บทที่ 893 สงบเรียบร้อย

บทที่ 893 สงบเรียบร้อย

เฟิงเยว่อุ้มกู้อ้าวเวยแล้วเหยียบอยู่บนหลังคาเมืองเทียนซิง ระหว่างทางนางได้แลกกับอีกคนหนึ่ง แล้วนางก็เปลี่ยนเป็นอุ้มผู้หญิงชาวบ้านคนหนึ่งมุ่งหน้าไปทางนอกเมือง

เมืองเทียนซิงกับตำบลเหยสุ่ยค่อนข้างคล้ายคลึงกัน ต่างก็เป็นที่ลึกลับ โดยรอบนอกจากมีสายน้ำไหลแล้วก็เต็มไปด้วยป่าทึบ เดิมควรที่จะหลบอยู่ในเมืองเล็กๆนี้ แต่ตอนนี้กลับถูกคนของซ่านเชียนหยวนไล่ตามมาอย่างกระชั้นชิด คนของพวกเขามีจำนวนไม่น้อยที่ไล่ติดตามมาอยู่สักพักหนึ่ง แล้วก็ไม่เห็นเงาของคนคนนั้นแล้ว

ส่วนคนชุดดำในเมืองเทียนซิงยังคงออกมาอยู่อย่างไม่ขาดสาย ในมือของพวกเขาต่างก็อุ้มผู้หญิงที่หนักไว้ ทำให้พวกขุนนางที่มีอำนาจต่างก็ตกใจหวาดกลัว ยู่จือยังอยากตามออกมา กลับถูกซ่านเชียนหยวนผลักเข้าไปอยู่ในห้อง “ตอนนี้ยังไม่แน่ใจว่าเป้าหมายของพวกเขาคือกู้อ้าวเวยหรือหญิงสาวตระกูลยู่ อย่าทำอะไรผลีผลาม”

ยู่จือยังคงไม่พอใจ แต่นางก็ยังคงไม่อยากที่จะเอาชีวิตไปแลกกับชีวิตของกู้อ้าวเวย

“ให้ทุกคนออกไปช่วยกันตามหา หากเกิดปัญหาอะไรขึ้นกับทูตของเย่นเจียงจริงๆ ต่อให้พวกเจ้ามีร้อยหัวสมองก็ไม่พอ” ซ่านเชียนหยวนตะโกนสั่งทุกคนอย่างโกรธจัด ในระหว่างที่พูดอยู่ เขายังมองเห็นคนชุดดำคนหนึ่งอุ้มคนผ่านบนหลังคาไม่ไกล คุณหนูคุณชายตามท้องถนนต่างก็อลหม่านวุ่นวาย ทำให้คนของเขาอยากที่จะไล่ติดตามไป

“ให้ทุกคนหลบไป อย่าขวางทาง” ซ่านเชียนหยวนผลักคนด้านข้างหลีกออกไป แล้วตัวเองก็วนกลับไป เจอกับซ่านเซิ่งหานที่กำลังมาอย่างรีบร้อน “ท่านพี่สาม เกิดเรื่อง...”

“ข้ารู้ เมื่อกี้ทางด้านแม่นางตงฟางก็มีคนมา ข้าจึงถอนตัวออกมาไม่ได้” ซ่านเซิ่งหานพูดอยู่เช่นนี้ แล้วก็พับแขนเสื้อที่มีรอยเลือดขึ้นมา บนใบหน้ายังมีรอยแผลเป็นเล็กน้อย ซ่านเชียนหยวนอึ้งเล็กน้อย แล้วพูดว่า “ท่านพี่สาม ที่นี่มอบให้ท่านนะ ข้าจะไล่ตามไป”

“รีบหน่อย” ซ่านเซิ่งหานผลักเขาเบาๆหนึ่งที แล้วยกมือสั่งทุกคนไล่ตามไปทุกทิศทาง ตอนนี้ไม่สามารถที่จะจับทุกคนมาได้แน่นอน ต้องคิดหาวิธีจับคนที่สำคัญที่สุด

