บทที่ 605 เรื่องการค้า

บทที่ 605 เรื่องการค้า

กู่เซิงยังคงต้องกลับไปจัดการกับอีกหลายเรื่อง เพื่อเตรียมความพร้อมกับการก่อกบฏ

กู้อ้าวเวยก็ร่วมกันกับเขา ตั้งใจฟังตลอดทาง แต่กู้เฉิงกลับระแวดระวังลูกชายที่สนจะฉลาดคนนี้มาตลอด แต่กลับให้การสนับสนุนให้กับลูกชายและลูกสาวคนอื่นอย่างเงียบๆ แม้ว่าจะมีไฟป่าเต็มท้องฟ้าของตำบลเหยสุ่ย กู่เซิงคงจะไม่เชื่อว่าความอมตะจะถูกทำลายไปแล้ว

“เจ้ารู้วิธีจะเป็นอมตะจริงหรือ” กู่เซิงอดไม่ได้ที่จะถาม

“ถ้าเจ้าถามถึงใครคนหนึ่งที่เป็นอมตะไร้วันตาย ข้าไม่มีหรอก แต่หากถามว่าเผ่าพันธุ์ของมนุษย์จะอยู่ไปเป็นอมตะอย่างไม่มีวันตาย ก็อยากจะบอกว่าเป็นไปไม่ได้” กู้อ้าวเวยเอนกายอยู่ด้านหนึ่งอย่างเกียจคร้าน ผิวซีดเล็กน้อย อาจจะเป็นเพราะวันนั้นที่จัดการกับซูพ่านเอ๋อนางใส่เสื้อบางไปจึงได้ป่วย ในเวลานี้ห่มผ้าขนสัตว์ อ้อมแขนของนางยังคงประคองเตาผิงขนาดเล็กที่ได้จากโรงเตี๊ยมเอาไว้ในมือ

กู้อ้าวเวยพูดความจริงครึ่งไม่จริงครึ่ง กู่เซิงไม่ซักถามอะไรอีก เปลี่ยนเรื่องสนทนา “การก่อกบฏนั้นต้องรอให้ถึงฤดูใบไม้ผลิ อย่างน้อยก่อนหน้านั้นข้ายังต้องวางแผนอย่างลับๆ เพื่อไม่ให้พ่อของข้ารู้เข้า”

“เพราะเหตุนี้ ข้าจึงต้องอาศัยอยู่ที่ชายแดนแคว้นชางหลานสักพัก รอให้ถึงฤดูใบไม้ผลิจึงจะไปที่ล่ายเสวียน เช่นเดียวกัน หากเจ้าต้องการให้ล่ายเสวียนช่วยชีวิตเจ้า ก็ควรจะให้ความจริงใจ ไม่ใช่ไปหลอกลวงให้ฝันหวานถึงอนาคต แต่ต้องเป็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้า” นางยังคงตั้งใจที่จะกดดันกู่เซิงอีก

กู่เซิงพยักหน้ารับคำ ตอนนี้เรื่องที่ล่ายเสวียนเข้ายึดเมืองในฐานะทาสนั้นได้แพร่กระจายไปหลายพันไมล์ ข้าทาสของแคว้นเจียงเยี่ยนพร้อมที่จะเคลื่อนไหวอยู่นานแล้ว แม้แต่ทาสของแคว้นซินก็ดูเหมือนจะมีปัญหาหับกฎหมายของแคว้นซิน กู้เฉิงคงจะไม่สามารถหลอกคนพวกนั้นไปได้ตลอดชีวิต อีกไม่นาน กู้เฉิงน่าจะออกกฎหมายใหม่สำหรับทาสของแคว้นซินอีกครั้ง เมื่อเป็นแบบนี้ ก็จะสามารถกดดันข้าทาสให้อยู่ในควบคุมได้

และกู้อ้าวเวยก็ไม่รู้ว่าตนเองจะตั้งครรภ์ได้หรือไม่

“ข้าอยู่ที่ชายแดนแคว้นชางหลาน ไม่มีอะไรให้ทำ เจ้ายินดีที่จะตามหาสิ่งของบางอย่างให้ข้าไหม” กู้อ้าวเวยพูดอย่างกะทันหัน

“ของอะไรหรือ”

“ข้าได้ยินมาว่ามีภูเขาหิมะจำนวนมากอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของแคว้นเจียงเยี่ยน เคยมีคนบันทึกไว้ มีหญ้าเทวดาอยู่ที่นั่น เติบโตมามีลักษณะของบัวหิมะ ชื่อว่าเช่ออี้จื่อ” กู้อ้าวเวยพูดเบาๆ ตอนนั้นนางก็เคยรู้ว่ามีวัตถุดิบตัวยาตัวนี้จริง ๆ แต่หาไม่ยากเท่าถุงน้ำดีหงส์และเลือดมังกร ที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักเป็นเพราะหนทางบนภูเขาหิมะนั้นยากลำบาก

“หากเจ้าต้องการ ข้าก็จะส่งคนไปค้นหามัน เพียงแค่เช่ออี้จื่อดูจะมีผลเพียงเพื่อการล้างพิษเท่านั้น” กู่เซิงมองไปยังกู้อ้าวเวยอย่างอธิบายไม่ถูก

“เป็นเช่นนั้นจริง แต่นี่เป็นสิ่งที่หาได้ยาก หากว่าทำได้ ข้าหวังว่าจะหามาให้ข้าได้ภายในครึ่งปีนี้” กู้อ้าวเวยยิ้มเบาๆ

“เจ้าถูกผิดแล้วหรือ” กู่เซิงเลิกคิ้ว

กู้อ้าวเวยกลับส่ายหน้า ปิดตาลงครึ่งหนึ่ง “มีเรื่องร่ำลือว่าเช่ออี้จื่อมีประโยชน์ต่อทารกในครรภ์”

เพียงแต่คนส่วนมากไม่นิยมใช้ยาราคาแพงนี้บำรุงทารกในครรภ์ กู้อ้าวเวยอดไม่ได้ที่จะพูดเสริม

คราวนี้กู่เซิงหันไปมองที่ท้องน้อยของนางด้วยสีหน้าที่งุนงง หลังจากเงียบไปสักพักเขาก็พูดขึ้น “เจ้ารู้หรือไม่ว่าตอนนี้คือช่วงเวลาของสงคราม”

“ข้ารู้ ดังนั้นจึงหวังว่าเจ้าจะช่วยข้านำเช่ออี้จื่อมา ข้าช่วยให้คำแนะนำเจ้า ขอเพียงแค่เจ้าช่วยข้าตามหาวัตถุดิบยา คงไม่มากเกินไป” กู้อ้าวเวยหลับตาลงอย่างสนิท รู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่มีช่องว่างใดให้กู่เซิงปฏิเสธ

กู่เซิงตกใจและมองดูความเฉยชาของกู้อ้าวเวย