บทที่ 162

“เจ้าไม่ได้มองหาพี่สะใภ้เพื่อพี่ชายของเจ้า แต่เจ้ากำลังพยายามฆ่าเขา!”

เสียงของหูเมิ่งอิ๋งเย็นชา “ข้าแต่งงานกับสามีมาสามคน และทุกคนก็เสียชีวิตอย่างกะทันหันภายในหนึ่งเดือน ทุกคนในเมืองฝูรู้ดีว่าข้าเป็นจิ้งจอกที่เชี่ยวชาญในการฆ่าสามี หากเจ้าไม่เชื่อข้า เจ้าก็ส่งคนไปไถ่ถามดูซิ!”

หงเยี่ยกระพริบตา “ข้าเคยไถ่ถามจากลูกน้องของท่านมาแต่เนิ่นแล้ว และข้ารู้ว่าสิ่งที่พี่สะใภ้พูดเป็นเรื่องจริงทั้งหมด แต่ข้าไม่กลัวสักหน่อย!”

หูเมิ่งอิ๋งขมวดคิ้ว “เจ้าต้องการฆ่าพี่ชายของเจ้างั้นเหรอ?”

หงเยี่ยขมวดคิ้วและหน้ามุ่ย “พี่สะใภ้ อย่าคิดว่าข้าเลวขนาดนั้น พี่ชายของข้าเลี้ยงข้ามาตั้งแต่เด็ก ข้าจะไปคิดที่ฆ่าเขาได้อย่างไรเล่า!”

หูเมิ่งอิ๋งเลิกคิ้ว “แล้วเหตุใดเจ้าถึงยังปล้นข้าอยู่?”

“เพราะว่าพี่ชายข้าไม่กลัว!”

หงเยี่ยยิ้มแย้มแจ่มใส “พี่ชายของข้าแต่งงานกับพี่สะใภ้สามคน และพวกนางทั้งหมดเสียชีวิตภายในสองปี หมอดูบอกว่าเขาเชี่ยวชาญในการควบคุมชีวิตของภรรยา! พวกท่านคนหนึ่งดวงกินผัว คนหนึ่งดวงกินเมีย ช่างเป็นคู่สวรรค์สร้างอย่างสมบูรณ์แบบ ดังนั้นท่านอยู่ที่นี่ได้อย่างสบายใจ!”

“...”

หูเมิ่งอิ๋งตกตะลึงอยู่นาน เพียงแต่ตระหนักว่าตรรกะนี้ไม่สมเหตุสมผล

ดวงตาที่สวยงามของนางสั่นไหว และน้ำตาก็ไหลออกมา “น้องรัก ได้โปรดปล่อยพี่สาวคนนี้ไปเถอะ”

“น้องชายของข้าโง่เขลาตั้งแต่เด็ก ตอนนี้เขาอายุสิบห้าปีแล้ว แต่ยังเหมือนเด็กสามขวบ หากข้าไม่กลับไป เขาจะต้องถูกคนฆ่าในไม่ช้า หนำซ้ำทรัพย์สินของบรรพบุรุษของตระกูลหูจะแตกแยก!”

ดวงตาของหงเยี่ยสั่นไหว “พี่สะใภ้ ในเมื่อเขาอยู่ในตระกูลหูแล้วไม่ปลอดภัย เช่นนั้นข้าจะส่งคนไปรับเขามาที่หมู่บ้านบนเขา ที่นี่ข้าจะรับรองว่าเขาปลอดภัย และจะไม่มีใคร ๆ หน้าไหนรังแกเขาได้!”

หูเมิ่งอิ๋งพูดอย่างน่าสงสารว่า “เขาเป็นผู้ชายเพียงคนเดียวในตระกูลหู และเรายังคาดหวังให้เขารับช่วงต่อ! หากเราละทิ้งมรดกบรรพบุรุษนับศตวรรษของตระกูลหู เราจะขอโทษต่อบรรพบุรุษของเราได้อย่างไร?”

“น้องรัก ตราบใดที่เจ้าปล่อยข้าไป ข้าจะให้เงินเจ้าหนึ่งหมื่นตำลึง พร้อมกับจัดหาเสบียงให้เจ้าปีละครั้ง นอกจากนี้ยังสามารถช่วยเจ้าจัดการรัฐบาล และป้องกันไม่ให้พวกเขาล้อมและปราบปรามที่นี่”

“เงินหนึ่งหมื่นตำลึง!”

หงเยี่ยกลืนน้ำลาย จากนั้นส่ายหัวแล้วพูดว่า “พี่สะใภ้ ข้อเสนอของท่านดึงดูดใจมาก แต่ข้ายังอยากให้ท่านเป็นพี่สะใภ้ของข้าอยู่ดี”

“ท่านช่างงดงาม หลานชายและหลานสาวตัวน้อยที่ท่านคลอดออกมาจะต้องดูดีมากเช่นกัน ไม่ต้องกังวลข้าจะส่งคนไปจัดการปัญหาของน้องชายท่าน!”

ใบหน้าสวยของหูเมิ่งอิ๋งเปลี่ยนเป็นเย็นชา “อีจั้งหง ข้าพูดจาดี ๆ กับเจ้าไปหมดแล้ว ตระกูลหูเป็นตระกูลที่ใหญ่ที่สุดในเมืองฝู ข้าเป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลหู แต่เจ้ากลับปล้นตระกูลหูของข้าไม่หยุด”