บทที่ 580

ข้อแรกเขาล้มเหลวในการปราบกบฏ และถูกราชสำนักลดขั้นจากแม่ทัพเป็นขุนพล เมื่อไม่กี่วันก่อนเขาโจมตีหมู่บ้านเยี่ยเจียถูกทหารผ่านศึกเกราะทมิฬจับตัวไป เขาเพิ่งได้รับการปล่อยตัวเมื่อวานนี้ คิดว่าเขาจะมีชีวิตที่ดีได้สักที แต่กลับกลายเป็นว่าเขาเกี่ยวข้องกับการกบฏต้องโทษประหารเก้าชั่วโคตร!

ในรถนักโทษข้างหน้า เผยเซียนเจิ้งตะโกนออกมาด้วยความโกรธ: "ไอโง่ ข้าเป็นขุนนาง ข้าจะก่อกบฏไปทำไมล่ะ ทั้งหมดนี้เป็นเพราะคนอื่นใส่ร้ายข้ากับเจ้าทั้งนั้น เมื่อไปถึงเมืองหลวง เจ้าก็หุบปากซะ มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเจ้าและข้าหรอก!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เว่ยเฉิงก็ได้สติ: "ใต้เท้าเผยข้ารู้ว่าท่านมีเงินสำรองในเมืองหลวง ท่านสามารถแก้ข้อกล่าวหาของพวกเราได้ใช่ไหม เราจะไม่ถูกตัดหัวใช่ไหม"

“ตัดหัว! คิดจะตัดหัวเผยเซียนเจิ้ง ไอหมอนั้นคิดง่ายเกินไปแล้ว!”

เผยเซียนเจิ้งยิ้มอย่างเย็นชา แววตาของเขาเย็นชาคมกริบราวกับใบมีด

หลายปีที่ผ่านมา เงินที่เขามอบให้เสนาคลังนั้นไม่ได้ไร้ประโยชน์ไปทั้งหมด!

หลักฐานคำพยากรณ์เพียงอย่างเดียว ไม่เพียงพอที่ราชสำนักจะตัดสินลงโทษเขา

ตราบใดที่ท่านกู้เกอช่วยพูดให้เขา และมีเสนาขวาช่วยพูดถ้อยคำดี ๆ ต่อฝ่าบาท การมีชีวิตรอดก็ไม่ใช่ปัญหาแล้ว

ตราบใดที่เขายังมีชีวิตอยู่ ไม่ช้าก็เร็วก็จะหาไอคนแซ่หวังจนเจอ และทำการแก้แค้นได้

“ใช่แล้ว ไอคนแซ่หวังที่ใส่ร้ายคนดี ๆ อย่างเราสองคน!”

เว่ยเฉิงกัดฟัน: "ไว้แก้ปัญหาเสร็จแล้ว เรากับไอคนแซ่หวังไม่จบกันง่าย ๆ แน่นอน!"

พวกเขาทั้งสองขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ทันใดนั้นก็มีเสียงลูกธนูแหลมแหวกผ่านอากาศมา องค์รักษ์เงาก็ร้องเสียงดังตกลงมาจากหลังม้า!

“ศัตรูลอบโจมตี!”

กลุ่มองค์รักษ์เงาชักดาบและควบม้าของพวกเขา ผู้นำขององค์รักษ์เงาตะโกนออกไป: "ใครกันน่ะ กล้าลอบทำร้ายองค์รักษ์เงาในหน้าที่? ไม่กลัวถูกประหารเก้าชั่วโคตรรึ!"

กึงกัง!

ทั้งสองด้านของถนนบนภูเขา ทหารสามร้อยนายสวมชุดเกราะเกล็ดปลาปรากฏตัวออกมา หนึ่งร้อยนายถือหน้าไม้ หนึ่งร้อยนายถือหอก และอีกร้อยคนถือมีดพร้า!

"เมื่อชายทองแดงปรากฏ ทุกอย่างจะกลับตาลปัตร!"

ชายหนุ่มหน้ากลมยืนขึ้นถือมีขวานสองเล่มพาดอยู่บนไหล่: "นายท่านเผย ท่านขุนพลเว่ยไม่ต้องตกใจไป เซี่ยซานหู่จากอีเซี่ยนเทียนได้มาช่วยท่านแล้ว!"

“หลงหนานจะกลายเป็นสนามรบ จักรพรรดิผู้ชอบธรรมจะปรากฏ!”

เสี่ยวไท่ซุยสวีซั่นอู่ยกปืนสั้นขึ้น และตะโกนว่า: "นายท่านเผยของข้าผู้มีลิขิตจากสวรรค์ ควรจะยึดบัลลังก์ของเด็กน้อยชิงหลงนั้นแทน องค์รักษ์เงาสำหรับท่านนับว่าเป็นตัวอะไรได้ กล้าจับตัวนายท่านของข้า รีบลงจากม้าซะถ้าไม่อยากตาย!”