บทที่ 1106

ไป๋ชิงชางเก่งถนัดเรื่องการเกลี้ยกล่อมทีละขั้น เขาพูดโน้มน้าวด้วยรอยยิ้ม “เฟยเฟย หากเจ้าพลาดคนอย่างหวังหยวนไป ในอาคตการที่เจ้าจะได้เจอคนเช่นเขาอีกคงยากน่าดู”

“หากเจ้าหลงรักเขาจริง ๆ เจ้าควรจะรีบคว้าโอกาสนี้ไว้ให้เร็วที่สุด!”

ไป๋ชิงชางตบหลังมือไป๋เฟยเฟยแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “ตอนนี้เจ้าถึงวัยที่จะแต่งงานแล้ว หากเจ้ามัวลังเลเรื่องนี้อยู่ เมื่อเจ้าอายุมากขึ้น เจ้าจะยอมแต่งงานกับคนที่เจ้าไม่ได้ชอบหรือเปล่า?

เมื่อไป๋เฟยเฟยได้ฟังเช่นนั้นก็ยิ่งมีสีหน้าลังเลทันที

สิ่งที่พี่ชายของนางพูดนั้นถูกต้องจริง ๆ ในโลกนี้คนที่มีความสามารถเทียบเทียมกับนางได้อันดับหนึ่งคือหวังหยวนเท่านั้น ไม่มีใครกล้าพูดว่าเขาเป็นอันดับสอง!

พวกเซิ่งตงฉยง อู๋หลิง และแม้แต่หมานต๋าถูผู้เป็นอ๋องหมานอี๋ก็ไม่อาจเทียบหวังหยวนได้แม้แต่ปลายเล็บ!

นางจึงไม่ได้สนใจจะชายตามองพวกเขาเลย!

ต้องเป็นหวังหยวนเท่านั้น...

เขาเปิดเส้นทางการค้า ช่วยเหลือต้าเย่และมีความรอบรู้มาก แม้ว่าเขาจะเต็มไปด้วยกลอุบายอันแยบยล แต่เขาก็ยังคงมีจิตใจอบอุ่นและมีเมตตา!

นี่คือสิ่งที่ทั้งสามคนนั้นไม่มีเลย และยังถือว่าเป็นสิ่งล้ำค่าที่สุดในตัวหวังหยวนด้วย!

เมื่อไป๋เฟยเฟยคิดได้เช่นนั้นก็อดไม่ได้ที่จะหัวใจเต้นแรง

ไป๋ชิงชางเห็นน้องสาวของตนหน้าแดงก่ำไม่หยุด จึงคลี่ยิ้มทันทีแล้วพูดอีกครั้ง “หวังหยวนไม่ใช่คนลำเอียง”

“แม้ว่าเขาจะมีภรรยาสามคนแล้ว แต่มีเจ้าเพิ่มอีกคนหนึ่งก็ไม่มากเกินไป”

“สำหรับผู้ชายที่โดดเด่นเช่นหวังหยวน แน่นอนว่ามีผู้หญิงนับไม่ถ้วนที่เต็มใจแห่กันไปหาเขาหมายจะติดตามเขา”

ไป๋ชิงชางยิ้มแล้วพูดตามความจริง “น้องสาว เจ้าควรเข้าใจด้วยว่าคำแนะนำของพี่ที่บอกเจ้าไปนั้นเป็นไปเพื่อประโยชน์ของตัวเจ้าเองจริง ๆ”

หลังจากพูดเช่นนั้นไป๋ชิงชางก็ไม่พูดต่อ ปล่อยให้ไป๋เฟยเฟยจมดิ่งสู่ความคิดอันลึกซึ้งของตนเอง

ในขณะนี้หมู่บ้านต้าหวังสงบลงกว่าเดิมมาก

ช่วงก่อนหน้านี้แผ่นดินตกอยู่ในความสับสนวุ่นวาย ซึ่งรบกวนจิตใจหวังหยวนอย่างยิ่ง

แต่ตอนนี้เมืองหลิงเป็นของอาณาจักรต้าเป่ยจึงมีความปลอดภัยกว่าเดิมมาก

เพราะอย่างน้อยตระกูลไป๋ก็จะไม่แตะต้องเขาแบบสุ่มสี่สุ่มห้า!

สำหรับธุรกิจนั้นหวังหยวนยังคงทำอยู่ อย่างน้อยดินแดนสามแคว้นในตอนนี้ก็เป็นของราชสำนักต้าเย่ และฮองเฮาจะไม่ตัดเส้นทางทางการเงินของเขา