บทที่ 215

ดวงตาของคนรับใช้เป็นประกาย รีบรับมาแล้วกระซิบว่า “คุณชาย ท่านไม่จำเป็นต้องไปไถ่ถามในเมืองด้วย ไม่มีใครในเมืองที่จะขายเกลือให้ท่าน”

หวังหยวนประหลาดใจ “เหตุใดเล่า!”

“เมื่อวานมีคนจากตระกูลหยางในเมืองมาแจ้งหัวหน้าครัวเรือนทั้งสิบแปดคน ถ้าพ่อค้าเกลือจากเมืองฝูมา แม้ว่าพวกเขาจะมีทั้งตั๋วค้าเกลือและใบอนุญาตค้าเกลือ พวกเขาก็ไม่สามารถขายเกลือได้แม้แต่เม็ดเดียว มิฉะนั้นพวกเขาจะเป็นการต่อกรกับตระกูลหยาง ดังนั้นเฟยชางจึงไม่มีใครกล้าขายเกลือให้ท่าน”

หลังจากพูดทั้งประโยคอย่างเร่งรีบ คนรับใช้ก็รีบวิ่งกลับไป

กลุ่มคนต่างเดือดดาล!

หลังจากทำงานอย่างหนักและมาถึงที่นี่ บัดนี้มีตั๋วค้าเกลือและใบอนุญาติค้าเกลือแล้ว แต่กลับกลายเป็นว่าตระกูลหยางกำลังสร้างปัญหาอีกครั้ง

“ลุงหยวน นี่คือสิ่งที่ข้าบอกท่าน ว่าเหตุใดสถานการณ์ของเฟยชางจึงซับซ้อน!”

วังฉงโหลวถอนหายใจและพูดว่า “ตระกูลหยางควบคุมเฟยชางมาเกือบร้อยปีแล้ว และในเฟยชางพวกเขาพูดคำไหนคำนั้น ครัวเรือนเหล่านั้นและผู้นำก็ไม่กล้าต่อกรกับพวกเขา!”

“แล้วจะทำอย่างไรดี!”

หวังซื่อไห่เกาหัวอย่างกังวล

ตอนนี้เขาสามารถจัดการเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ได้แล้ว แต่เมื่อเป็นเรื่องสำคัญ เขาก็ยังรู้สึกกระวนกระวายใจ!

ใบหน้าที่งดงามของหูเมิ่งอิ๋งกล่าว “ตระกูลหยางมีอำนาจในเฟยชาง แต่ถ้าผลประโยชน์มากพอ ข้าไม่เชื่อว่าครัวเรือนและผู้นำเหล่านั้นจะยังนั่งนิ่งอยู่ได้! ตราบใดที่เราให้พวกเขามากพอ การที่ตระกูลหยางจะไม่อนุญาตให้พวกเขาขาย ถือเป็นการขวางทางพวกเขาไม่ให้หาเงินได้ ครานั้นพวกเขาก็จะมีความเกลียดหรือแม้แต่ต่อต้านตระกูลหยาง แล้วความกดดันก็จะตกอยู่ที่ตระกูลหยาง!”

ดวงตาของหวังหยวนสว่างขึ้น และเขามองไปที่หูเมิ่งอิ๋งด้วยความชื่นชม นางวิเคราะห์ได้ถูกต้อง!

ไม่แปลกใจที่นางจะเป็นผู้นำที่ทรงพลังที่สุดในเมืองฝู นางไม่กลัวเมื่อประสบปัญหา และวิเคราะห์ได้อย่างละเอียด

สายของหวังหยวนที่มองมาทำให้หัวใจของหูเมิ่งอิ๋งสั่นไหว นางหน้าแดงและพูดว่า “อย่างไรก็ตาม ถ้าเราทำลายสถานการณ์ด้วยวิธีนี้ เราจะต้องจ่ายเงินเป็นจำนวนมากในครั้งนี้!”

“ตราบใดที่คนไม่เป็นไรก็ไม่สำคัญว่าจะสูญเสียเงินเท่าไหร่ ยังสามารถหาคืนมาได้ในภายหลัง!”

หวังหยวนมองไปที่คนหลายสิบคนแล้วพูดว่า “พวกเจ้าไปหาผู้นำ แล้วบอกว่าเราจะจ่ายค่าเกลือเป็นสองเท่า!”

หวังซื่อไห่และกลุ่มคนแยกย้ายกัน!

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งสิบคนกลับมา ทุกคนต่างดูเศร้าโศกและส่ายหัว!

หวังซื่อไห่กล่าวว่า “พี่หยวน ไม่มีผู้นำคนไหนกล้าขาย พวกเขายังคงกลัวตระกูลหยาง!”