บทที่ 1077 หลอกชักนำหรือว่าจริงใจ

บทที่ 1077 หลอกชักนำหรือว่าจริงใจ

ควบม้าก่อความวุ่นวายในตลาด แต่ไม่ทำร้ายคน

อ๋องจิ้งรีบพาคนไปยังชานเมือง บนหลังม้าด้านหลังก็มีคนเก็บยา

ผู้คนต่างนินทา คนส่วนมากสงสัยว่าทำไมหมอเทพคนนี้ถึงได้คืนความอ่อนเยาว์ได้ และก็สงสัยว่าจริงๆ แล้วอ๋องจิ้งมีใจต่อหมอเทพ หรือว่าจะคิดเพื่อฮ่องเต้ผู้เป็นพี่ชายของตนเอง แล้วนับประสาอะไรกับเรื่องที่สู้กับองค์รัชทายาทในราชสำนัก ฮ่องเต้ก็อดทนเงียบไม่พูดอะไร ทำให้คนฉงนใจยิ่งนัก

เสียงเกือกม้าดังอยู่ด้านนอกม่านรถม้าไม่หยุด ซูพ่านเอ๋อก็ดิ้นอยู่ในเชือกแต่ก็ไร้ผล ได้แต่รอเสียงภายนอกเงียบลง เมี่ยวหารก็เปิดหีบไม้ออก แล้วก็เอาหญ้าแห้งที่ทับซ้อนกันหลายชั้นออกมา แล้วก็ดึงนางออกมาจากหีบไม้นั่น

ดิ้นรนไปมา เมี่ยวหารก็ดึงผ้าที่อุดปากนางออก

“ถ้าเจ้ายอมฟังความตลอดทางเสียแต่ดีๆ ไม่หมกมุ่นอยู่กับกู้อ้าวเวย ก็ไม่ต้องรับโทษเช่นนี้” เมี่ยวหารมองสายตาที่เริ่มเย็นชาขึ้นของนาง พร้อมด้วยช่วยนางแกะเชือก แล้วพูดว่า “ไม่รู้ว่าเจ้าไปมีความเห็นอกเห็นใจนางตอนไหน นางเป็นศัตรูของเจ้านะ”

ตัวแข็งทื่อไม่ดิ้นสู้ ตอนที่เมี่ยวหารยื่นมือมาสัมผัสข้อมือของนาง นางถึงจะจับไปที่มือของเมี่ยวหาร แล้วพูดว่า “ทำไมนางถึงเป็นศัตรูของข้า? ศัตรูที่แท้จริงของข้ามีเพียงซ่านจินจื๋อคนเดียวเท่านั้น.......เขาผิดคำพูด เขาหลอกลวงข้า！”

เมี่ยวหารไม่รู้ว่าเริ่มตอนไหน พอพูดถึงกู้อ้าวเวย ซูพ่านเอ๋อก็เอาความผิดทั้งหมดไปโยนใส่ซ่านจินจื๋อ เปลี่ยนเรื่องไปโดยไม่ด่าว่ากู้อ้าวเวยแม้แต่น้อย

ขมวดคิ้ว เมี่ยวหารลากนางเข้าไปยังในบ้านที่ไม่มีใครพบเห็นได้ง่ายๆ ในเมืองนั้น

แต่ในที่ลับมีคนแอบออกไปจากที่นั่น ไปตามขบวนของอ๋องจิ้ง

อ๋องจิ้งรีบควบม้าตลอดทาง ได้ยินลูกน้องรายงานเรื่องซูพ่านเอ๋อและเมี่ยวหาร ก็พูดเสียงนิ่งว่า “ส่งคนไปเฝ้าติดตามไว้ ไม่ต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวเรื่องอะไรทั้งนั้น”

“รับทราบ” ลูกน้องค่อยๆ กลับออกไป

มีแต่หลานเอ๋อร์ที่อยู่บนหลังม้า แล้วได้ยินเข้า ก็หัวเราะเบาๆ พูดว่า “องค์ชายสามหวังว่าท่านอ๋องจิ้งจะสามารถหยุดยั้งพวกเขา ท่านอ๋องจิ้งจะอยู่เฉยไม่จัดการได้หรือ.........”

“หุบปากไปเสีย”

ซ่านจินจื๋อเอ่ยปากเสียงนิ่ง เฉิงซานที่อยู่ด้านหลังก็รีบปิดปากนาง แล้วก็เดินทางไปยังชานเมืองต่อ

เขามีหรือจะไม่รู้ว่าซ่านเซิ่งหานตั้งใจส่งคนมาที่นี่

ก่อนหน้านี้ที่กู้อ้าวเวยถูกขัง ก็เกี่ยวข้องกับเมี่ยวหารและซูพ่านเอ๋อ ส่วนตอนนั้นที่เขาถูกล่อให้ติดกับดัก ก็มีคนเมืองเหยสุ่ยโผล่ออกมา แต่พวกเขาบอกว่ากำลังปกป้องกู้อ้าวเวย คิดแล้วก็น่าสงสัยยิ่งนัก

ส่วนซ่านจินจื๋อก็หันไปมองหลานเอ๋อร์

หลานเอ๋อร์ตัดสินใจจะฆ่าคนใบ้น้อย ตอนนี้ก็ถูกซ่านเซิ่งหานส่งตัวมา แล้วบอกว่าคนใบ้น้อยเป็นคนเมืองเหยสุ่ย

ถ้าคนเมืองเหยสุ่ย กำลังปกป้องก้าวเวยอย่างลับๆ ด้านนอกเหมือนจะภักดีต่อฮ่องเต้ แล้วซ่านเซิ่งหานจะเสียเวลาให้หลานเอ๋อร์มาฆ่าคนโจ่งแจ้งในเมืองเทียนเหยียนเช่นนี้ทำไมกัน จะว่าไปแล้ว....ในเมืองเหยสุ่ยน่าจะมีคน2กลุ่มแน่ๆ

หลานเอ๋อร์ถูกซ่านจินจื๋อมองจนกลัว เหมือนกับจะนึกถึงภาพความบ้าคลั่งในอดีตของเขาได้

ขบวนเดินทางมาถึงเนินหินข้างๆ หน้าผานอกเมือง ที่แห่งนี้อันตราย เลยมีคนผ่านมาน้อย แต่ในป่าทึบที่แสงส่องไม่ถึงนั้น กลับมีบ้านที่ถูกเผาจนไหม้เกรียม

หลานเอ๋อร์ถูกโยนลงจากหลังม้า โซเซไปหลายถึงจะตั้งหลักได้