บทที่ 880 ชายตัวชุบทอง

เดิมทีชายสวมชุดลินินคนนั้นมีท่าทางเหมือนร่องลอยไปตามลม จู่ๆ สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที เขาคุกเข่าลงข้างหนึ่ง และกล่าวด้วยน้ำเสียทุ้มต่ำว่า "ข้าน้อยขอคารวะท่านราชาเทพ!"

"ตามคำสั่งของท่านยาย ข้ามาเพื่อรายงานตัว!"

ราชาเทพ?

เหลิ่งเฟิงผงะไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็รีบร้อนหันไป ก็เห็นฉินเทียนที่สีหน้าเรียบเฉยกำลังเดินเข้ามา

“พี่เทียน——”

ผู้ชายกลุ่มนั้น ต่างก็มีสีหน้าที่ตื่นตระหนก เมื่อเห็นท่าทางของฉินเทียน พวกเขาก็รู้สึกได้ว่าตัวเองได้ทำผิดพลาดอีกครั้ง

ฉินเทียนส่งเสียงฮึดฮัด แล้วกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ว่า "ยังเป็นหมาป่าเดียวดายอยู่ไหม? ไก่เพียงตัวเดียวทำให้พวกนายทั้งกลุ่มพ่ายแพ้อย่างราบคาบเลยหรือ! "

“มันน่าขายหน้าไหม!”

เหลิ่งเฟิงโมโหหน้าดำหน้าแดงขึ้นมาทันที

"หากสามารถยิงได้ เขาคงเป็นคนตายไปนานแล้ว"เจ้าหกน้อยกระซิบอย่างคาดการอย่างไม่ค่อยมั่นใจเท่าไรนัก

ฉินเทียนรีบจ้องไปทันที

เจ้าหกน้อยตื่นตระหนกไปจนถึงวิญญาณ แล้วรีบกล่าวว่า “ผมผิดไปแล้วครับพี่เทียน!”

เหลิ่งเฟิงกลืนน้ำลายเข้าไปอึกหนึ่ง ก่อนกล่าวว่า “ที่จริงแล้วผมรู้สึกว่าเขาไม่ได้มีเจตนาร้าย จึงได้สั่งห้ามยิงไว้”

“เพียงแต่พี่เทียนโปรดวางใจ เรื่องแบบนี้ จะไม่เกิดขึ้นอีกแล้ว”

ฉินเทียนก็รู้ว่า เหมือนกลอุบายยุทธภพชนิดนี้ของฉวนซาน มันทำให้พวกของเหลิ่งเฟิงยากที่จะป้องกันจริงๆ และเหลิ่งเฟิงก็ทำถูกแล้ว ถึงแม้ว่าพวกเขากำลังอยู่ในระหว่างเหตุผลและตัวตน คนที่มีอาวุธปืนไว้ในครอบครอง แต่ก็อาจยิงตามต้องการไม่ได้

ปืน มีเพียงแค่ตอนที่ไม่มีทางเลือกแล้วเท่านั้น และมันก็เป็นอาวุธสุดท้ายของพวกเขา

เขารู้สึกว่าตัวเองก็ค่อนข้างรุนแรงและเข้มงวดเกินไปหน่อย อาจจะเป็นเพราะเรื่องของซูซู ทำให้อารมณ์ไม่ค่อยดี

เขาพูดด้วยสีหน้าที่อ่อนลง “รู้แล้ว”

“เป็นคนกันเอง พวกนายลงไปกันเถอะ”

“ครับ!”

เหลิ่งเฟิงมองไปที่ชายสวมชุดผ้าลินิและไก่ตัวผู้ตัวใหญ่ที่ชื่อว่าอาจงในอ้อมกอดของเขาเป็นครั้งสุดท้าย จากนั้นก็โบกมือ และเหล่าพี่น้องที่เหลือก็กระจายตัวออกไป

ชายสวมชุดลินินก็คือฉวนซาน เป็นศิษย์ลำดัยที่สามของสำนักระกา

อดีตเคยอยู่ในฮั่นจง เป็นทาสสัตว์ร้ายทั้งสามแห่งองค์กรคำสาปสวรรค์ของฉินเปียว สมาชิกทุกคนได้รับผลกระทบอย่างหนัก และรวมตัวกันอยู่ที่โณงพยาบาลเพื่อพักฟื้น

ไม่คาดคิดเลยว่า ฉินเปียวด้วยการสนับสนุนของลุงหยางชัง จะสามารถกำจัดขุนพลนรกระดับสูงทั้งสาม และไปลอบสังหารก่อนได้

