บทที่ 881 ศิษย์น้องหญิง

“ขอบคุณมาก!”

“เดี๋ยวฉันไปเตรียมยาให้”

“เหลิ่งเฟิง ดูแลจินถังกับพี่ฉวนซานด้วยนะ!”

ฉินเทียนตื่นเต้นมาก เขารับห่อยาและรีบออกไป

ตามที่ฉินฉีบอก เห็ดหลิงจือเลือดอายุ 100 ปีมีโอกาสอยู่ 20 เปอร์เซ็นต์ที่จะสามารถรักษาซูซูให้หายดีได้

เห็ดดอกนี้มีอายุ 80 ปี อย่างน้อยก็มีโอกาสอยู่ 10 เปอร์เซ็นต์นะ

เมื่อเห็นฉินเทียนออกไปแล้ว จินถังก็ต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ลังเลที่จะพูด ดูเหมือนว่าจะมีบางเรื่องที่ยากที่บรรยาย ภายในดวงตาดุดันคู่หนึ่งเต็มไปด้วยความสับสน

“แต่เดิมก็เป็นคนของสำนักวานรกับสำนักระกา ถ้าคิดอย่างนั้น ฉันก็คงเป็นสำนักสุนัขสินะ เหลิ่งเฟิง”

“พวกท่านทั้งสอง เชิญตามฉันมาพักผ่อนทางนี้เถอะ” เหลิ่งเฟิงพูดอย่างสุภาพ

เฉินเอ้อร์กั่วอยู่ในวิหารเทพที่เป็นของราชาหมา แต่ว่าพวกเขากับคนของสำนักวารนกับสำนักระกา เรียกได้ว่าเป็นคนคนละประเภทกัน

ไม่ต้องพูดถึงเหลิ่งเฟิงเลย แม้แต่เฉินเอ้อร์กั่วเองก็ไม่เคยสัมผัสคนของสำนักวานรและสำนักระกาจริง ๆ มาก่อน

ฉวนซานเกาหัว ยิ้มอย่างประหม่าพลางว่า: “คือว่า กัปตันเหลิ่ง เมื่อครู่ ขอโทษนะ”

“ฉันไม่ได้ตั้งใจ…..”

เหลิ่งเฟิงเองก็ไม่ใช่คนถือสาเรื่องเล็กน้อย เขามองไปยังไก่ในอ้อมแขนของฉวนซานและพูดด้วยรอยยิ้ม: “ไม่เป็นไร แต่ไก่ตัวนี้ของนายนี่ดีจริง ๆ นะ”

“ต่อไปต้องดูแลให้ดี ๆ ละ ไม่งั้นคนจะเอาไปทำตุ๋นเห็ดได้ง่าย ๆ”

“ปรมาจารย์ทั้งสอง หากมีโอกาสพวกเรามาพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดกันดีกว่า”

พูดพลางหัวเราะเสียงดัง

…..

ฉินเทียนกลับมาอย่างกระวนกระวาย ตามใบสั่งยาก่อนหน้านี้ เขานำเห็ดหลินจือเลือดอายุ80ปีดอกนั้นมาเป็นตัวยาหลักในการต้มยาหนึ่งขวด

หลังจากที่ให้ซูซูกินเข้าไปอย่างระมัดระวัง ฉินเทียนก็มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าว่าเลือดลมของซูซูกำลังฟื้นตัว

เธอพูดด้วยเสียงกระซิบว่า: “รู้สึกว่าร่างกายอบอุ่น สบายมากเลย”

“ฉันจะนอนพักสักหน่อย คุณเองก็พักผ่อนสักหน่อยเถอะนะ ไม่ต้องเป็นห่วงฉัน”

ฉินเทียนตื่นเต้นมาก ดูเหมือนว่าเห็ดหลินจือเลือดจะมีประโยชน์ต่ออาการป่วยของซูซูอย่างมากจริง ๆ

เห็ดหลินจือเลือดอายุ 80 ปีดอกเดียวยังมีผลลัพธ์เช่นนี้ ถ้าหากเป็น 100 ปีหรือแม้แต่ 500 ปีล่ะ?

ในที่สุดก็เห็นความหวัง ความโศกเศร้าของหลายวันที่ผ่านมาหายไปหมด ทำให้เขาสามารถดึงตัวเองกลับขึ้นมาได้อีกครั้ง

ฉินเทียนเดินออกจากประตู อยากบอกเรื่องนี้กับจินถัง แต่กลับเห็นจินถังยืนอยู่ตรงหน้าประตู

ใบหน้าของจินถังเต็มไปด้วยความไม่สบายใจและความกังวล เขาเดินกลับไปมาราวกับต้องการเข้าไปด้านใน แต่ก็รู้สึกว่าไม่ควร

“มีเรื่องอะไรงั้นเหรอ?” ฉินเทียนอดไม่ได้ที่จะถาม

จินถังหน้าแดง ลังเลอยู่นานก่อนจะพูดอย่างขัดเขิน: “คือว่า ฉันมารายงานครับ ราชาเทพ ศิษย์น้องหญิงของฉันหายตัวไป”

“ถ้าหากท่านเสร็จงานแล้ว ช่วยฉันตามหาเธอทีได้ไหม?”

หืม?

ฉินเทียนตกตะลึง ศิษย์น้องหญิงหายตัวไป หมายความว่าไง?

“แค่พวกคุณสองคนมางั้นเหรอ? ใช่แล้ว ฉันคำนวณมาแล้วว่าพวกคุณต้องใช้เวลาอย่างน้อย 3 วันในการเดินทาง”

“ทำไมมาเร็วกันขนาดนี้?”

“เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

จินถังจึงพูดความจริงออกมา

แท้จริงแล้วเพื่อที่จะนำเห็ดหลินจือเลือดส่งกลับมาให้ได้โดยเร็วที่สุด ราชาวานรขอความช่วยเหลือจากเพื่อน เพื่อนคนนั้นได้ส่งเฮลิคอปเตอร์ไปเพื่อพาพวกเขาออกจากภูเขา

จากนั้น ก็ส่งพวกเขาไปที่นอกเมืองโดยตรง

แต่เมื่อเข้าไปในเมือง ศิษย์น้องหญิงที่มากับเขา จู่ ๆ ก็พูดว่าอยากจะไปเดินเล่น พอหันกลับมาอีกทีก็ไม่เห็นตัวเธอแล้ว

จินถังถือยาวิเศษอยู่ เขาไม่กล้าล่าช้าจึงมาอุทยานมังกรแค่คนเดียว

ตอนนี้งานเสร็จแล้ว เขาแทบอยากจะไปตามหาศิษย์น้องหญิงทันที เธอเติบโตมาภายในภูเขา เขากังวลว่าศิษย์น้องหญิงออกมาข้างนอกจะเจอกับคนไม่ดี

แต่เขาเองก็มาที่นี่ครั้งแรกเช่นกัน ไม่คุ้นเคยกับสถานที่นัก เพื่อไม่เสียเวลา เขาจึงมาหาฉินเทียน