บทที่ 578 แอบไปมาหาสู่กัน

หลินเซวี่ยไม่กล้าเฉยเมย รีบขับรถ พาฉินเทียนมาถึงสถานที่แห่งหนึ่ง

อันที่จริงแล้วตลอดช่วงเวลานี้ หลินเซวี่ยก็รู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก สถานะของเธอพิเศษมาก ไม่ใช่คนขับรถธรรมดาๆ คนหนึ่ง แต่รับคำสั่งให้ปกป้องอารักขาซูซู

นายหญิงที่ถูกอารักขา จิตใจยากที่จะรู้แน่ชัด อีกทั้ง เมื่อพิจารณาจากเค้าลางต่างๆ แล้ว ก็เป็นไปได้ที่จะนอกใจ

แล้วจะให้เธอทำอย่างไรล่ะ?

เกี่ยวข้องกับความเป็นส่วนตัวของนายหญิง เธอเป็นเพียงคนนอกคนหนึ่ง หรือพูดได้ว่า เป็นผู้ใต้บังคับบัญชา จึงไม่กล้าไปตรวจสอบโดยพลการ ที่ยิ่งทำให้ลำบากใจก็คือ เรื่องนี้ เธอไม่รู้ว่าควรจะรายงานไปยังฉินเทียนอย่างไรดี

ที่ยิ่งไปกว่านั้น ก่อนหน้านี้เจ็ดเมืองทางใต้ก็เกิดกระแสคลื่นโหมซัดสาด และฉินเทียนก็กำลังอยู่ในศูนย์กลางของคลื่นพายุอีกด้วย

ในช่วงเวลาสำคัญนั้น เธอก็ไม่สามารถใช่เรื่องราวนี้ ไปแบ่งความสนใจของฉินเทียนได้

อีกทั้งไม่มีทาง ที่จะไปเล่าให้ใครฟัง ฉะนั้นจึงเหมือนก้างติดคอ

ในที่สุด ตอนนี้ก็ถึงเวลาเปิดเผยความจริงแล้ว หลินเซวี่ยนั่งบนที่นั่งคนขับ มีสีหน้าท่าทางที่ขัดแย้ง

เธอไม่คาดหวังให้เรื่องราวเป็นความจริง หากเป็นเช่นนั้นจริงๆ ละก็ ไม่เพียงแต่ซูซูจะสูญเสียทั้งฐานะและชื่อเสียง สำหรับฉินเทียนแล้ว มันคือการถูกกระทบกระเทือนอย่างร้ายแรง

ถึงแม้ว่าภายนอกของฉินเทียนจะดูสง่าผ่าเผย แต่หลินเซวี่ยก็มองออกว่า เขาแคร์ภรรยาคนนี้มากแค่ไหน

ครั้งหนึ่ง ความรักความผูกพันของฉินเทียนและซูซู ในมุมมองของหลินเซวี่ย ก็เป็นความรักที่งดงามที่สุด

ด้วยเจตนาที่เห็นแก่ตัว เธอก็ไม่คาดหวังให้ผลลัพธ์ที่ดีเลิศนี้ถูกทำให้แหลกเป็นเสี่ยงๆ

แต่ตอนนี้ จะปิดบังก็คงจะไม่ได้แล้ว

เธอลังเลใจเล็กน้อย แล้วกล่าวด้วยเสียงเบาๆ ว่า: "อยู่ที่อาคารสอง"

"ฉันเห็นว่าตอนที่ท่านประธานขึ้นไป ลิฟต์หยุดอยู่ที่ชั้นแปด ส่วนรายละเอียดว่าห้องไหนนั้น ฉันไม่ทราบ"

"พี่เทียน ไม่อย่างนั้น คุณรออยู่ที่นี่สักครู่ ฉันจะขึ้นไปตรวจสอบสักเล็กน้อยก่อน"

มีหมายเลขอาคาร มีเลขชั้น ข้อมูลทั้งสองนี้ ก็เพียงพอที่จะไปล็อกเป้าหมายแล้ว

จนถึงตอนนี้ ฉินเทียนก็ยังคงลังเลใจ ภายในใจของเขาก็ยิ่งยุ่งเหยิง

ถ้าหากเป็นเหมือนกับที่คิดจริงๆ เช่นนั้นเขาควรจะไปเผชิญหน้าอย่างไรดี?

