บทที่ 755 ดำเนินการรอบคอบ

บทที่ 755 ดำเนินการรอบคอบ

กลุ่มคนกลับไปยังกระโจมอย่างโอ่อ่า ซางนิงและโย่วหลีเฝ้าประตูขนาบซ้ายขวา

ส่วนหงเซียวกลับไปแก้มัดให้กู้จี้เหยาและซูพ่านเอ๋อ ฉีหรัวก็ยืนอยู่ด้วยกันกับซ่านเชียนหยวน รักษาแววหวาดระวังต่อเฉิงซาน

เฉิงซานทำหน้าราบเรียบ ดูคล้ายคิดว่าเรื่องนี้ไม่ได้มีข้อผิดพลาด

ซ่านจินจื๋อกลับผลัดอาภรณ์ตัวนอกของผู้ติดตามออก ระหว่างทางบัญชาให้คนไปยืนยันว่าซ่านต้วนเฟิงนำตัวคนส่งกลับไปหรือไม่ ทางนี้จึงหย่อนกายลงนั่ง ปั้นหน้าเย็นชามองไปที่กู้จี้เหยา “ข้าให้เจ้าอยู่ที่แห่งนี้ ก็เพียงเพราะในตอนนี้พรรคพวกที่เหลือของอ้ายหยินยังไม่ทันถูกกำจัดอย่างสมบูรณ์ ถ้าเจ้าไม่บอกเหตุผลสักข้อมา ข้าย่อมสามารถทิ้งศพเจ้ากลางป่าได้ทุกเมื่อ”

“จะว่าไปวันหน้ากู่เซิงจะเป็นราชา ยังถือว่าเป็นพี่ใหญ่ของข้า ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าดีร้ายพวกเราก็เป็นสามีภรรยากันอยู่” สีหน้าของกู้จี้เหยาออกจะปั้นยากเล็กน้อย

“ต่อให้กู่เซิงจะเป็นพระราชา ก็คงไม่อาจเป็นศัตรูกับข้าเพียงเพราะเจ้าที่แสนขี้ผงคนหนึ่ง นับประสาอะไรเรื่องในตอนแรกยังต้องการข้าทำแบบเดิมซ้ำอีกหรือ?” สีหน้าของซ่านจินจื๋อลดลงไปอีกหลายขั้น แต่ไรมาไม่ค่อยได้ปั้นหน้าดูดีอะไรต่อกู้จี้เหยาและซูพ่านเอ๋อที่อยู่ต่อหน้าเลย

ทว่าในเวลานี้ ฉีหรัวที่อยู่ด้านข้างได้รับคำกำชับของกู้อ้าวเวยนั้นกลับรู้เรื่องราวบางอย่าง ตัวอย่างเช่นกู้อ้าวเวยเคยให้นางนำยาในมือของนายท่านเห้อไปให้กู้จี้เหยาทั้งหมด เวลานี้ไม่สนการขัดขวางของซ่านเชียนหยวน สาวเท้าไปข้างหน้าหยุดอยู่ข้างกายของกู้จี้เหยา “ท่านอ๋อง เรื่องไม่สะดวกพูดกับท่านจริงๆ นับดูแล้วเรื่องนี้ก็เป็นถึงเรื่องความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างสองประเทศ ข้าเต็มใจเป็นผู้ค้ำประกันให้กับกู้จี้เหยาเอง”

เฉิงซานกลับเดินเข้ามาเบื้องหน้า “เช่นนั้นคุณหนูฉีรู้สาเหตุในนั้นหรือ?”

“ไม่รู้ เพียงแต่คาดเดา” ฉีหรัวกล่าวอย่างเถรตรง

“ในเมื่อคาดเดา ก็ไม่นับว่าเป็นเรื่องจริง ตอนนี้คุณหนูกู้ไม่ใช่คนของชางหลานอย่างสิ้นเชิงแล้ว ถ้าหากมีแก่ใจหลอกใช้ทำอันตราย หรือไม่ก็ต้องการร่วมมือกันทำอะไรกับพระนางผู้นั้นละก็...เช่นนั้นการค้ำประกันในตอนนี้ของคุณหนูฉีก็จะเป็นไปโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ วันหน้าหากเกิดเรื่องอันใดขึ้น ท่านก็จะไม่มีความสามารถในการแบกรับภาระสิ่งที่จะเกิดขึ้นได้เลย” เฉิงซานกลัวเช่นนี้ กลับยิ่งมองอ๋องจงผิงเพิ่มอีกปราดหนึ่ง

