บทที่ 1270

หลี่ซื่อหานมองไปที่หวงเจียวเจียว เมื่อได้ยินประโยคนี้ หวงเจียวเจียวย่อมรู้สึกตื้นตันใจ

นางอยากจะรีบไปหาหวังหยวนโดยทันที แต่เรื่องเช่นนี้ นางรู้สึกอับอายที่จะพูดออกมา

“แต่... แต่สามีไม่ได้ให้ข้าไป...”

หวงเจียวเจียวหน้าแดง อดไม่ได้ที่จะพูด

“โอ้ น้องสาว ใจเจ้าคงจะบินไปถึงที่นั่นตั้งนานแล้วใช่หรือไม่? อย่าได้ปิดบังเลย!”

หลี่ซื่อหานหัวเราะ ขณะที่หูเมิ่งอิ๋งก็พยักหน้า

“ใช่แล้ว ไม่เช่นนั้นจะให้พวกเราไปแทนหรือไม่ล่ะ?”

หูเมิ่งอิ๋งพูดติดตลกขึ้นมา เมื่อหวงเจียวเจียวได้ยินดังนั้นจึงทำหน้ามุ่ยใส่พวกนางทั้งสอง!

“ฮึ่ม! ข้าจะไปหาสามีที่เมืองหวงเดี๋ยวนี้ แล้วฟ้องเขาว่าพวกท่านทั้งสองรังแกข้า!”

หลังจากที่หวงเจียวเจียวพูดจบก็รีบเข้าไปเก็บของ

หูเมิ่งอิ๋งได้ฟังดังนั้นก็หัวเราะขึ้นมาทันที

“หากเจ้าไปถึงที่นั่น สามีจะยิ่งรังแกเจ้ามากกว่าเดิม...”

“บางทีครั้งต่อไปที่เจอหน้ากัน เจ้าอาจจะไม่ใช่ตัวคนเดียวอีกแล้ว อาจจะมีสองคนในคนเดียวแล้วก็ได้...”

คำพูดของหูเมิ่งอิ๋งทำให้หวงเจียวเจียวหน้าแดงก่ำ นางรู้ดีว่าหูเมิ่งอิ๋งหมายความว่าอย่างไร!

แต่ในใจก็ยิ่งมีความคาดหวังมากขึ้น!

เพราะท้ายที่สุดแล้วการได้อยู่สองต่อสองก็เป็นโอกาสที่หาได้ยาก!

ดังนั้นหลังจากที่หวงเจียวเจียวเตรียมตัวเสร็จแล้ว นางก็ออกจากหมู่บ้านต้าหวังทันทีเพื่อเดินทางไปยังเมืองหวง

สำหรับเรื่องนี้ หวังหยวนก็ไม่รู้ ในเวลานี้เขาเริ่มต้นทำความเข้าใจเรื่องราวต่าง ๆ ทั้งเล็กและใหญ่ในเมืองหวงผ่านทางองค์กรเครือข่ายผีเสื้อ

และสำหรับเรื่องนี้ เฉินอวิ๋นจื้อก็ได้รับข่าวด้วยในเวลาอันรวดเร็ว!

เขาจึงรีบเดินทางมาหาหวังหยวนอย่างเป็นความลับ!