บทที่ 764 กลับไปกลับมา

บทที่ 764 กลับไปกลับมา

กงกงที่อยู่ข้างนอกประตูคิดว่าจะต้องรอนาน

แต่ใช้เวลาไม่ถึงธูปหนึ่งดอก ประตูก็ถูกซ่านจินจื๋อเปิดออกมาด้วยตัวเอง ในลานหน้าห้องแม้แต่แม่นางหลิวเอ๋อที่สวมชุดนางข้าหลวงก็มองไม่เห็น กงกงที่รู้หน้าที่ก็รีบพูดทำความเคารพเสียงเบา พลางถามขึ้นมาว่า“หลังจากนี้อ๋องจิ้งจะ……”

“ในเมื่อตอนนี้ท่านพี่ไม่สะดวกที่จะพบข้า เจ้าก็พาข้าออกจากวังเถิด”ซ่านจินจื๋อสะบัดชุดคลุมยาว ไม่ทันได้ให้กงกงถามจนจบคำถามที่สอง แล้วจึงใช้สายตามองอย่างเยือกเย็น พลางเปิดปากพูดขึ้นมาว่า“ไปบอกว่าข้าโดนวางพิษร้ายแรงขณะที่ข้ามมาจากชายแดน ในระหว่างทางที่ข้ามชายแดนก็ไม่เคยพบองค์หญิงแคว้นเอ่อตาน ตอนนี้ไม่รู้ว่าองค์หญิงแคว้นเอ่อตานอยู่แห่งหนใด”

“นี่มัน……กระหม่อมควรจะต้องถามความเห็นจากฝ่าบาทก่อน”กงกงขมวดคิ้ว

“มันสมควรจะเป็นเช่นนั้น ถ้าหากมีใครเอ่ยถามเรื่องที่ข้าโดนวางยาพิษ ก็ให้บอกว่าเป็นพิษจากรากของถุงน้ำดีหงส์ เป็นพิษที่ยากจะสามารถถอนได้ และก็เป็นหนึ่งในของสำคัญที่ต้องใช้ในพิธีอมตะ”พูดจบ ซ่านจินจื๋อก็เดินจากไปอย่างไม่หันกลับมาอีก

กงกงที่อยู่ด้านหลังรีบวิ่งเดินตามไป ไม่เข้าใจการกระทำนี้เป็นอย่างมาก

แต่หยุนหว่านที่อยู่ภายในห้องพักก็ดึงผ้าบางที่ปิดบังใบหน้าลงมา“ข้าไม่เคยรู้มาก่อนว่าความเป็นอมตะนี้สามารถใช้ยาพิษทำเพื่อให้มีชีวิตอยู่ต่อไปได้”

“นายท่านถึงจะมีความรู้เรื่องยาพิษเป็นอย่างดี แต่ในโลกใบนี้ใครเล่าจะรู้กันว่ายาพิษก็สามารถทำให้มีชีวิตอยู่ต่อไปได้”หลิวเอ๋อที่ยืนอยู่ข้างๆกำมือแน่นอย่างตื่นเต้น วันนี้พอได้ยินเรื่องของคุณหนูจากปากของอ๋องจิ้ง มีแต่ทำให้นางเป็นห่วงเพิ่มมากขึ้น

หยุนหว่านอ้าปากแล้วอ้าปากอีก สุดท้ายคำพูดที่เตรียมพูดให้หลิวเอ๋อไปบอกกับกู้อ้าวเวยก็ไม่ได้พูดออกไป