เผชิญหน้ากับซูซูอย่างไร เผชิญหน้ากับตนเองอย่างไร?

นั่นคือการล่มสลายของโลกทั้งใบ!

"รอไปสักครู่ก่อน" เขาพูดด้วยเสียงเบาๆ แล้วจุดบุหรี่ด้วยความร้อนใจ

เมื่อเห็นฉินเทียนมีสีหน้าท่าทางที่เปลี่ยนแปลงไป สูบบุหรี่ด้วยสีหน้าที่กลัดกลุ้มและหงอยเหงา หลินเซวี่ยก็รู้จักวางตัว และไม่พูดอะไร

"ฉันไปเอง!"

ผ่านไปครู่หนึ่ง ในที่สุดฉินเทียนก็ตัดสินใจ พูดประโยคหนึ่ง แล้วเตรียมจะเปิดประตูลงจากรถ

"เดี๋ยวก่อน!" ทันใดหลินเซวี่ยก็ตะโกนเรียก

เธอเห็นรถเก๋งสีแดงคันหนึ่งจากระยะไกลขับมาอย่างรวดเร็ว จึงกล่าวด้วยเสียงเบาๆ ว่า: "นั่นเป็นรถของบริษัทนี่คะ"

รถของบริษัทเหรอ?

ฉินเทียนตะลึงงันเล็กน้อย และรีบหันหน้าไปมอง

ก็เห็นรถเก๋งสีแดงคันหนึ่งจอดอยู่ที่หน้าประตูเล็กที่อยู่ไกลออกไป เมื่อเห็นเงาของคนที่ลงมาจากด้านใน คนทั้งสองก็ตกตะลึงจนอ้าปากค้าง

คือซูซู!

เธอพยายามสวมแว่นกันแดดขนาดใหญ่ เพียงแค่เห็นก็รู้ว่าอำพรางหน้าตา

แต่นี่ไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด

ที่สำคัญคือ หลังจากที่เธอลงมา ก็มองซ้ายขวาว่าไม่มีคนด้วยความระมัดระวังอย่างมาก หลังจากนั้น ก็เปิดประตูหลังรถ และหยิบเสื้อผ้าหนึ่งชุดออกมาจากด้านใน

เป็นเสื้อสูทของสุภาพบุรุษ!

หลังจากสังเกตอย่างละเอียดอีกครั้ง แล้วพบว่าไม่มีคนสะกดรอยตาม เธอจึงม้วนเสื้อสูทแล้วกอดเอาไว้แนบอก ก้มหน้าก้มตา แล้วเดินไปยังสถานที่นั้นทันที

พูดกับป้อมยามสองสามคำ ป้อมยามก็คล้ายกับว่าคุ้นเคยกับเธอเป็นอย่างมาก ยิ้มแย้มแล้วเปิดประตูให้

แล้วภาพเงาของซูซู ก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

ภายในรถLand Cruiser เงียบสงบราวกับตายไปแล้ว

เป็นเวลานาน หลินเซวี่ยกล่าวอย่างกังวลใจว่า: "อาจจะเป็น แค่เพื่อนธรรมดาทั่วไปก็ได้........."

เพียงแต่ เธอก็รู้สึกว่า คำอธิบายนี้ไร้น้ำหนักเกินไป

ซูซูถือชุดสูทของผู้ชาย ทำท่าทีลับๆ ล่อๆ เหมือนกับโจร อีกทั้ง คุ้นเคยกับป้อมยามเป็นอย่างดี แสดงให้เห็นว่าไม่ใช่ครั้งแรกที่มา.......

ถ้านี่บอกว่าไม่ได้เป็นการมาหาคนรักเป็นการส่วนตัว ใครจะเชื่อ!

ฉินเทียนรู้สึกว่าเลือดที่หน้าอกระอุขึ้นมาหลายต่อหลายครั้ง จนแทบจะกระอักเลือดออกมา

สีหน้าของเขาซีดเผือด กัดฟัน พยายามอดกลั้นอย่างสุดชีวิต