บทที่ 1272

ในช่วงแรกเฉินอวิ๋นจื้อยังตั้งใจจะจับตาดูสองสามครั้ง แต่ก็พบว่าหลังจากที่หงหยิ่งออกไปแล้วก็ไม่เกิดอะไรขึ้นจึงขี้เกียจที่จะสนใจ!

เพียงแต่ว่าครั้งนี้เขาไม่คิดว่าหงหยิ่งจะออกจากที่นี่ไปแต่ไม่ได้ไปซื้อของ นางกลับเดินเข้าไปในตรอกแห่งหนึ่ง ไม่นานก็เข้าไปในบ้านร้าง

หงหยิ่งเพิ่งจะเข้าไปก็เห็นชายหนุ่มในชุดแดงนั่งอยู่ที่นั่น

“ท่านพี่!”

เมื่อหงหยิ่งเห็นชายผู้นี้ก็รีบเรียกทันที

ชายผู้นี้ไม่ใช่คนอื่น เขาเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของเซิ่งตงฉยง!

หงซา!

“น้องสาว ไม่ได้เจอกันเสียนาน!”

หงซากล่าว เมื่อได้ยินเช่นนั้นหงหยิ่งก็รีบกล่าวว่า

“พี่ชาย ข้ารู้เรื่องทั้งหมดแล้ว พวกท่านไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่? คุณชายใหญ่... สบายดีหรือไม่?”

หงหยิ่งรู้ว่าเมืองหวงและตระกูลไป๋ร่วมมือกันจัดการกับตระกูลเซิ่ง ทำให้ตระกูลเซิ่งไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องพึ่งพาต้าเย่!

สำหรับเรื่องนี้หงหยิ่งรู้สึกโกรธแค้นมาก เพียงแต่ว่าแม้จะโกรธแค้นก็ไร้ประโยชน์!

หลังจากนั้น...

นางคนเดียวก็ไม่สามารถพลิกสถานการณ์ได้

“ทุกอย่างเรียบร้อยดี น้องสาว พี่เป็นห่วงเจ้านัก”

“เพียงแต่ว่าบัดนี้ตระกูลเซิ่งทำได้เพียงก้มหัวให้กับต้าเย่เท่านั้น ไม่ว่าจะเป็นคุณชายใหญ่หรือนายท่านก็ล้วนแต่คับข้องใจ”

“เพื่อให้ต้าเย่วางใจ นายท่านดำรงตำแหน่งผู้ช่วยเสนาบดีฝ่ายซ้ายในราชสำนักต้าเย่ แม้จะถูกกดขี่ข่มเหงก็ตาม ส่วนคุณชายใหญ่ประจำการอยู่ที่ชายแดน ทำหน้าที่เป็นกำแพงกั้น บัดนี้ไม่มีโอกาสให้พลิกสถานการณ์ได้”

หงซาถอนหายใจ เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ก็รู้สึกเศร้าใจขึ้นมา!

เพราะในช่วงรุ่งเรืองที่สุดของตระกูลเซิ่งนั้นแข็งแกร่งกว่าตระกูลไป๋เสียอีก!

เพียงแต่ว่าหลังจากที่ขัดแย้งกับหวังหยวนแล้ว ในบรรดาองครักษ์ของเซิ่งตงฉยงสามหมื่นคนก็ตายไปเพียงไม่กี่พันคน!