บทที่ 1142 สามสาวแย่งชิง

บทที่ 1142 สามสาวแย่งชิง

เมื่อครู่นี้ฉินเฟิงแผ่รังสีสังหารออกมาจนทำให้ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นรู้สึกหนาวสะท้านไปถึงแผ่นหลัง

ทว่าตอนนี้ฉินเฟิงกลับเปลี่ยนเป็นใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส

การเปลี่ยนสีหน้าเร็วยิ่งกว่าพลิกหน้าหนังสือเสียอีก

ในตอนนั้นฉินเสี่ยวฝูได้ยินข่าวจึงวิ่งเข้ามา เห็นบรรยากาศในห้องโถงด้านหน้าค่อนข้างเคร่งเครียด เขาจึงรีบตะโกนเสียงดัง

“คุณชายของข้าเกลียดชังความชั่วร้ายและห่วงใยประชาชนทั่วหล้ามาโดยตลอด”

“ผู้ใดกล้าทำร้ายประชาชนขอต้าเหลียงจะต้องกลายเป็นศัตรูถึงตายของคุณชาย”

“แม้วันนี้จะเป็นวันมงคล แต่ไม่มีสิ่งใดสำคัญไปกว่าชีวิตผู้คน ไม่ว่าจะเป็นสามัญชนหรือขุนนางผู้สูงศักดิ์ หากเป็นผู้บริสุทธิ์ คุณชายของข้าจะปกป้องสุดความสามารถ”

ภายใต้การปลอบประโลมของฉินเสี่ยวฝูสีหน้าของแขกในที่นั้นจึงค่อย ๆ ผ่อนคลายลง

เสียงหัวเราะในห้องโถงด้านหน้าดังขึ้นอีกครั้งฉินเสี่ยวฝูจึงถอนหายใจอย่างโล่งอก

เขาวิ่งกระตุกกระตักมาหน้าฉินเฟิงเช็ดเหงื่อที่หน้าผากแล้วยิ้มกว้างให้ฉินเฟิงแสดงว่าปัญหาเล็กน้อยเช่นนี้ ให้ข้ารับใช้จัดการได้

ในตอนนั้นเสิ่นชิงฉือและหลิ่วหงเหยียนกลับมา

เนื่องจากทั้งสองนางยังไม่ได้ออกเรือน งานต้อนรับแขกจึงไม่มีทางตกมาถึงพวกนาง

แต่พวกนางในฐานะพี่สาว ย่อมเป็นห่วงเป็นธรรมดา จึงรีบวิ่งไปดักรออยู่ที่หัวถนนแต่เช้า

เมื่อเห็นขบวนเจ้าสาวมาถึง ก็รีบวิ่งกลับมาแจ้งฉินเฟิงทันที

“มาแล้ว! มาแล้ว!”

“เฟิงเอ๋อร์ เจ้ายังยืนเหม่ออยู่ทำไม รีบกลับไปเปลี่ยนชุดเร็วเข้า”

ภายใต้การเร่งรัดของหลิ่วหงเหยียนและเสิ่นชิงฉือ ฉินเฟิงจึงกลับไปเปลี่ยนชุดแต่งงานที่เรือนหลัง ในฐานะอ๋อง ชุดแต่งงานมีหลายชุดด้วยกัน

ชุดต้อนรับแขกเป็นหนึ่งชุด ชุดประกอบพิธีแต่งงานก็เป็นอีกชุดหนึ่ง

ในขณะเดียวกัน ขบวนส่งเจ้าสาวเหลือระยะทางเพียงถนนสายสุดท้ายก่อนถึงตระกูลฉิน

แต่กลับเกิดเรื่องขึ้นที่ถนนสายนี้เสียนี่!

ขบวนส่งเจ้าสาวจากวังหลวงมีขนาดใหญ่ที่สุด เพียงแค่ขันทีและนางกำนัลที่คอยอารักขาหลี่เซียวหลานก็มีมากกว่าร้อยคน

นอกจากนี้ยังมีวงดนตรีที่ตีฆ้องร้องป่าว และทหารรักษาพระองค์ที่คอยรักษาความปลอดภัยอีกร้อยคน

ขบวนอันยิ่งใหญ่ทอดยาวไปกว่าสามร้อยก้าว

และรถม้าที่อยู่กลางขบวนส่งเจ้าสาวก็คือพาหนะของหลี่เซียวหลาน

หลี่เซียวหลานเป็นองค์หญิงหมิ่งเยว่ผู้เลอโฉมอันดับหนึ่งแห่ต้าเหลียงอีกทั้งกำลังจะได้เป็นพระชายา ด้วยฐานะและตำแหน่งเช่นนี้ รถม้าจึงต้องมีระดับสูงสุด!

เพียงแค่ม้าขาวที่ใช้ลากรถม้าก็มีถึงหกตัว

หลี่เซียวหลานสวมชุดแต่งงานสีดำสลับแดง สวมผ้าคลุมหน้าที่ปักลายหงส์ทอง นั่งอยู่ในรถม้า โดยรอบถูกบดบังด้วยผ้าแพรสีแดงที่แสดงถึงความเป็นมงคล

ส่วนทางด้านซ้ายของขบวนส่งเจ้าสาวจากวังหลวง คือขบวนของจิ่งเชียนอิ่ง

ขบวนนี้ก็มีขนาดไม่เล็ก เมื่อรวมผู้คนทั้งหมดเข้าด้วยกันก็มีถึงหนึ่งร้อยหกสิบกว่าคน

หากจะพูดกันตามจริงแล้ว สถานะของจิ่งเชียนอิ่งนั้นสูงกว่าหลี่เซียวหลานอยู่หนึ่งขั้น

เพราะจิ่งเชียนอิ่งคือฮ่องเต้หญิงแห่งเป่ยตี๋มีสถานะเทียบเท่าฮ่องเต้ต้าเหลียง

แต่ว่า

จิ่งเชียนอิ่งแต่งงานกับฉินเฟิงกลายเป็นพระชายาแห่งต้าเหลียงดังนั้นจิ่งเชียนอิ่งจึงมีสถานะสองอย่าง

ในเป่ยตี๋นางคือฮ่องเต้หญิงผู้สูงส่ง แต่ในแคว้นต้าเหลียงนางกลับเป็นเพียงพระชายาที่มีสถานะรองจากฮ่องเต้ต้าเหลียง

ด้วยเหตุนี้ การที่ขบวนส่งเจ้าสาวของจิ่งเชียนอิ่งมีขนาดเล็กกว่าหลี่เซียวหลานหนึ่งระดับ จึงเป็นเรื่องที่เข้าใจได้

เมื่อเทียบกับชุดแต่งงานสีแดงสดของหลี่เซียวหลาน จิ่งเชียนอิ่งกลับใช้ธรรมเนียมของเป่ยตี๋สวมชุดแต่งงานสีขาวบริสุทธิ์

อาภรณ์ขาวดุจหิมะปกคลุมทั่วร่าง สวมมงกุฎหงส์สีขาว นั่งตัวตรงอยู่ในรถม้า