บทที่ 1069 มีเรื่องด้วยไม่ได้

บทที่ 1069 มีเรื่องด้วยไม่ได้

เหี้ยมหาญในการศึกอย่างอ๋องจิ้ง กลับพ่ายแพ้อยู่ในมือของผู้หญิงถึงสองครั้ง

เพียงแต่ครั้งที่สองนี้ เขากลับไม่อยากที่จะทำให้กู้อ้าวเวยโกรธ เป็นกังวลว่านางโกรธแล้วจะทำให้พิษกำเริบ จึงนั่งขัดสมาธิบนพื้นดินเหมือนดั่งอยู่ในสนามรบ ผมสีดำเข้มก็ไม่ดูเรียบร้อยเหมือนปกติ กระจายอยู่ข้างหู

เมื่อต่างคนต่างโกรธ ยังไงก็ต้องมีคนหนึ่งยอมถอย

ซ่านจินจื๋อชอบที่จะเห็นกู้อ้าวเวยดูสดใสแบบนี้ แต่เมื่อคิดถึงนางถีบตนเองลงมาจากเตียงเพราะผู้ชายอีกคน สุดท้ายก็โกรธตัวเองที่ทั้งสองคนไม่สามารถได้ใกล้ชิดกัน หัวใจดวงนี้ของเขาเต้นรัว อยากที่จะฉีกซ่านเซิ่งหาน สับให้ละเอียดแล้วโยนลงไปในท้อง

เกาผมสีดำที่ยุ่งเหยิงอย่างหงุดหงิด กู้อ้าวเวยกลับมองเห็นผมที่เหมือนดั่งรังนกนั้น แล้วก็เอามือปิดปากหัวเราะ

“อยากหัวเราะก็หัวเราะไปเถอะ” ซ่านจินจื๋อนั่งอยู่บนพื้นมองดูนางแล้วพูดว่า “มาพูดเรื่องสำคัญกันก่อน”

เห็นเขาไม่ได้พูดถึงชื่อของซ่านเซิ่งหานอีก กู้อ้าวเวยค่อยเก็บอารมณ์ขำ พูดขึ้นอย่างจริงจังว่า “เมืองเหยสุ่ยตามหลักแล้วเป็นเขตพื้นที่ของฮ่องเต้ แต่ความจริงแล้วก่อนหน้านี้เจ้าบอกว่าเคยเห็นแม่หญิงตู้ นางคอยปกป้องข้าที่เป็นคนของตระกูลหยุน ดูแล้วก็เหมือนเป็นคนของยู่จุนหรือหยูนซีมากกว่า ต่อมาตามที่ยู่จุนฟื้นขึ้นมาช้า ตอนนี้มีความเป็นไปได้ว่าเมืองเหยสุ่ยน่าจะตกอยู่ในมือของหยูนซีมากกว่า”

“หยูนซีถูกเสด็จพี่ซ่อนไว้ในวัง จะติดต่อกับคนภายนอกได้อย่างไร?”

ฝ่ามือข้างหนึ่งของซ่านจินจื๋อวางอยู่บนขาของตัวเอง เท้าคางตนเองแล้วมองดูกู้อ้าวเวย

ดูหุ่นเพรียวจากล่างขึ้นบนของเวยเอ๋อนี้ ก็ดูมีความรู้สึกที่แตกต่างกันไปอีกแบบ ยิ่งมองเห็นต้องลำคอของนางที่ไม่ได้ถลอก เพียงแค่ย้อมด้วยสีชมพูอ่อนเป็นวงกลม รอยยิ้มนั้นทำให้ความรู้สึกเปลี่ยนไปด้วย

มองเห็นสายตาที่แปลกประหลาดนั้น กู้อ้าวเวยรีบเอามือปิดตรงที่ถูกกันกี้ แล้วใบหูก็แดง

สีหน้ากลับยังคงพูดขึ้นอย่างจริงจังว่า “อันนี้ข้าก็ไม่รู้ ส่วนซ่านเซิ่งหานเพื่อตำแหน่งฮ่องเต้แล้วสามารถทำได้ทุกอย่าง แต่มีสิ่งเดียวเขาจะไม่ทำอะไรที่ส่งผลกระทบต่อประชาชนเด็ดขาด”

ภาพที่สวยงามในหัวสมองของซ่านจินจื๋อระเบิดออกมาจนเหลือแต่ความว่างเปล่า

“ไม่ให้ข้าพูดถึง เจ้ากลับเป็นคนพูดขึ้นมาเสียเอง?”

