บทที่ 1023

ทันใดนั้น ทหารหลายคนใช้ร่างของตนเป็นกำแพงขวางกั้นให้ แล้วตะโกนบอกหลี่เฟิง “ขุนพลหลี่ หนีไป!”

หลี่เฟิงกัดฟันหันหลังกลับ เตรียมจะออกไปจากที่นี่!

คาดไม่ถึงว่าก่อนที่เขาจะก้าวไปข้างหน้า เขาก็ถูกชายฉกรรจ์ถือดาบหลายคนล้อมไว้แล้ว ทุกคนรวดเร็วมาก แต่ละคนมีสีหน้าเหี้ยมเกรียม ดูเหมือนว่าต้องการจะฆ่าเพื่อไม่ให้ทิ้งร่องรอย!

หลี่เฟิงกัดฟันต่อสู้สุดชีวิต แต่ทันใดนั้นเขาก็ถูกแทงจากข้างหลัง!

เขาได้แต่คร่ำครวญ ไม่มีทางหลบอีกต่อไป จากนั้นแขนของเขาก็ถูกตัดออกทันที!

เลือดพุ่งกระฉูดออกมา หลี่เฟิงเจ็บปวดสุดขีดจนหายใจไม่ออก ร่างกายสั่นสะท้านอย่างรุนแรง!

แต่เขายังคงกัดฟันยืนกรานว่าจะไม่ปล่อยให้ตัวเองล้ม!

ทหารที่อยู่ข้างหลังเขาถูกฆ่าตายทีละคน เลือดสาดกระจาย เศษซากศพกระจัดกระจายไปทั่ว!

หลี่เฟิงบาดเจ็บสาหัส ในที่สุดเขาก็กระอักเลือดออกมา สิ้นชีพอย่างอนาถด้วยคมดาบของคนเหล่านี้!

ในเวลาเดียวกัน อ๋องถูหนานอากู่ต๋าได้นำกองทัพจำนวนแปดหมื่นคน รีบรุดผ่านสถานที่แห่งนี้ มุ่งหน้าตรงไปยังค่ายชายแดน!

ขณะนี้ฮั่วไป่หมิงกำลังดื่มกินกับเหล่าทหารอย่างสนุกสนานเพลิดเพลิน!

ทันใดนั้นเอง ทหารคนหนึ่งรีบวิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก เขาคุกเข่าลงตรงหน้าฮั่วไป่หมิง ขณะที่ตัวสั่นเทิ้ม แล้วตะโกนด้วยความสิ้นหวัง “แย่แล้วขอรับขุนพลฮั่ว แย่แล้ว มีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นแล้วขอรับ!”

ได้ยินดังนั้น สายตาของฮั่วไป่หมิงก็เริ่มไม่พอใจทันที

เขามองทหารตรงหน้าด้วยดวงตาเบิกกว้าง แล้วตะคอกอย่างเย็นชา “ตื่นตระหนกอะไรถึงเพียงนั้น?”

ทหารคนนั้นกลัวมากจนแทบพูดไม่เป็นภาษา เขาหอบหายใจแรง สายตาเต็มไปด้วยความกลัวและความกังวลใจ

“เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”