บทที่ 73

“รองหัวหน้า!”

กัวฉางตัวสั่นไปทั้งตัวและคุกเข่าลง “ขอบคุณนายน้อย!”

น้องชายทั้งสองคน กัวเหลียงและกัวเฉียงต่างอิจฉา

ตำแหน่งรองหัวหน้าของหวังหยวน ถือเป็นงานที่ยอดเยี่ยมในสายตาของชาวเป่ยผิง

สามก้วนต่อเดือน ถือเป็นรายได้ที่แม้แต่หัวหน้าครัวเรือน หัวหน้าหมู่บ้าน และหัวหน้าขุนนางก็ยังไม่ได้

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือสถานะ

รองหัวหน้าและหัวหน้าที่สามารถพูดจาได้ดี ในการสรรหาคนก็เท่ากับมีจานข้าวอยู่ในมือ

หุ หุ หุ...

กลุ่มขายปลา กลุ่มสบู่ และกลุ่มตกปลาต่างก็ตื่นเต้นที่ได้เห็นทั้งสองคนได้รับค่าจ้างเพื่อเลื่อนตำแหน่ง

พวกเขาแต่ละคนแอบตัดสินใจว่า ถ้าเกิดเรื่องอะไรแปลก ๆ ขึ้นในภายภาคหน้า พวกเขาจะเป็นคนแรกที่ออกตัวรับ

หวังปี่จงแอบส่ายหัวเบา ๆ “ช่างเป็นคนสุรุ่ยสุร่ายจริง ๆ ในพริบตาเดียวเขาใช้เงินถึงสามสิบตำลึง มันเพียงพอที่จะซื้อที่ดินห้าหรือหกไร่ เขาใช้เงินเพื่อเอาชนะใจผู้คน ช่างเป็นแผนการที่ไม่ฉลาด!”

หวังหยวนกล่าวเสริม “กลุ่มของเรายังจำเป็นต้องวางแผนใหม่! เพิ่มกลุ่มจัดซื้ออีกกลุ่ม โดยมีซื่อไห่เป็นหัวหน้า และกัวฉางเป็นรองหัวหน้า สำหรับกลุ่มตกปลา เอ้อหู่จะเป็นหัวหน้า และรองหัวหน้าลุงหานซานจะคอยคัดเลือก”

สีหน้าของเอ้อหู่เปลี่ยนไป เขาเป็นหัวหน้าตกปลา แล้วพ่อเขาจะทำอย่างไร?

“ต้าหู่รับหน้าที่เป็นหัวหน้ากลุ่มขายปลา โดยมีเอ้อโกวเป็นรองหัวหน้า ส่วนชิงชานจะเป็นหัวหน้ากลุ่มสบู่และเสี่ยวซานจะเป็นรองหัวหน้า!”

หวังหยวนเปลี่ยนหัวข้อ “ส่วนลุงหานชานเป็นหัวหน้ากลุ่มทั้งสี่กลุ่ม เงินเดือนจะเพิ่มเป็นห้าก้วน ส่วนหัวหน้าจะได้รับค่าจ้างสี่ก้วน เมื่อเจอปัญหาก็ต้องใช้สมองด้วย ถ้าแก้ไม่ได้จริง ๆ มาหาข้ากับลุงหานซาน!”

“พ่อของข้าได้เป็นหัวหน้าแล้ว!”

ต้าหู่และเอ้อหู่ดีใจมากที่กลายเป็นหัวหน้ากลุ่ม ตราบใดที่พ่อของพวกเขามีตำแหน่งที่สูงกว่าก็พอแล้ว

หวังหานชานยิ้ม แต่ไม่ได้โต้ตอบมากนัก

ชาวบ้านต่างมองด้วยความอิจฉา

ฟึด!

หวังปี่จงสูดหายใจ

ตอนนี้ครอบครัวของหวังหานซาน คนหนึ่งเป็นประธาน สามคนเป็นหัวหน้า และรองหัวหน้าหนึ่งคน ครอบครัวเดียวเป็นหัวหน้าทั้งห้าคน รวมกับแม่ครัวอีกสามคนพร้อมเงินสามก้วน เดือนหนึ่งรวมเป็นรายได้ทั้งสิ้นยี่สิบสามก้วน และสองร้อยเจ็ดสิบหกก้วนในหนึ่งปี!

อีกไม่กี่ปี ครอบครัวนั้นก็มั่งคั่งแซงหน้าเขา!

หวังหยวนกล่าว “นอกจากนี้ ข้าจะจัดตั้งแผนกบัญชี โดยมีซื่อหานเป็นหัวหน้าแผนกบัญชี ในอนาคตจะเปิดรับสมัครสองสามคนที่รู้เลขคณิตมารับผิดชอบค่าใช้จ่ายของทุกคน!”

“ได้ค่ะ สามี!”

ใบหน้าน้อยของหลี่ซื่อหานแดงก่ำด้วยความเขินอาย เธอไม่คาดคิดว่าสามีของเธอจะให้ตำแหน่งเธอด้วย

โดยทั่วไปแล้ว บัณทิตมักจะไม่ปล่อยให้ภรรยาปรากฏตัวในที่สาธารณะ สามีของเธอใจกว้างเกินไปแล้ว

“แผนกบัญชีก็ต้องรับสมัครคนด้วย!”

หวังปี่จงตื่นเต้น และเขาต้องการคุยกับหวังหยวน แต่เขาก็ไม่สามารถลดทิฐิ

ด้วยความรู้และชื่อเสียงของเขา ถ้าเขาเข้าแผนกบัญชี อย่างน้อยเขาก็จะเป็นรองหัวหน้าแผนก