บทที่ 1333

ในเมื่อหวังหยวนคาดเดาจุดประสงค์ของอ๋องเจิ้นตงไม่ได้ ก็ต้องทำให้ช่องโหว่ปรากฏ!

ด้วยการให้โอกาสอีกฝ่าย!

ฉะนั้นในเวลานี้ หวังหยวนจึงแสร้งทำเป็นมึนเมา หลังจากดื่มต่อไปไม่กี่จอก เขาก็แสร้งล้มลงฟุบหลับไปไม่ได้สติ

ตอนนี้อ๋องเจิ้นตงดีใจนัก ไม่นึกว่าหวังหยวนจะเมาจริง ๆ!

เรื่องนี้ทำให้เขาตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง!

เมื่อคิดเช่นนี้ อ๋องเจิ้นตงก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วค่อย ๆ เข้าไปใกล้หวังหยวน

หวังหยวนรู้สึกตึงเครียด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อรู้สึกว่าชายผู้นี้เข้ามาใกล้ก็รู้สึกงุนงง!

เขา...

จะทำอะไร?

ขโมยของหรือ?

การขโมยของไม่น่าจะเป็นไปได้!

อ๋องเจิ้นตงแทบจะร่ำรวยที่สุดในอาณาจักร แล้วจะขาดแคลนเงินได้อย่างไร!

เช่นนั้นจะเป็นการทำมิดีมิร้ายหรือเปล่า?

ชายผู้นี้มีรสนิยมทางเพศที่ผิดแปลกไปหรือ?

หวังหยวนตกใจกลัวและกังวลมาก และผลลัพธ์ก็คือ...

อ๋องเจิ้นตงนี้เอื้อมมือออกมาแตะตัวเขาอย่างแผ่วเบา!

ให้ตายเถอะ!

เจ้าสารเลวคนนี้ทำให้เขาเมาเพื่อทำเรื่องเช่นนี้!

หวังหยวนตกใจมาก ขณะที่กำลังจะเลิกแกล้งเมา แต่ใครจะรู้ว่าอ๋องเจิ้นตงกลับเอื้อมมือไปแตะปืนคาบศิลาของเขา!

ในชั่วพริบตาเดียวก็หยิบปืนคาบศิลาไป!

หวังหยวนตกใจมากในทันที!

“ทำให้ข้าเมาเพื่อจะเอาปืนคาบศิลาของข้าไป!”

“อ๋องเจิ้นตงนี้มีจุดประสงค์เช่นนี้เอง!”

หวังหยวนหรี่ตามองแล้วก็เข้าใจ!

และจุดประสงค์ของการเอาปืนคาบศิลาของเขาไปก็เพื่อฆ่าคน!

แต่เป้าหมายของเขาคือใคร?

แน่นอนว่าไม่ใช่หวังหยวน เพราะถ้าเป็นเช่นนั้น เขาคงตายไปแล้วในคืนนี้!

เช่นนั้นจะเป็นใคร?

ทันใดนั้นหวังหยวนก็คิดบางอย่างขึ้นมาได้!

อ๋องหลงซี!