ซ่านเชียนหยวนในฐานะราชวงศ์ เวลานี้กลับถูกคนปลุกปลั่นอีกครั้ง การปฏิบัติต่อกู้จี้เหยาคนนี้เขาก็ไม่ได้จับตามองเช่นกัน ตอนนี้ได้รับสายตาของเฉิงซาน เขาเองก็ส่ายหน้าให้ฉีหรัวอย่างจนปัญญา “เว้นแต่จะพูดความจริงออกมา”

“แต่ข้าคิดว่าเรื่องนี้ไม่ได้เรียบง่ายขนาดนั้นนัก” ฉีหรัวขบเรียวปากล่าง ท้ายที่สุดก็ได้แต่ละสายตาโปรยไปที่ตัวของซูพ่านเอ๋อ “แต่ข้ากลับสงสัยนัก เหตุใดซูพ่านเอ๋อแต่เกลียดกู้อ้าวเวยเข้าแกนกระดูก หลายวันมานี้กลับฟังคำสั่งของนางอย่างว่าง่ายเช่นนี้ เพราะแอบซุ่มความคิดอยากจะแก้แค้นในสักวัน หรือว่า...”

“ซูพ่านเอ๋อนั้นข้ารั้งเอาไว้เพื่อล่อหลอกเมี่ยวหาร ให้นางไปอยู่คุกใต้ดินก็ไม่เป็นปัญหา” ซ่านจินจื๋อตัดบทฉีหรัว “เจ้าเองก็ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนเรื่อง ตอนนี้สิ่งที่ต้องตัดสินใจคือการอยู่หรือไปของกู้จี้เหยา รวมถึงใครเป็นคนปล่อยเยว่ชิงออกมา”

“คนที่ปล่อยข้าออกมา เป็นถึงผู้ใต้บัญชาคนสนิทของท่าน” เยว่ชิงหัวเราะเบาๆ พลางกึ่งคุกเข่าลงบนพื้น เงยหน้าขึ้นสบมองซ่านจินจื๋อโดยตรง “ท่านอ๋องคิดจริงๆ หรือว่ากู้อ้าวเวยจะรักเดียวใจเดียวต่อท่านเช่นเดียวกันองค์ชายสาม?”

“เจ้าคิดจะปลุกปั่นความบาดหมางหรือ?” ซ่านจินจื๋อแค่นเสียงเย็น สายตาคู่นั้นกรีดแทงลงบนหัวใจของเฉิงซานอย่างเยียบเย็น ทำเอาเฉิงซานตกใจจนรีบคุกเข่าลงมาคู่กัน ก้มหน้าคางชิดอก “เฉิงซาน เจ้าอยู่ข้างกายข้ามานานหลายปี เวยเอ๋อเป็นคนอย่างไร เจ้าเองยังแยกแยะไม่ออกเชียวหรือ?”

“ผู้น้อย...” เฉิงซานอ้ำๆ อึ้งๆ กลับพูดอะไรไม่ออก...ตอนนี้เขาไม่เชื่อใจกู้อ้าวเวยจริงๆ นั่นแหละ

“เช่นนั้นเรื่องของกู้จี้เหยา เรื่องของซูพ่านเอ๋อ รวมถึงเรื่องของความเป็นอมตะ กู้อ้าวเวยเคยบอกท่านไปแล้วกี่ส่วน?” เยว่ชิงตัดบทเฉิงซาน ดวงตาคู่นั้นเจือแววเดือดดาลหลายเท่า กระโปรงที่กองกระจายอยู่บนพื้นก็ถูไถเบาๆ ตามร่างกายที่สั่นระริกของนาง ส่งเสียงผะแผ่วที่ทำให้ผู้คนยากจะอดกลั้นได้ “นางไม่เคยเชื่อในพวกท่านคนใดเลย นางเพียงแค่มีแก่ใจจะเอาปริศนาแห่งความเป็นอมตะ อีกทั้งสาเหตุที่ซูพ่านเอ๋อทำประโยชน์ให้นาง ก็เพราะนางบอกความจริงทุกอย่างให้ซูพ่านเอ๋อฟังหมดแล้ว ส่วนซูพ่านเอ๋อคิดว่าพวกนางต่างก็เป็นหมากเช่นเดียวกัน จึงเลือกถวายชีวิตให้กู้อ้าวเวย ซื้อตัวกู้จี้เหยาและซูพ่านเอ๋อไป ท่านอ๋องคิดว่านางคิดจะทำอะไรกันแน่?”

ครั้นถ้อยคำนี้เปล่งออกมา นัยน์ตาและดวงหน้าของซูพ่านเอ๋อต่างเรื่องแดงขึ้นมา ซึ่งทำให้คำให้การของเยว่ชิงสมจริงขึ้นหลายเท่า