บทที่ 638 ประโยชน์แห่งต้นน้ำ

บทที่ 638 ประโยชน์แห่งต้นน้ำ

“ท่านอ๋อง ฝ่าบาทท่านนั้นกับฮูหยินดูคล้ายจะไม่ทราบเรื่องที่พระองค์หญิงตั้งครรภ์นะขอรับ”

เฉิงซานเอ่ยปากอย่างกะทันหัน และขณะเดียวกันนั้นก็ยื่นดาบยาวซึ่งเช็ดสะอาดแล้วกลับไปไว้ข้างกายของซ่านจินจื๋อตามเดิม

“หากนางไม่อยากให้บิดามารดากังวลใจ ข้าคนนี้ก็คงไม่ต้องจุ้นมาก” ซ่านจินจื๋อกล่าวเช่นนี้ กำดาบยาวเล่มนั้นและชั่งน้ำหนักวัดตวงดูสักเที่ยว แววตาพลันคมกริบขึ้นมา “เรื่องราวต่างๆ ในเมืองเทียนเหยียนยังเตรียมพร้อมไม่เหมาะควร แต่ยังมีข่าวอื่นอีกหรือไม่?”

“ใต้เท้าเมิ่งซู่ดูเหมือนจะถูกคนบีบขับไล่ ยากจะใช้งานได้เต็มประสิทธิภาพ องค์ชายสี่เพิ่งจะไปพบเสียนเฟยที่อารามไป๋หม่า ส่วนองค์ชายหกเหมือนว่าจะตัวลำพังไร้ผู้สนับสนุน ฮ่องเต้ยังไม่ทันดื่มยาถอนพิษ ส่วนกุ้ยมามาข้างกายไทเฮาแหล่งที่อยู่ก็ไม่ชัดเจน” เฉิงซานกดเสียงต่ำ ความเย็นชาบนใบหน้ามีร่องรอยการแตกแยกเป็นเสี่ยงๆ

หากไม่ใช่เพราะกู้อ้าวเวย ซ่านจินจื๋อคงไม่ต้องจากมาอย่างชุลมุนเช่นนี้แน่

และในเวลานี้ ซ่านต้วนเฟิงกับคนของฮองเฮากระทั่งใจกล้าบ้าดีเดือดถึงขั้นอาจหาญลอบสังหารซ่านจินจื๋อให้ตายภายในอาณาเขตชางหลาน ไม่สนขื่อแปซ้ำยังไม่กลัวเรื่องจะแดงขึ้นอีก เหมือนมั่นใจเต็มประดาว่าฮ่องเต้จะถูกยาพิษคร่าชีวิตลงจริงๆ

หรือไม่ก็ มีแผนอื่นอีก

หลายวันมานี้ซ่านจินจื๋อทนทุกข์ไม่น้อย และการจากไปของเขา รังแต่จะทำให้ฮองเฮากระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ในเมืองเทียนเหยียนมากขึ้นเท่านั้น

ขณะที่คิดไปต่างๆ นานา แสงไฟสว่างจ้าพลันปรากฏอยู่ท่ามกลางป่าลึก ทหารองครักษ์เตรียมป้องกัน แต่ผู้ที่ปรากฏกายนั้นดูคุ้นเคยยิ่งนัก ด้านหลังยังมีคนขบวนหนึ่งตามมาด้วย บนใบหน้าผู้มาเยือนเจือรอยยิ้มบางๆ ปลดงอบที่บดบังครึ่งซีกของใบหน้าลง “องค์ชายสี่พูดไว้ไม่มีผิด ข้าจะรุดหน้ามาหาท่านพบก่อนที่ท่านจะไปชายแดน”

ผู้มาเยือนคือฉีหรัวที่เพิ่งปรากฏตัวอยู่ชายแดนเมื่อไม่นานมานี้นั่นเอง

“เจ้าไม่ได้ตามหยวนเอ๋อไปอารามไป๋หม่าหรอกหรือ? ผู้หญิงที่อยู่ข้างกายเขาคือ...” ซ่านจินจื๋อเลิกคิ้ว โบกมือส่งสัญญาณให้คนข้างกายไม่จำเป็นต้องตื่นตัว แต่ถึงจะพูดคุยกับฉีหรัว สายตากลับมองไปที่หยินเชี่ยวซึ่งอยู่ด้านหลังของนาง...นั่นก็เป็นคนที่กู้อ้าวเวยให้ความสำคัญเช่นกัน

“เป็นนางรำที่ละม้ายคล้ายคลึงกับข้านางหนึ่ง” ฉีหรัวเดินก้าวไปด้านหน้า นำฉีหลินหยินเชี่ยวมาทำความเคารพพร้อมกัน จากนั้นจึงเอ่ยต่อไป “องค์ชายสี่ว่า มอบทุกอย่างให้เขาได้เลย เขาจะดูแลทุกอย่างให้เรียบร้อย อ๋องจิ้งเพียงแค่ใจจดใจจ่อหากู้อ้าวเวยให้พบก็พอแล้วเจ้าค่ะ”

“เขายังไม่เป็นผู้ใหญ่พอ” ซ่านจินจื๋อเลิกคิ้ว “อีกอย่าง เจ้ารู้เรื่องของเวยเอ๋อมากเท่าไรกันแน่”

“ข้ารู้ทุกอย่าง แต่พูดไม่ได้เจ้าค่ะ” ฉีหรัวทำสัญญาณมือให้เงียบเสียง สายตามองไปทางหยินเชี่ยวและฉีหลินที่อยู่ด้านหลังโดยไม่รู้ตัว กระทั่งส่ายหน้าเบาๆ

ดูเหมือนว่ากู้อ้าวเวยจะบอกเรื่องพวกนี้เฉพาะกับคนที่เชื่อถือได้เท่านั้น

ฉีหลินก็ไม่รู้ว่าพวกนางพูดอะไรกันบ้าง เพียงแต่พาหยินเชี่ยวไปเตรียมตัวพักผ่อนที่ด้านข้างเท่านั้น คราวนี้ฉีหรัวจึงเดินไปยังข้างกายของซ่านจินจื๋อ “นางไม่เพียงมีแค่ความลับเรื่องตั้งครรภ์เรื่องเดียวนี้นะเจ้าคะ มากกว่านี้ คงได้แต่ให้นางเป็นคนบอกท่านเองกับปาก”

“เจ้ามาเพื่อสิ่งนี้หรอกหรือ” ซ่านจินจื๋อทำสัญญาณมือกับเฉิงซาน ให้คนรอบกายทั้งหมดออกไปก่อนชั่วคราว

“ไม่เพียงเท่านี้ ข้ายังนำข่าวสารไม่น้อยมาด้วย” ฉีหรัวล้วงม้วนกระดาษบางๆ ออกมาจากแขนเสื้อ ความหนาเพียงแค่นิ้วก้อยเท่านั้นเอง ก่อนจะเอ่ยต่อไป “ในตอนแรกน้ำใต้ดินที่ชายแดนถูกวางพิษ กลับมีส่วนเกี่ยวข้องกับภูมิพยากรณ์ที่บรรพบุรุษตระกูลหยุนเหลือทิ้งไว้ให้”