บทที่ 961 กับดัก

บทที่ 961 กับดัก

“ถ้าข้าอ้วนอีกสักหลายๆกิโล ก็คงไม่ต้องใช้ก้อนหินนี้แล้ว”

กู้อ้าวเวยพูดเช่นนี้ สองขาก็ซ่อนทับกันอย่างขี้เกียจ ตัวก็เอนหลังไปเรื่อยๆ ยกมือขึ้นมองดูด้านบนหลังคา เอียงหัวพูดว่า: “ข้าดูผิดไปเองเหรอ? หลังคานี้ดูเหมือนจะเอียงอยู่นะ”

มองตามเสาไปด้านบนหลังคา กู้อ้าวเวยมองตามกำแพงไปเห็นรูปวาดแขวนไว้สามรูป ชี้ไปและพูดว่า: “มีดนั่นตัดรูปนั้นออกเป็นครึ่งท่อน จำไว้ว่าอย่าไปแตะ”

“มีปัญหาอะไรเหรอ?” ฉีหรัวมองดูคนในห้องที่วุ่นวายกันไปหมด

“ข้าก็ไม่รู้ว่ามีปัญหาอะไร แต่กับดักพวกนั้นกลับต้องใช้ความหนักและการสัมผัส ปัญหาอาจจะเป็นทางนั้น ทางที่ดีที่สุดคือตัดมันออก สามารถมองด้านหลังได้ และไม่โดนกับดักอันอื่น” กู้อ้าวเวยกระตุกมุมปากขึ้น ปอยผมที่ออกมาก็ถูกนางปาดไปด้านหลังหู ปลายเท้าขยับเล็กน้อย

“ถ้ามีกับดักอะไรที่ทะลุออกมาเหรอ?” ฉีหรัวมองนางอย่างไม่สบายใจ นางนั่งลงบนโต๊ะ นับได้ว่าอยู่ตรงกลางก็ว่าได้

“งั้นข้าคงโชคร้ายสินะ” กู้อ้าวเวยจึงเก็บขาสองข้าง ขยับตัวเล็กน้อยและนั่งขัดสมาธิบนโต๊ะ ตาหรี่ลงมองดูรอบข้าง จนกระทั่งสามรูปภาพนั้นถูกตัดเป็นครึ่งท่อนทั้งหมด ด้านหลังมีเพียงกำแพงที่ว่างเปล่า ข้ารับใช้ที่ไม่ได้ทำอะไรก็อยู่นอกประตู

ตอนนี้ฉีหรัวก็ยืนอยู่ด้านนอก เรียกข้ารับใช้ชายที่ตัดรูปเข้ามา

“ให้หลี่ซินมาจัดการเรื่องนี้” ฉีหรัวปัดมือขึ้นบอกกู้อ้าวเวย

“อาจจะไม่ทันกาล รูปนี้เอียงอยู่ เหมือนจะเอียงไปเพราะความหนักนะ” กู้อ้าวเวยมองเห็นภาพวาดที่ฉีกขาด ร่องนั่นยังมีกระดาษหนีบเอาไว้

โต๊ะก็มีความเอียงอยู่บ้าง

เกรงว่าวิธีเปิดที่ดีที่สุด คือให้กระดาษนั้นขยับไปในทางที่ถูกต้อง

“ข้านั่งอยู่ด้านบนน่าจะปลอดภัยมากกว่า เจ้ารีบให้หลี่ซินทุบกำแพงนี่เสียเถอะ” กู้อ้าวเวยรู้สึกโต๊ะด้านล่างเริ่มยุบลงไปอีกแล้ว เหมือนกำลังนับถอยหลังเวลายังไงยังงั้น

และถ้าด้านล่างนี้มีระเบิดจริง ไม่นานคงจะต้องระเบิดเป็นแน่

แต่ถ้านางออกไป กับดักด้านล่างก็อาจจะเริ่มเร็วขึ้นกว่าเดิม

ฉีหรัวเรียกหลี่ซินมาอย่างตกใจ แต่พอสักพัก กำแพงทั้งแผ่นก็ถูกทุบออก และทั้งโต๊ะก็ยุบลงดินไปเกือบครึ่ง ไม่มีระเบิด แต่เป็นร่องของก้อนหินที่มีน้ำเหนียวๆล้นออกมา เหมือนจะเป็นน้ำเหนียว

กู้อ้าวเวยดมกลิ่นไม่ทันไรก็รีบปิดจมูกไว้ พูดว่า: “ฉีหรัว เจ้านำคนออกไปเถอะ รอเปิดได้แล้วค่อยปิดเรือนนี้สาดยา”

“เจ้ารีบลงมาสิ” ฉีหรัวร้อนรนจนต้องกระทืบเท้า

“อย่าลงมา!” หลี่ซินมองดูบนกำแพงที่ยังมีเศษก้อนหินติดอยู่ตรงกับดัก รีบพูดว่า: “ถ้าตอนนี้คุณหนูออกไปตอนนี้ละก็ บ้านทั้งหลังจะต้องล่มลงมา กับดักบนกำแพงเป็นธนูเล็ก เห็นได้ชัดว่ายิงออกมาจากกำแพง”

เห็นพวกเหล็กลางๆของธนูเล็กที่ยังเป็นรูๆบนกำแพง

ถ้ากำแพงในห้องนี้มีของพวกนี้รอบๆ งั้นสถานการณ์ที่พื้นห้องมีพิษ เกรงว่าแม้คนที่จะมีวรยุทธกล้าแกร่งเพียงใดก็คงนำตัวนางออกไปที่นี่ได้ยาก

กู้อ้าวเวยเคลื่อนตัวอย่างระวัง เอาผงยาออกมาจากเสื้อและสาดลงไปบนพื้น ขมวดคิ้วพูดว่า: “เรียกจางเหยียงซานมา ให้เขาเอายาที่ก่อนหน้านี้พวกเราทำผิดไปต้มไม่ต้องนานนัก และสาดลงพื้นนี้เลย”

“คุณหนู กับดักด้านล่างยังไม่รู้ว่าเป็นอะไรนะ”