บทที่ 1078 ทายสิว่าใครคือแม่บุญธรรม

บทที่ 1078 ทายสิว่าใครคือแม่บุญธรรม

กลุ่มหมอกลอยปกคลุมพื้นที่ มองไม่เห็นแสงจันทร์ และไม่มีความสงบในใจ

ใต้หุบเขามีเสียวลมหวนมา แฝงไปด้วยพลังการฆ่าฟันที่ไม่ได้เป็นของเมืองใหญ่ ถึงแม้ผนังของบ้านไม้จะมีกำแพงอิฐอีกชั้นหนึ่ง แต่ก็กลับได้ยินเสียงลมที่พัดมากระทบกำแพง ยิ่งทำให้ใจคนยากจะสงบใจ

เสี่ยวฮัวและเสี่ยวป๋ายก็ทำท่าเหมือนไม่ได้ยินเสียงลมนั้น เสี่ยวป๋ายมานอนขดตัวอยู่บนขากู้อ้าวเวย เหมือนจะคุ้นเคยกับกลิ่นยาสมุนไพรพวกนี้ เสี่ยวฮัวก็ไปเดินเหยียบอยู่บนชั้นวางของด้านหลัง ส่งเสียงร้องไปมาเบาๆ

กู้อ้าวเวยก็รอให้หลังจากที่เซียวเซียวและหยินซี่งหลับไป แล้วค่อยมาที่ห้องยา ส่วนกู้ซวงก็หลับไปนานแล้ว เพราะเหนื่อยที่ต้องจัดของมาทั้งวัน แต่ว่าเสียงลมพัดนั้น มันช่างทำให้ผู้ใหญ่อย่างนางนอนไม่หลับ

ในตอนนั้นเอง หน้าต่างที่ก้าวเวยปิดไว้กลับถูกลมพัดเปิดออก นางก็ตกใจ เอามือทับกระดาษที่วางบนโต๊ะไว้ไม่ทัน ลมจากหน้าผาก็พัดจนกระจายไปทั่ว เสี่ยวฮัวกระโดดจับกระดาษในอากาศ เสี่ยวป๋ายก็ตกใจไปหลบหลังกู้อ้าวเวย

“ตกใจหมดเลย” กู้อ้าวเวยลุกขึ้นอย่างใจสั่น แล้วปิดหน้าต่างลง

พอปิดหน้าต่างแล้ว ก็ได้ยินเสียงเคาะประตู

นางก็เลยเดินไปเปิดประตูต่อเลย ด้วยกลัวว่าเซียวเซียวจะนอนไม่หลับ เลยฝ่าลมมาที่นี่

“ทำไมไม่ไปนอน........”

ตอนที่เปิดประตู ก็ได้เข้าไปสู่อ้อมกอดที่มีแต่ฝุ่น

ซ่านจินจื๋อก็โอบนางเข้าห้อง แล้วก็เอาเท้าเตะประตูให้ปิดลง

“เจ้ามาได้อย่างไร?” เงยหน้าออกมาจากอ้อมกอดของผู้ชาย กู้อ้าวเวยก็มีความรังเกียจอยู่เล็กน้อย ถูกเขากอดตอนอ้าแขน “ทำไมถึงได้ขี้อ้อนยิ่งกว่าเซียวเซียวอีก”

“ปกติแล้ว เขาก็กอดเจ้าอย่างนี้หรือ?” คิ้วของซ่านจินจื๋อตั้งขึ้น

กู้อ้าวเวยก็ยิ้มแล้วเอามือลูบหลังเขา “จะมาหึงอะไรตอนนี้?”

ซ่านจินจื๋อก็ยิ้มออกมาอย่างเบื่อๆ หน้าอกก็สั่นไปด้วยเบาๆ กู้อ้าวเวยก็เลยถือโอกาสขยับเข้าไปในหน้าอกเขาอีก สองมือวางลงที่ข้างเอวทั้งสอง แล้วพูดว่า “ว่ามา มีเรื่องอะไรถึงมาหาข้า?”

“ก็แค่ไม่อยากจะปรึกษากับพวกนั้นก็เท่านั้นเอง”

ซ่านจินจื๋ออุ้มนางไปยังเตียงนอนที่เรียบง่ายๆ ก็เห็นว่าที่นอนหมอนผ้าห่มบนเตียงนั้น มันบางมาก แล้วก็โทษลูกน้องตนเองทำงานไม่ได้เรื่อง กู้อ้าวเวยก็เดาได้ว่าในใจของเขาคิดจะทำอย่างว่า ก็เลยตีเขาเบาๆ “ข้าเอาผ้าห่มไปเพิ่มให้กับหยินซี่ง ยังไม่ได้เปลี่ยน”

สายตาของซ่านจินจื๋อก็ดีขึ้นมาหน่อย พอปูที่นอนเสร็จ ก็เล่าเรื่องที่เจอมาหลายวันนี้

กู้อ้าวเวยถูกบังคับให้นอนในอกเขา ได้แต่นอนตะแคงเอามือค้ำหัวไว้ นิ้วมือก็เอามาลูบสันจมูกซ่านจินจื๋อเล่น พร้อมพูดว่า “ข้าก็ยังเลือกที่จะเชื่อใจเขา”

“เพราะอะไร?” ซ่านจินจื๋อเอานางมากอดอย่างไม่พอใจ

“เรื่องนี้ดูเหมือนจะวุ่นวาย แต่ถ้ารู้จุดประสงค์เบื้องหลัง ก็จัดการง่ายแล้ว” ก้าวเวยชอบที่ซ่านจินจื๋อทำหน้าโกรธเช่นนี้ มันดูน่ารักดี แล้วก็ยิ้มพร้อมเอามือบีบจมูกเขา “ถ้าฮ่องเต้จะยกทั้งแคว้นชางหลานให้คนอื่น เพียงเพื่อยู่จุนคนเดียว เช่นนั้นต่อให้วันข้างหน้าซ่านเซิ่งหานเป็นฮ่องเต้ ก็เป็นได้แค่ฮ่องเต้หุ่นเชิด จากนั้นถูกลดอำนาจ ซ่านเซิ่งหานก็จะไม่ญาติดีกับเขาแน่นอน”

“แต่นั่นคือพ่อของเขานะ ส่วนเรื่องลดอำนาจก็ไม่ใช่เรื่องในวันสองวัน” ซ่านจินจื๋อขมวดคิ้ว