“ในตอนนั้นเหตุผลที่ตระกูลหยุนกับตระกูลจูรวมกันคิดค้นยา ข้าคิดว่าเป็นเพียงแค่การทดลองยาธรรมดา มาวันนี้ดูท่าแล้ว พวกเขาก็กำลังลองวิธีใช้ยาพิษในการทำให้มีชีวิตต่อไป หลังจากนั้นพิษก็ถูกถ่ายทอดลงมาสู่รุ่นต่อรุ่น ข้าก็ไม่เคยใส่ใจมาก่อน เพียงแต่สงสัยว่าเหตุใดรุ่นก็พวกข้าทำไมต่อใช้ยาพิษเอง แล้วค่อยถอนพิษออก”หยุนหว่านพูดอย่างละเอียด พลางมองดูท้องฟ้าอันเจิดจ้านอกหน้าต่าง แล้วพูดต่อไปอีกว่า“แต่เวยเอ๋อสามารถแก้ปริศนาสำเร็จไปมากกว่าครึ่งแล้ว ถึงจะต้องทำศาลเจ้าที่ด่านลั่วส่วยก็ตามที ถ้าหากสังเกตดีๆ สุดท้ายก็จะไม่มีใครแก้อุปสรรคพวกนี้ออกไปจนหมดได้ ”

แล้วเหตุใดต้องทำให้เอิกเกริกใหญ่โตล่ะ？

หยุนหว่านรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่อาจรู้ได้

รอจนถึงค่ำคืน องค์หญิงเอ่อตานก็หายตัวไป อ๋องจิ้งโดนวางยาพิษ แล้วศาลเจ้าตรงด่านลั่วส่วยต้องพังดังกระฉ่อนไปทั่วทั้งแคว้นเทียนเหยียน มีหมอเทวดาจำนวนไม่น้อยที่ไปตามหารากของถุงน้ำดีหงส์ เพื่อหวังเพียงแค่ว่าหลังจากที่ถอนพิษให้อ๋องจิ้งแล้วจะได้ค่าตอบแทนอย่างงาม

ศาลเจ้าของด่านลั่วส่วยที่พังทลายข่าวนี้ถูกแพร่สะพัดไปทั่วทั้งยุทธภพ แม้กระทั่งในชางหลานยังมีคนบอกว่าเป็นผลจากการที่มีตัวกาละกินีกำเนิดขึ้น เพราะฉะนั้นหลายปีมานี้ในตอนแรกบ้านเมืองทั้งสามแคว้นจากที่เคยสงบสุขกลับต่อมาเข่นฆ่าและทำสงครามกัน

ตอนนี้ด้านนอกของแคว้นเทียนเหยียน

ซ่านต้วนเฟิงยังต้องใช้เวลาอีกเจ็ดแปดวันถึงจะถึงแค้วนเทียนเหยียน

หลายวันมานี้เขากับกู้เฉิงต่างผลัดกันดูแลกู้อ้าวเวย วันนี้พวกเขาได้ยินข่าวลือในโรงน้ำชาที่พวกเขาพักผ่อนอยู่ เจ้าเด็กหนุ่มที่อายุแค่สิบกว่าปีลุกขึ้นมาโวกเวกโวยวาย ร้องไห้ฟูมฟายจะกลับไปหาพ่อที่โดนวางยาพิษ ยังอยากจะไปพบแม่ผู้ให้กำเนิด ร้องไห้มาแล้วทั้งคืน ตาของชิงจือบวมแดงเหมือนลูกวอลนัท แม้แต่หยุนชิงหยางก็ไม่อาจห้ามปรามได้

ซ่านต้วนเฟิงถูกเสียงร้องไห้ของเด็กปลุกจนตื่น ลุกขึ้นจากเตียงนอนอย่างงัวเงีย เสื้อคลุมที่ยังไม่ทันได้หยิบมาใส่ก็มีเสียงเปิดประตูดังปั้งขึ้น คว้าคอเสื้อของเจ้าเด็กน้อยแล้วโยนไปไว้ตรงบนเตียงของกู้อ้าวเวย แล้วจึงเอ่ยขึ้นด้วยความโกรธเกรี้ยว“ขืนถ้าเจ้าบังแหกปากอีกครั้ง ข้าจะฉีกเนื้อของเจ้ากับแม่โยนไปให้หมากิน！”

ชิงจือจับตรงคอแล้วหดหัวลง ต่อมาก็ไม่มีเสียงร้องไห้อีกเลย