บทที่ 748 เหตุผลเชื่อมสัมพันธ์

บทที่ 748 เหตุผลเชื่อมสัมพันธ์

ซูพ่านเอ๋อเบิกตากว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ หมายจะดิ้นรนขัดขืนนั้นไซร้ล้วนสูญสิ้นแรงเปล่า

เฉิงซานได้ยินเสียงของทั้งสองคนสนทนากัน เรียกได้ว่าชัดเจนแจ่มแจ้ง หลังจากที่ได้รู้ว่ากู้อ้าวเวยต้องการรูปภาพฮวงจุ้ยก็ยิ่งพาซูพ่านเอ๋อออกไปอย่างเงียบเชียบ อย่างไรเสียพวกเขาก็จะกักตัวซูพ่านเอ๋อเอาไว้อยู่ที่นี่ก่อนชั่วคราว แม้กระทั่งตอนนี้เฉิงซานพาตัวคนออกไปคุมขัง ก็ยังไม่มีใครล่วงรู้

ซูพ่านเอ๋อคิดไม่ถึงว่าจะได้มาที่คุกใต้ดินอีกครั้ง เพียงแต่คุกใต้ดินของที่นี่ไม่เพียงมีกลิ่นคาวเลือดเข้มข้น ยังมีเชลยศึกของกองทัพอ้ายหยินก่อนหน้านี้ก็ถูกกักขังอยู่ที่นี่เช่นกัน ครั้นมองเห็นผู้หญิงดวงตาแต่ละคู่ล้วนวาววับขึ้นมา นางถูกดันเข้าไปในคุกเดียวกับเยว่ชิง

เยว่ชิงถูกคุมขังอยู่ที่แห่งนี้ตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว นางกระทั่งมองไปที่เฉิงซานด้วยท่าทางเรียบร้อย “พวกเราเป็นถึงคนขององค์ชายสาม พวกเจ้าก็แสดงความจริงใจเช่นนี้รึ”

“ในเมื่อเจ้านายของพวกท่านเจรจาสันติกับท่านอ๋องแล้ว ผู้ใต้บัญชาตัวกระจ้อยร่อยคนหนึ่งย่อมยินดีมอบให้อยู่แล้ว” เฉิงซานกล่าวเช่นนี้ ผลักซูพ่านเอ๋อไปหนึ่งที ทำให้นางซวนเซอยู่หลายก้าวกว่าจะมาหยุดอยู่ต่อหน้าของเยว่ชิง หลังจากนั้นจึงกล่าวเสียงเย็นชา “พระองค์ท่านนั้นคงไม่รู้ว่าพวกเจ้าถูกขังอยู่ในคุกใต้ดิน ท่านอ๋องปกปิดเรื่องดีเป็นอย่างดียิ่ง”

“พวกเจ้าทิ้งพวกเราสองคนเอาไว้ หวังว่าพวกเราจะพูดอะไรบ้างอย่างนั้นหรือ?” เยว่ชิงยืดหลังเหยียดตรง สายตามองไปที่เฉิงซานอย่างดูแคลน คล้ายกับกำลังชมเรื่องขบขันอยู่

สำหรับเรื่องนี้เฉิงซานได้แต่หัวเราะเย็นชาหนึ่งที หลังจากบัญชาคนให้จับตามองพวกนางอย่าให้คลาดสายตาแล้วจึงจากไป

เขายังต้องไปหาหลักฐานเพิ่มเติมเกี่ยวกับกู้อ้าวเวย ผู้หญิงคนนี้ไม่น่าไว้ใจเลยแม้แต่น้อย

ในเวลาเดียวกัน กู้อ้าวเวยได้หว่านล้อมกู้จี้เหยาเรียบร้อยแล้ว ส่วนกู้จี้เหยาก็ไม่ได้ไร้เดียงสาเช่นแต่ก่อนแล้ว ถึงแม้นางจะไม่ได้คัดสำเนารูปภาพฮวงจุ้ยเอาไว้ แต่กลับจดจำมันได้อย่างใกล้เคียงต้นฉบับอยู่ แรกเริ่มเดิมทีหากไม่ใช่เพราะซ่านจินจื๋อเผารูปภาพฮวงจุ้ยนั่นไป นางก็คงไม่ต้องลอบเข้าใจกระโจมแล้ววาดอีกสองแผ่นที่คล้ายคลึงได้หรอก