แต่ทว่าขุนพลนรกระดับสูงทั้งสาม ได้ฆ่าคนนอกห้องผู้ป่วยไป หลังจากสังหารสมาชิกในทีมขอมังกรซ่อนรูปด้วยวิธีการที่โหดร้ายแล้ว ตอนที่ตาเห็น ก็คือกำลังจะบุกเข้าไปในห้องผู้ป่วย

ถ้าเกิดพวกเขาพุ่งเข้าไป ผลที่ตามมาคือหายนะ เนื่องจากองค์กรคำสาปสวรรค์ในเวลานั้น แทบจะสูญเสียประสิทธิภาพการต่อสู้ไปแล้ว

ในช่วงเวลาวิกฤต เนื่องจากฉินเทียนได้รีบการรายงานของฉวนซาน จึงได้มาถึงทันเวลา และหลีกเลี่ยงโศกนาฏกรรมที่ยิ่งใหญ่กว่านี้ได้

ดังนั้นสำหรับฉวนซานคนนี้ เขาก็ยังซาบซึ้งใจอยู่เล็กน้อย

ไม่คาดคิดเลยว่าคนที่ยายระกาส่งมาช่วยเหลือตัวเองนะเน จะยังเป็นเขาจริง ๆ

“ด้วยทักษะของคุณ เมื่ออยู่ที่สำนักไก่คงจพไม่ได้เป็นเพียงแค่ศิษย์ลำดับสามหรอกใช่ไหม?”

เขากล่าวถามอย่างสุภาพอ่อนโยน

“เรียนท่านราชาเทพ——”

ฉวนซานรีบกล่าวด้วยความเคารพว่า "เนื่องจากในเวลานั้นพ่อแม่ของข้าน้อยได้สับสนและทำผิดพลาด และถูกขับไล่ออกจากสำนักระกา ตามเหตุผลแล้ว สำนักไก่ไม่มีสถานที่ที่จะให้ผมได้ยืนอีกต่อไปแล้ว "

"คุณยายเป็นคนเมตตากรุณา ทำลายกฎเกณฑ์และอนุญาตเหลือไว้ให้ฉัน"

"สามารถมอบตัวตนระดับสามให้แก่ผมได้ ลูกศิษย์คนนี้รู้สึกซาบซึ้งอย่างหาที่สุดไม่ได้!"

ฉินเทียนพยักหน้า สำหรับเรื่องที่พ่อแม่ของฉวนซานทำผืดเรื่องอะไร และถูกขับไล่ด้วยวิธีไหน สื่งเหล่านี้ต่างก็เป็นเรื่องของสำนักระกา เขาไม่อยากที่จะไปเข้าใจอะไรให้มากมาย

เขาเขื่อว่า ยายระกาสามารถจัดการกับมันได้ด้วยตัวเอง

สำหรับฉวนซานที่อยู่ตรงหน้า เขาน่าชื่นชมเป็นอย่างมาก ถึงแม้จะเคยพบเพียงแค่สองครั้ง แต่บุคคลนี้ไม่ว่าฝีมือและอุปนิสัย เรียกได้ว่าเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดในทั้งหมดเลยทีเดียว

เหตุผลที่ยายระกายกเว้นแล้วเหลือเขาไว้ คาดว่าคงเพราะความสงสารสินะ

ไม่ว่าจะเป็นยายระกาหรือราชาวานร พวกเขาจะไม่มีวันส่งใครก็ได้มาอยู่ข้างฉินเทียนโดยไม่ได้ตั้งใจ

เพราะหากกล่าวถึง ฉินเทียนก็ยังคงเป็นเจ้านายของพวกเขา

ดังนั้นคนที่พวกเขาส่งมา ก็จะต้องเป็นคนที่เขาให้ความสำคัญมาก และหลังจากได้สัมผัสและขัดเกลากับหัวหน้าอย่างฉินเทียนแล้ว ต่างก็สามารถที่จะทำเรื่องสำคัญได้แล้ว

งานอยู่ข้างการของเจ้านาย เรียกได้ว่าเป็นการชุบทองที่ยอดเยี่ยมที่สุดแล้ว

เมื่อกล่าวถึงเรื่องนี้ สำนักระกาและสำนักวานร ถึงแม้ว่าเขาจะคือฝ่าบาทราชาเทพของสาขาทั้งสอง แต่ทว่าฉินเทียนไม่ได้ทำการติดต่อพวกเขามากเท่าไรนัก