บทที่ 1011 ข่าวลือทำคนเสียหาย

บทที่ 1011 ข่าวลือทำคนเสียหาย

“ในเมื่อเป็นพี่น้อง วันนี้ทหารเขากดดันเมืองเทียนเหยียนของข้าที่หน้าประตูเมือง ด้วยเหตุอันใดกัน?” ซ่านต้วนโฉงสายตาแหลมคม

“ไม่ทราบได้”

“ในเมื่อไม่รู้ พนันระหว่างพวกเรา……”

“ขอแค่เขาไม่ทำร้ายเจ้า งั้นคำสัญญาระหว่างพวกเราก็ยังนับ” กู้อ้าวเวยลุกขึ้นช้าๆ คิดว่าตัวเองไม่ควรพลาดโอกาสในการพบเจอซ่านจินจื๋อเลย ไม่น่านอนเลยจริงๆ

ไม่รู้ว่าซ่านจินจื๋อครั้งนี้เพื่ออะไรอีก

นางคิดเช่นนี้ แต่ยังไม่ทันก้าวออกไปจากห้องหนังสือ ก็เห็นข้ารับใช้หญิงในวังสองสามคน กลับกดไหล่นางให้นั่งลงเหมือนเดิม แรงกดไม่หยักเท่าไหร่ แต่กู้อ้าวเวยกลับขัดขืนออกไปไม่ได้ ได้แต่มองซ่านต้วนโฉงอย่างสงสัย

“พรุ่งนี้จะให้เจ้าได้เห็นเขาแน่นอน คืนนี้ ก็อยู่ที่นี่ไปก่อน”

ซ่านต้วนโฉงพูดเช่นนี้ และเดินไปนอนที่ตำหนักหลังของห้องหนังสือ ปล่อยนางถูกกดไว้อย่างนั้นที่เดิม

นางรู้ว่าซ่านต้วนโฉงไม่ต้องการให้ตัวเองเข้าใกล้ซ่านจินจื๋อมาก แม้จะเป็นองค์หญิงหลิงเอ๋อร์คงจะบอกเรื่องในตอนนั้นไปหมดแล้ว เขายังคงไม่อยากเห็นทั้งสองอยู่ด้วยกัน

นางกลับคิดไม่ถึงว่าตัวเองอยู่ไหนก็จะถูกระวังไว้เสมอ

“เจรจากัน พวกเจ้าปล่อยข้าก่อน ไปเอาหนังสือให้ข้าดีหรือไม่?”

ยังไงฮ่องเต้ก็ไม่ได้บอกไม่ให้สาวรับใช้พวกนี้ออกไป

หนึ่งในสาวรับใช้นั้นรีบไปหยิบหนังสือให้นาง คิดเสียว่านางคงอยากจะอ่าน

จนกระทั่งตอนดึก กู้อ้าวเวยหลับไปพร้อมหนังสือในอ้อมกอด เทียนในห้องหนังสือถึงได้ดับไป

และในคืนนี้เอง สนมในวังต่างรู้ว่าฮ่องเต้ร่างกายไม่ดี แต่กลับพักในห้องหนังสือทั้งคืน ข้างๆยังมีหมอเทพคอยรักษา ข่าวลือมากมาย สนมมากมายก็นั่งเฉยไม่ได้แล้ว

เช้าวันต่อมา กู้อ้าวเวยนวดคอและตื่นขึ้นมาจากเก้าอี้ นั่งนอนทั้งคืนปวดตัวไปหมดแล้ว

คิดว่าฮ่องเต้คงจะจัดการธุระงานราชการตรงนี้ต่อ เงยหน้ามากลับเห็นหญิงสองคนนั่งตัวตรงอยู่ข้างๆ ดวงตาสวยทั้งสองมองนางค้างอย่างนั้น ทำเอานางขนลุก

คงเป็นสนมของฮ่องเต้

กู้อ้าวเวยจะหญิงพวกนี้ไม่ได้มาก ทำได้เพียงรีบลุกขึ้นมาทำความเคารพ

แต่กลับได้ยินหนึ่งในนั้นพูดว่า: “หมอเทพมีใบหน้าที่สละสลวยจริงๆ”

“หมอเทพมีวิชาแพทย์ที่ล้ำเลิศ ดูแลรักษาฝ่าบาททั้งคืนคงจะเหนื่อยแย่แล้ว” หญิงสาวอีกคนเอ่ยขึ้น แต่น้ำเสียงนั้นคงอยากจะจิกกัดนางให้ตาย

แผ่นหลังหนาวเหน็บ กู้อ้าวเวยยังไม่อยากทะเลาะกับพวกสนม จึงรีบพูดว่า: “ทุกท่านก็พูดเกินไป เรื่องพวกนี้เป็นหน้าที่ของข้า……เอ่อ……ข้าน้อยอยู่แล้ว”

ดังนั้นหมอเทพควรจะเรียกตัวเองว่าอย่างไร!

สองสนมได้ยินนางพูดไม่ชัดเจนแบบนี้ ก็มีสีหน้าเย็นเฉียบทันที ขนาดการเรียกตัวเองก็ยังเรียกผิดเรียกถูกเลย หญิงสาวคนนั้นก็พูดต่อว่า: “มารยาทในวังเจ้าก็ไม่รู้งั้นเหรอ?”

“ข้าน้อยเกิดอาศัยอยู่ตามดอย จะรู้มารยาทพวกนี้ได้อย่างไร ถ้ามีผิดที่ใด ก็ขอพระนางทั้งสองทรงอภัยด้วยเพคะ” กู้อ้าวเวยปวดกระตุกขมับมาก ท้องก็โล่ง ทำเอานางเวียนหัวคล้ายจะเป็นลม