ตอนที่ 6
ตอนที่ 6 บทเรียนบทแรก
November 4, 2026
“อื้อ...”
เสียงประท้วงในลำคอของจีน่าเงียบหายไป เมื่ออัคนีบดเบียดริมฝีปากลงมาหนักหน่วงขึ้นอีกครั้ง ลิ้นร้อนชื้นกวาดต้อนความหวานในโพรงปากเธออย่างย่ามใจ
จีน่าตัวอ่อนยวบ มือที่กำเสื้อเชิ้ตเขาเริ่มคลายออกเปลี่ยนเป็นขยุ้มไหล่กว้างแทน สมองพร่าเบลอจนเผลอจูบตอบเขาไปอย่างเก้ๆ กังๆ
อัคนีครางฮึมในลำคออย่างพอใจ ก่อนจะค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกช้าๆ หน้าผากยังคงชนกัน ลมหายใจร้อนๆ เป่ารดกันไปมา
นิ้วโป้งเกลี่ยคราบน้ำลายที่มุมปากบวมเจ่อของเธอเบาๆ นัยน์ตาคมกริบจ้องมองผลงานตัวเองด้วยแววตาเป็นประกาย
“จำรสจูบฉันไว้ให้แม่นนะจีน่า... เพราะต่อจากนี้ เธอจะโดนจุ๊บทุกวัน”
จีน่าได้สติ หน้าร้อนวูบจนลามไปถึงหู รีบก้มหน้างุดหลบสายตาเจ้าเล่ห์นั่นทันที
“หึ...” เขาหัวเราะในลำคอ ก่อนจะดันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วเริ่มปลดกระดุมข้อมือเสื้อเชิ้ต
“ดึกแล้ว ไปนอน”
“นอน ที่ไหนคะ”
“ถามแปลกๆ ก็นอนบนเตียงฉันสิ”
“เตียงคุณไม่เอาค่ะ! หนูนอนโซฟาก็ได้ หรือกลับไปนอนห้องพักพนักงาน...”
“จีน่า อย่าให้ต้องพูดซ้ำ ฉันไม่ชอบนอนคนเดียว”
เขาเดินหายเข้าไปในห้องนอน ทิ้งให้จีน่านั่งหน้าซีดอยู่บนโซฟา... นอนเตียงเดียวกันเนี่ยนะ!
“จะเข้ามาดีๆ หรือต้องให้เดินไปลาก” เสียงตะโกนถามดังออกมาจากในห้อง
จีน่าสะดุ้งเฮือก ไม่มีเวลาให้คิดหาทางหนีทีไล่ เธอรีบดีดตัวลุกเดินตามเขาเข้าไปในห้องนอน ขาแข้งสั่นพั่บๆ หัวใจเต้นโครมคราม
พอเดินเข้าไปในห้อง ภาพที่เห็นทำเอาเธอแทบหยุดหายใจ อัคนีถอดเสื้อเชิ้ตออกแล้ว เปลือยท่อนบนโชว์กล้ามท้องเป็นลอนสวย เขากำลังจะปลดเข็มขัด แต่พอเห็นเธอยืนตัวแข็งอยู่ที่ประตู ก็ชะงักมือ
“ยืนบื้อทำไม เข้ามาสิ”
เขาเลิกสนใจเธอ แล้วเดินไปหยิบกางเกงนอนขายาวมาเปลี่ยนหน้าตาเฉย จีน่ารีบหันหลังขวับ หน้าแดงก่ำ
“เสร็จแล้ว”
จีน่าค่อยๆ หันกลับมา เห็นเขานั่งพิงหัวเตียงตบที่ว่างข้างตัว
“มานอน พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้าไม่ใช่เหรอ”
“หนู... หนูนอนพื้นได้ไหมคะ”
“ขึ้นมา”
เธอจำใจเดินไปที่เตียง ค่อยๆ หย่อนก้นลงนั่งที่ขอบเตียงอย่างระวังตัวสุดชีวิต แล้วสอดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่ม พยายามนอนชิดขอบเตียงจนแทบจะร่วง
บรรยากาศในห้องเงียบกริบ ได้ยินแต่เสียงแอร์กับเสียงหัวใจตัวเอง จีน่านอนตัวเกร็งเป็นท่อนไม้ ไม่กล้าขยับแม้แต่นิดเดียว
เตียงข้างหลังยุบยวบลง พร้อมกับวงแขนแกร่งที่ตวัดมารวบเอวเธอหมับ ดึงรั้งจนแผ่นหลังบางกระแทกเข้ากับอกเปลือยเปล่าของเขาเต็มแรง
“ว้าย!”
“ชู่ว์...ดิ้นทำไม เดี๋ยวก็ตกเตียงหรอก”
“ก็... ก็คุณมากอดทำไมละคะ!”
“หนาว ตัวเธออุ่นดี... เหมือนหมอนข้าง”
“หมอนข้างบ้านคุณมีชีวิตเหรอคะ ปล่อยเถอะค่ะ หนูอึดอัด...”
“บอกแล้วไงว่าคืนนี้ไม่ทำแค่นอนกอดเฉยๆ... สัญญา”
“คุณอัคนี... อื้อ... มันจั๊กจี้...”