“ยืดๆยาดๆ ไม่จบไม่สิ้น?” สายตากู้อ้าวเวยคมเฉียบ ซ่านจินจื๋อต้องกลืนคำตำหนินั้นลงไปอย่างเชื่อฟัง

“ก่อนหน้านี้ที่ซ่านเซิ่งหานกระทำ ไม่เหมือนกับเจ้ากับองค์ชายคนอื่น ไม่มีอะไรไม่สมควร ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเขาประสบความสำเร็จในการครองบัลลังก์ในเวลานี้ เทียบได้กับที่นำกองกำลังล้อมเมือง เป็นที่โปรดปรานจนหยิ่งผยอง เขาเป็นที่พอใจของประชาชนมากกว่า และตอนนี้อำนาจทางทหารก็แบ่งไปให้เขาแล้วส่วนมาก ต่อไปต่อให้เขาใช้กำลังแย่งชิงอำนาจ ก็จะมีพวกขุนนางสนับสนุน” กู้อ้าวเวยกลัวแมวตัวตอนนี้จะโกรธอีก จึงเรียกแมวสองตัวในห้องมาแล้วโยนไปให้ซ่านจินจื๋ออุ้ม รีบพูดต่ออย่างรวดเร็วว่า “เขาในตอนนี้ ไม่มีความจำเป็นต้องช่วยเหลือซ่านต้วนโฉง ยิ่งไม่มีความจำเป็นที่ต้องแย่งชิงบัลลังก์ เขาเพียงแค่ต้องรอคอย”

ซ่านจินจื๋อทำทีท่าอุ้มแมวสองตัวไว้อย่างน่าสงสาร

เสี่ยวป๋ายแต่เหยียบชายเสื้อคลุมหลวมๆนั้น เผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่แข็งแรง

กู้อ้าวเวยมองดูแว๊บหนึ่ง ทำเป็นไอแล้วก็ละสายตาไป ก้มหน้ามองดูข้างเตียงของตนเอง

ซ่านจินจื๋อจับเสี่ยวป๋ายที่ดิ้นรนอยู่ในอ้อมอกของเขา แล้วเอาเสี่ยวฮัววางไว้ข้างมือกู้อ้าวเวย แล้วค่อยพูดต่อไปว่า

“แต่ยังไงเขาก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้”

“ไม่เพียงเท่านี้ ยังไงยู่จุนก็ยังสามารถครอบงำฮ่องเต้ แต่หากจะพูดถึงการกู้ชาติ งั้น อย่างน้อยคนส่วนมากของตระกูลยู่ล้วนมีความคิดเช่นนี้ ตอนนี้ยู่จือยู่หงต่างก็หายสาบสูญ บางทียู่จุนที่พวกนางพูดถึงล้วนเป็นความเท็จ เพื่อให้ได้ความเชื่อถือจากข้า แล้วก็ได้สูตรยาอายุวัฒนะ”

ยกมือเอาเสี่ยวฮัวมาอุ้ม กู้อ้าวเวยเอนนอนอยู่บนเตียงมองดูซ่านจินจื๋อ

“ตอนที่อยู่เย่นเจียง อ้ายจือกับยู่จือได้รู้เรื่องตัวยาส่วนใหญ่แล้ว แต่นั่นล้วนเป็นของปลอม” พูดถึงตรงนี้ กู้อ้าวเวยเพิ่งคิดได้ว่ายังไม่ได้บอกความจริงกับซ่านจินจื๋อ จึงพูดขึ้นอย่างรู้สึกผิดว่า “อีกอย่าง ก่อนหน้านี้สูตรยาที่ข้าให้เจ้าหลังจากที่ความจำเสื่อมกลับมานั้นเป็นของปลอม เป็นเพราะความจำของข้าสูญหายไปอย่างมาก ยาสมุนไพรที่เห็นบนต้นฉบับนั้น ยู่จือกับอ้ายจือต่างก็รู้ แต่สูตรยาที่แท้จริงคือ...”

พูดถึงตรงนี้ สีหน้าของซ่านจินจื๋อกลับดีขึ้นมาก

เห็นกู้อ้าวเวยรู้สึกผิดกับในตอนนั้นที่ไม่เชื่อถือใครเลย เขาไม่โกรธกลับหัวเราะพูดขึ้นว่า “ตอนนี้ถือได้ว่าพลิกผันจากร้ายกลายเป็นดี นับว่าเจ้าโชคดีอยู่ไม่น้อย”

กู้อ้าวเวยเงยหน้าขึ้นมาอย่างแปลกใจ แววตามองดูอย่างสงสัย แต่ก็ดูว่าง่ายไร้เดียงสา

“เจ้าไม่โกรธข้า?”

“เรื่องในโลกเป็นสิ่งไม่เที่ยง โกรธเจ้าทำไม?” ซ่านจินจื๋อหัวเราะพูดขึ้นว่า “แต่เรื่องนี้ไม่ได้ง่ายเหมือนยาอายุวัฒนะแล้ว หลังจากนี้ข้าจะสืบความให้ชัดเจน มีหากมีเวลาก็จะไปหารือกับเจ้า”