เฟิงเยว่ในตอนนี้ก็อาศัยตอนที่กำลังวุ่นวายกลับมาอยู่ข้างกายซ่านเซิ่งหาน พยักหัวแสดงให้รู้ว่าทุกอย่างจัดการเรียบร้อยแล้ว

แววตาซ่านเซิ่งหานฉายแววมืดครื้ม สีหน้าบนใบหน้ายังคงแสดงให้เห็นว่าตื่นเต้นกับเรื่องนี้อย่างมาก

……

คนของเมืองเทียนเหยียนมีพร้อมทุกอย่าง แต่พวกเขาล้วนต่างก็เป็นคนที่ถูกโลงบีบคอไว้

กู้อ้าวเวยฟื้นตื่นขึ้นมาในห้องห้องหนึ่ง แล้วก็คิดอยู่เช่นนี้

เมื่อราชวงศ์ไม่ได้คำนึงถึงประชาชนกับประเทศอย่างบริสุทธิ์ใจ เมื่อความโลภในใจเบื้องลึกของพวกเขามีมากมายอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ในระหว่างข้อกำหนดใหม่ทุกประเภท ต่างต้องใช้เวลานานมากเพื่อรอให้ได้ผลลัพธ์ พวกราชวงศ์ตระกูลซ่านมองเห็นสิ่งของอย่างอื่น พวกเขาไม่เลือกที่จะรอผลลัพธ์ แต่เลือกที่จะได้ทุกสิ่งมาอย่างที่สามารถทำได้

มือทั้งสองข้างถูกมัดติดอยู่บนเตียง เฟิงฉีนที่นั่งอยู่ด้านข้างไม่ได้ปิดปากของนางไว้ พูดขึ้นด้วยเสียงอ่อนโยนว่า “องค์ชายสามหวังมาตลอดว่าท่านจะสามารถได้มีความสุข”

“จำกัดความอิสระของข้า กักตัวข้าไว้ถือว่าเป็นความสุขหรือ?” กู้อ้าวเวยเมินใส่คำพูดของเฟิงฉีน โชคดีที่ก่อนหน้านี้นางหวนคิดถึงความทรงจำเกี่ยวกับองค์ชายสาม ยังจำผู้หญิงสามคนที่ทำงานให้เขาได้ และเฟิงฉีนเป็นคนที่รับมือยากที่สุดคนนั้น

“ท่านอ๋องจิ้งได้ผลักไสท่านไปอยู่ในจุดที่อันตรายที่สุด ปล่อยให้ท่านเข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องที่อันตราย องค์ชายสามยังคงหวังอยากให้ท่านได้มีความสุข ดังนั้นพวกเราจะมอบทุกอย่างแก่ท่าน เพียงแต่ท่านจะไม่สามารถส่งเขาออกไป และไม่สามารถไปเจอท่านอ๋องจิ้ง” น้ำเสียงพูดของเฟิงฉีนยิ่งอยู่ก็ยิ่งเบาและอ่อนโยน นางช่วยกู้อ้าวเวยเหน็บมุมด้านหลัง “ถึงตอนนั้นข้าจะพาท่านไปดูวิวทิวทัศน์ของเมืองเทียนซิง จะไม่กักขังท่านอยู่แต่ที่นี่ไปตลอด”

“โกหก” กู้อ้าวเวยเอียงหัวไปมองดูแววตาของนาง พูดขึ้นอย่างโกรธจัดว่า “เขาสู้ซ่านจินจื๋อไม่ได้”

“หากท่านหมายถึงที่ท่านอ๋องจิ้งกักขังท่านอยู่ในคุกใต้ดิน ข้าคิดว่าองค์ชายสามสู้เขาไม่ได้แน่” แววตาของเฟิงฉีนก็เยือกเย็นลง “ในขณะที่องค์ชายสามกำลังคิดวางแผนเพื่อแคว้นชางหลาน ท่านอ๋องจิ้งกำลังแย่งชิงตำแหน่งฮ่องเต้เพื่อผู้หญิงคนหนึ่ง ท่านคิดว่าทุกอย่างในตอนนี้ถูกต้องแล้วหรือ?”