กู้อ้าวเวยอ่านอย่างลวกๆ ปราดหนึ่ง ทำเพียงเอารูปภาพฮวงจุ้ยนี้ออกไป “ด่านลั่วสุ่ย เจ้าจะได้พบสิ่งที่เจ้าต้องการ"

“ยาแก้พิษเล่า?” กู้จี้เหยามุ่นคิ้ว

“ข้าย่อมจะส่งคนไปมอบให้พวกเจ้าอยู่แล้ว ถ้าหากกู่เซิงตายไป ถึงตอนนั้นเรื่องโกลาหลภายในของเย่นเจียงก็ไม่รู้ว่าเมื่อไรกว่าจะพักรบได้ คนที่อยู่เบื้องหลังผู้นี้กลัวแต่ว่าจะคิดอุบายข้อนี้ไว้แล้ว” กู้อ้าวเวยกล่าวเช่นนี้ ในใจกลับยิ่งมีความคิดอีกอย่างหนึ่ง

ถึงกับมีคนเอื้อมมือมาถึงเย่นเจียงได้ ฮ่องเต้แคว้นเจียงเยี่ยนไม่รู้ถิ่นฐานที่แน่ชัดตั้งแต่ต้น ฮ่องเต้แคว้นซินนั้นกู้เฉิงประกาศว่าไม่ทราบถิ่นฐานแน่ชัดและสถาปนาฮ่องเต้องค์ใหม่ขึ้นครองราชย์ ส่วนกองทัพของอ้ายหยินแพ้แตกทัพตั้งแต่ต้น ถ้ากู่เซิงและล่ายเซวียนเกิดเรื่องอะไรขึ้นมาอีก เช่นนั้นคนที่สามารถเป็นผู้นำเย่นเจียงได้ก็คงไม่ได้เป็นที่รักของพสกนิกร ล่มสลายกลายเป็นทรายเป็นเรื่องที่ต้องเกิดไม่ช้าก็เร็วอยู่ดี

เรื่องที่ผู้คอยผลักดันอยู่เบื้องหลังต้องการทำออกจะมากเกินไปหน่อย

ทว่าท้ายที่สุดนางก็ไม่สามารถระบุโฉมหน้าที่แท้จริงของเขาได้

ถ้าหากบอกว่าทุกอย่างนี้ล้วนเป็นกู้เฉิงทำทั้งหมด เช่นนั้นคนที่มีใจจงรักภักดีต่อเขาเป็นใครกันแน่ ก่อนหน้านี้ร่วมมือกับองค์ชายสองล้มเหลว ร่วมมือกับซ่านจินจื๋อและซ่านเซิ่งหานก็ล้มเหลวเช่นเดียวกัน ถ้าหากทั้งในนอกล้วนคิดอยากสะสางพร้อมกัน แล้วเมี่ยวหารเป็นเพียงผู้ที่มีพื้นเดิมเป็นพวกชนบท ต่อให้มีศักยภาพแสนใหญ่หลวงก็คงไม่สามารถปั่นป่วนประเทศอื่นๆ ได้

และในเวลานี้ สถานการณ์ของเอ่อตานก็เริ่มจะซับซ้อน เรื่องที่พวกคนซึ่งมาจากชางหลานนั้นก่อขึ้นทั้งหมด...

กู้อ้าวเวยชะงักฝีเท้ากะทันหัน คล้ายกับฉุกคิดอะไรบางอย่างได้แล้วจึงเปลี่ยนทิศทางหมายจะไปพบซ่านจินจื๋อ ทว่าเพิ่งจะหมุนกาย เส้นทางเบื้องหน้าก็ถูกขวางเอาไว้เสียแล้ว

เฉิงซานที่เพิ่งเดินดุ่มๆ ออกมาจากคุกใต้ดินบนเนื้อตัวยังเจือกลิ่นคาวเลือดอยู่ สำหรับกู้อ้าวเวยแล้วไม่ใช่กลิ่นที่หอมหวนเป็นพิเศษ แต่เจือความประหลาดเอาไว้เสี้ยวหนึ่ง ทำเพียงมุ่นเรียวคิ้ว “เฉิงซาน นี่เจ้าออกมาจากที่ไหนกัน?”