บทที่ 1105

เมื่อได้ฟังเช่นนั้นหัวใจของไป๋เฟยเฟยก็เต้นแรงทันที

ไม่รู้ว่าเหตุใดเมื่อนางได้ยินพี่ชายพูดเช่นนั้น ใบหน้าของหวังหยวนจึงปรากฏขึ้นในใจของนาง

ช่างแปลกประหลาดนัก นี่มันเกิดอะไรขึ้น...

นางหลงรักหวังหยวนเข้าแล้วหรือเปล่า?

เมื่อตระหนักได้ดังนั้น นางก็รู้สึกตื่นตระหนก จนทำให้สีหน้านางดูไม่เป็นธรรมชาติเลย

ใบหน้าของนางแดงก่ำด้วยความเขินอาย สีหน้ากลับกลายเป็นลังเล และไม่สามารถเอ่ยคำใดออกมาได้เป็นเวลานาน

ไป๋ชิงชางเห็นดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะหรี่ตาถามอย่างสงสัย “น้องสาว เจ้าคิดอย่างไรกับหวังหยวน?”

หัวใจของไป๋เฟยเฟยเริ่มเต้นอย่างประหม่าทันทีหลังจากได้ยินคำถามของพี่ชาย

นางหายใจถี่ขึ้นมากขณะพยายามจะสงบสติอารมณ์อย่างหนัก จากนั้นตอบกลับไปว่า “พี่ใหญ่ หวังหยวนมีภรรยาตั้งสามคนแล้ว”

“ข้า... ข้าจะไม่แต่งงานกับเขาหรอกเจ้าค่ะ”

เมื่อพูดออกไปได้ครึ่งประโยค ไป๋เฟยเฟยกลับรู้สึกค่อนข้างหงุดหงิด

ก่อนที่พี่ชายจะทันได้เอ่ยออกมา นางก็ชิงพูดก่อนว่าจะไม่แต่งงานกับเขา แต่ความจริงดูเหมือนนางจะร้อนใจจนแทบทนรอไม่ไหวแล้ว...

เมื่อไป๋ชิงชางได้ฟังเช่นนั้น จึงเข้าใจทันทีว่าน้องสาวของเขากำลังคิดอะไรอยู่

เขาจึงยกยิ้มและเริ่มยกย่องหวังหยวน “น้องสาว หวังหยวนผู้นี้เป็นคนไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ”

“เขาเป็นคนกล้าหาญ ชาญฉลาด มีไหวพริบ มีน้ำใจ สติปัญญาล้ำเลิศจนไม่มีผู้ใดเทียบเทียมได้”

“หากเจ้าได้แต่งงานกับเขา ก็จะถือว่าประสบความสำเร็จอย่างสูง”