บทที่ 1274

เมื่อถึงเวลานั้นก็จะฆ่าเขาได้อย่างง่ายดาย!

“ข้า... ข้าจะไปบอกคุณชายเดี๋ยวนี้!”

ตอนนี้เฉินอวิ๋นจื้อรีบพูด แล้วรีบเดินทางไปหาหวังหยวนอีกครั้ง

เขาเพิ่งจะกลับไปจากที่นี่

แต่ตอนนี้กลับมาอีกครั้ง ทำให้หวังหยวนและเกาเล่ออึ้งไปครู่หนึ่ง

“เอ๊ะ? เฉินอวิ๋นจื้อ เจ้ากลับมาอีกแล้วหรือ?”

เกาเล่อถามด้วยความแปลกใจ

“คือ... คือว่า... ข้ามีเรื่องอยากปรึกษาคุณชายขอรับ!”

เฉินอวิ๋นจื้อหายใจหอบ หลังจากพูดประโยคนี้จบก็ทำให้เกาเล่ออึ้งไป

“มีเรื่องอะไรก็พูดมาเถิด”

หวังหยวนไม่ได้สนใจ บอกให้เขาพูดมาตามตรง

“เป็นเช่นนี้ขอรับคุณชาย ท่านมาพอดี ข้า... ข้าอยากแต่งงานกับหงหยิ่ง จึงอยากขอให้ท่าน... ช่วยมาเป็นพยานให้ด้วยขอรับ!”

เฉินอวิ๋นจื้อตื่นเต้นมาก แต่เมื่อเกาเล่อได้ฟังเช่นนี้ก็ขมวดคิ้วแล้วรีบพูดว่า “เฉินอวิ๋นจื้อ สถานะของเจ้าไม่เหมือนคนอื่น เกรงว่าจะจัดงานใหญ่โตไม่ได้กระมัง?”

“อีกทั้ง... เจ้ากับหงหยิ่งอยู่ด้วยกันมานานแล้ว ในสายตาของทุกคน พวกเจ้าก็เป็นสามีภรรยากันอยู่แล้ว...”

หลังจากที่เกาเล่อพูดจบ เฉินอวิ๋นจื้อก็พยักหน้า “ข้าเข้าใจ จะไม่จัดงานใหญ่โตหรอก เพียงแค่... ขอให้มีพยานสักคนขอรับ”

ความคิดของเฉินอวิ๋นจื้อนั้น หวังหยวนย่อมเข้าใจดี เขาเพียงแค่ต้องการให้สถานะแก่หงหยิ่ง

แต่เกาเล่อกลับพูดว่า “พวกเจ้าอยู่ด้วยกันมานานแล้ว ยังจะสนใจเรื่องสถานะอีกหรือ?”

เฉินอวิ๋นจื้อตอบกลับว่า “แน่นอนสิ ลูกพี่ ข้าชอบหงหยิ่งย่อมต้องให้สถานะนาง ไม่เช่นนั้นจะไม่เป็นการดูถูกนางหรือ!”

เมื่อเห็นว่าเฉินอวิ๋นจื้อยืนกรานเช่นนี้ หวังหยวนก็คลี่ยิ้ม

“เรื่องนี้ข้าเข้าใจแล้ว วางใจเถิด ข้าเองก็เห็นด้วยอย่างยิ่ง”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ เฉินอวิ๋นจื้อก็ดีใจมาก!

“ดี... ดีมากขอรับคุณชาย ขอบคุณคุณชาย!”