นหรือ?”

อ๋องอานชู่วทีหนึ่ง ในดวงตาแฝงได้ด้วยประกายเล็กน้อย “พี่ใหญ่ คำพูดไหนควรพูด คำพูดไหนไม่ควรพูด ในใจของท่านประเมินไม่ได้หรือ? อีกทั้ง จากความฉลาดปราดเปรียวของท่าน ทำไมไม่แยกแยะให้ชัดเจนว่าวันนี้โอกาสนี้ พวกเราทั้งสองก็คือตัวประกอบ? เพียงแค่ทำหน้าที่ของตัวประกอบให้ดีก็ได้แล้ว ทำไมต้องอิจฉาใครด้วยล่ะ? วันนั้นที่ท่านได้รับอำนาจ ก็ไม่เห็นว่าคนอื่นเขาจะเคยอิจฉาท่าน”

อ๋องจี้เปล่งเสียงไม่พอใจคำหนึ่ง ปิดปากไปด้วยความอึดอัดใจ

ขณะที่เขาได้รับอำนาจ ในใจของผู้ใดที่ไม่เคยอิจฉาเขาบ้าง? ในใจของผู้ใดที่ไม่เคยริษยาเขาบ้าง?

น่าแค้นใจคือวันนี้เขาสูญเสียอำนาจแล้ว ทำตัวเป็นคนหางหดถ่อมตัว ยังสู้กับสุนัขตัวหนึ่งในพระตำหนักฉินคุนไม่ได้เลย

ในงานเลี้ยงตอนค่ำ หยู่เหวินเห้าก็ติดตามอยู่ข้างกายฮ่องเต้หมิงหยวน ถึงกระทั่งเป็นตัวแทนแถลงการณ์ต่อพระญาติพี่น้องแทนฮ่องเต้หมิงหยวน พูดวาจาที่ภาพลักษณ์ภายนอกดูสง่าน่าเกรงขามมากมาย ไม่ได้นอกเหนือจากขอบเขตการขอบคุณความร่วมมือของทุกคนในปีนี้ ปีหน้าพวกเรามาพยายามไปพร้อมกัน รักษาเขตแดนประเทศของตระกูลหยู่เหวินไว้ ทำให้ราษฎรสงบสุขปลอดภัยทำนองนั้น

งานเลี้ยงฉลองช่วงค่ำของพระราชวังในปีนี้ชายและหญิงแยกกัน แบ่งจัดขึ้นเป็นสองตำหนัก ไทเฮานำเหล่าสนมและบรรดาครอบครัวฝ่ายหญิงอยู่ที่ตำหนักด้านข้างตำหนักกวงหมิง

ฮ่องเต้หมิงหยวนและหยู่เหวินเห้าก็นำเหล่าท่านชายกลุ่มใหญ่อยู่ที่ตำหนักหลัก

แต่ว่า ประตูใหญ่ของทั้งสองตำหนักล้วนเปิดไว้ ดังนั้น แม้ว่าจะแยกกัน แต่กลับสามารถมองเห็นการแสดงเต้นรำทำเพลงด้านนอกตำหนักกวงหมิงพร้อมกันได้

ไท่ซ่างหวงบุคคลที่ถูกจับตามองเดินเยื้องย่างมาอย่างเชื่องช้า ภายใต้การร่วมเดินทางของเซียวเหยากงและโสวฝู่ฉู่ ทั้งสามผู้ยิ่งใหญ่อันน่าเกรงขามแห่งเป่ยถังก็ปรากฏตัวอย่างมาดเข้ม

ทุกคนยืนขึ้นน้อมต้อนรับอย่างรีบร้อน รอจนไท่ซ่างหวงเข้าที่นั่งแล้ว ก็คุกเข่าคารวะพร้อมกัน

ไท่ซ่างหวงคลุมเสื้อคลุมตัวหนึ่งสีแดงออกดำ ด้านข้างเป็นหนังสัตว์ที่มีขนสีดำ ปักรูปมังกรเหินฟ้า เพื่องานเลี้ยงฉลองที่ยิ่งใหญ่คืนนี้ เขาตั้งใจสร้างมงกุฎทองคำบริสุทธิ์ฝังหยก ช่วงเอวผูกก็ด้วยเข็มขัดทองหยกเส้นหนึ่ง ไม่ว่าราศีหรือว่าความมั่งคั่ง เขาล้วนบดบังราศีของบุรุษอื่นไปทั่ว

เขารอจนคุกเข่าต้อนรับเรียบร้อยแล้ว จึงเรียกให้คนเพิ่มที่นั่งมากขึ้นอีกที่หนึ่ง และที่นั่งที่เพิ่มก็อยู่ข้างกายของเขา

ทุกคนแปลกใจเป็นอย่างมาก ไท่ซ่างหวงต้องการจัดให้ผู้ใดนั่งร่วมกับเขา? รัชทายาทนั่งลงข้างกายของฮ่องเต้แล้ว หรือว่า ไท่ซ่างหวงยังทรงโปรดปรานอ๋องคนใดอีก?

ชั่วขณะหนึ่ง ทุกคนคาดเดา สายตาตรวจตราไปบนใบหน้าของอ๋องไม่กี่คน

แม้ว่าอ๋องจี้จะพยายามยับยั้งอย่างเต็มที่ แต่ว่าการแสดงออกก็ตื่นเต้นเป็นที่สุด

สถานการณ์ปกติเช่นนี้ นั่งอยู่ข้างการของไท่ซ่างหวง ควรจะเป็นหลานชายคนโต

ถ้าหากได้รับความไว้วางพระทัยอย่างสำคัญจากไท่ซ่างหวง น่าจะสามารถพลิกสถานการณ์ในวันนี้ของเขาได้ เขายังมีโอกาส

เขามองดูเก้าอี้ไม้แดงโบราณแกะสลักรูปดอกไม้ถูกย้ายเข้าไป จัดวางไว้ข้างกายของไท่ซ่างหวงเรียบร้อย ไท่ซ่างหวงเรียกนางข้าหลวงจัดเตรียมอุปกรณ์รับประทานอาหาร

แต่ว่า หลังจากที่ทำทุกอย่างเสร็จ ไท่ซ่างหวงกลับไม่ได้เรียกผู้ใดขึ้นมา และถึงกระทั่งไม่ได้บอกให้เปิดงาน