ตอนที่ 4
ตอนที่4 เธอต้องชดใช้
November 4, 2026
แกร๊ก...
เสียงปลดล็อกลูกบิดประตูดังขึ้น ทำให้อัคนีที่กำลังยืนหมุนแก้วเหล้าเล่นอยู่ที่ริมหน้าต่างละสายตาจากแสงสีของกรุงเทพ หันขวับกลับมามองต้นเสียงทันที
บานประตูห้องนอนค่อยๆ แง้มออก อย่างเชื่องช้า จนคนรอเริ่มหงุดหงิด
“จะออกมาดีๆ หรือต้องให้เข้าไปลาก ห๊ะ”
สิ้นเสียงเขา ประตูก็เปิดกว้างขึ้น ร่างบางของจีน่าก้าวออกมาอย่างเก้ๆ กังๆ สภาพของเธอทำเอาคนมองต้องเลิกคิ้วสูง
เสื้อคลุมอาบน้ำผ้าไหมสีดำของเขาดูใหญ่เทอะทะเมื่ออยู่บนตัวเธอ ไหล่ตกจนแขนเสื้อยาวปิดฝ่ามือ ชายเสื้อลากยาวกรอมข้อเท้า เผยให้เห็นแค่ปลายเท้าขาวซีดที่จิกพรมแน่น ผมยาวสลวยยังเปียกชื้นลู่ไปกับกรอบหน้า เครื่องสำอางหนาเตอะถูกล้างออกจนเกลี้ยง เหลือเพียงใบหน้าสดกับดวงตาที่บวมเป่งจากการร้องไห้
อัคนีกวาดตามองภาพนั้นแล้วกระตุกยิ้มมุมปาก
“นึกว่าตกส้วมตายไปแล้ว” เขาเหน็บแนมเสียงเรียบ วางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะ
จีน่าสะดุ้ง ก้มหน้างุด “ขอ... ขอโทษค่ะ พอดี... หาชุดไม่เจอ...”
“ชุดนอนไม่มีหรอกมีแต่เสื้อคลุมตัวนั้นแหละ... หรือเธอคิดว่าจะได้ใส่อะไรมากกว่านั้น?”
คำพูดสองแง่สองง่ามทำเอาจีน่าหน้าแดงเถือก ลามไปถึงใบหู เธอเม้มปากแน่น กำเสื้อคลุมไว้แน่นเหมือนกลัวมันจะหลุด
“มายืนบื้ออะไรตรงนั้น มานี่”
"คะ ให้ไป... ไปไหนคะ”
“มาหาฉัน” เขาตบหน้าขาตัวเอง “ตรงนี้”
“มะ... ไม่เอาค่ะ คุณนั่งตรงโน้น หนูนั่งเก้าอี้ฝั่งนี้ก็ได้ค่ะ”
“จีน่า ฉันจำได้ว่าฉันพูดภาษาไทยชัดเจนนะ... หรือต้องให้ฉันเดินไปอุ้มเธอมาวาง ห๊ะ”
“มะ... ไม่ต้องค่ะ” เธอรีบปฏิเสธเสียงหลง ขืนให้เขามาอุ้มมีหวังแย่กว่าเดิมแน่
“งั้นก็นับหนึ่งถึงสาม” อัคนียกนิ้วชี้ขึ้น “หนึ่ง...”
จีน่าสูดหายใจลึก ขาที่สั่นพั่บๆ ก้าวออกไปข้างหน้าอย่างยากลำบาก
“สอง...”
“ไปแล้วค่ะ! กำลังเดินอยู่นี่ไงคะ!” จีน่าละล่ำละลักบอก รีบจ้ำอ้าวไปหยุดยืนอยู่หน้าโซฟา หัวใจเต้นโครมครามจนแทบทะลุออกจากอก
อัคนีเงยหน้ามองเธอนิ่งๆ สายตาคมกริบไล่มองสำรวจระยะประชิด ตั้งแต่หยดน้ำที่เกาะปลายผม ไล่ลงมาที่คอ และ... เนินอกขาวผ่องที่โผล่พ้นเสื้อคลุมออกมาวับๆ แวมๆ
“จะยืนค้ำหัวฉันอีกนานมั้ย"
“ก็... ก็คุณให้มา...”
“นั่งลง” เขาพยักพาวลงที่ตักตัวเองอีกครั้ง “บนนี้”
จีน่ากลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ “คุณอัคนี... คือ... มันไม่เหมาะมั้งคะ เราคุยกันดีๆ...”
“สาม”
ไม่รอให้เธอตัดสินใจ มือหนาก็คว้าหมับเข้าที่เอวคอด รั้งร่างบางให้ถลาลงมาหาตัวทันที
“ว้าย!”
จีน่าหวีดร้องเสียงหลง ร่างของเธอลอยหวือลงไปกระแทกนั่งบนตักแกร่งของเขาเต็มๆ ความนุ่มนิ่มปะทะกับความแข็งแกร่งของมัดกล้ามเนื้อจนเธอสะท้าน
“ดื้อจริงๆ บอกดีๆ ไม่ชอบ ชอบให้ใช้กำลัง”
“ปล่อยนะ ปล่อยหนู” จีน่าดิ้นขลุกขลัก พยายามดันอกเขาออก แต่ยิ่งดิ้น เสื้อคลุมที่ลื่นอยู่แล้วก็ยิ่งร่นหลุด “คุณอัคนี! มัน... มันโป๊”