ตอนที่ 980
บทที่ 980 ปวดใจ
October 31, 2026
บทที่ 980 ปวดใจ
ใต้เท้าจี้เดินหายไปในสายฝน
กู้อ้าวเวยก็ขยับตัว ให้ตัวเองมาอยู่ตำแหน่งที่มองเห็นเขา แล้วพูดเบาๆ ว่า “ผู้ชายที่ดูแลแม้แต่ลูกเมียตนเองไม่ได้ แล้วจะรู้จักการกตัญญูต่อญาติพี่น้องได้อย่างไร?”
“แล้วเกี่ยวอะไรกับลูกเมีย” ซ่านจินจื๋อจับหัวคิ้ว แล้วก็นึกถึงคำที่ใต้เท้าจี้พูดเมื่อครู่
“แม้แต่คนที่ร่วมทุกข์กันมายังไม่เสียดาย แล้วจะให้เขารับปากทำอะไรในงานใหญ่ได้หรือ?” กู้อ้าวเวยหัวเราะเยาะ แล้วก็เอาดวงตาๆ โตๆ มามองซ่านจินจื๋อ “ตอนแรกเจ้าเองก็ทรมานข้าแทบแย่เหมือนกันไม่ใช่หรือ ก็ไม่เห็นเจ้าจะอยากได้ตำแหน่งฮ่องเต้อะไรนี่เลย”
“ก็จริง” ซ่านจินจื๋อเห็นด้วย
พูดจบ เขาก็เอารายงานที่ใต้เท้าจี้ส่งมาเปิดอ่านดู “เจ้าคิดว่า ข้าควรนำทหารก่อกบฏไหม?”
“ถ้าเจ้าทำอย่างถูกต้อง ก็ไม่ต้องก่อกบฏ ถ้าเจ้ามาอย่างไม่ถูกต้อง ก็ไม่ต้องก่อกบฏ” กู้อ้าวเวยลุกขึ้นจากเบาะแล้วเดินขึ้นมาข้างหน้า แล้วมานั่งข้างๆ แขนซ่านจินจื๋อ พร้อมกับชะโงกมองดูรายงาน
นางยังไม่ทันได้เห็นตัวหนังสือ รายงานนั้นก็ถูกซ่านจินจื๋อโยนลงไป
กู้อ้าวเวยตกใจ จนต้องเอามือตบหน้าอก พร้อมถามเขาว่า “เขียนว่าอย่างไรบ้าง?”
“ไม่มีอะไร” ซ่านจินจื๋อลุกขึ้นเอารายงานนั้นโยนไปด้านข้าง แล้วเรียกถามเฉิงซานด้านนอก “ในวังมีข่าวของหลิงเอ๋อร์บ้างหรือยัง?”
“ฮ่องเต้บอกว่าวันพรุ่งนี้จะส่งตัวหลิงเอ๋อร์องค์หญิงมาให้ เพียงแต่ตอนนี้อ๋องจงผิงกำลังวุ่นวายอยู่ ใต้เท้าตงฟางไปหาที่ตำหนัก เอาพวกหลานๆ ไปก่อความวุ่นวาย สุดท้ายก็ถูกคุณหนูฉีไล่ออกมา” เฉิงซานเล่าอย่างไม่เต็มปาก
กู้อ้าวเวยก็เอามือบีบจมูกที่เจ็บ
นางไม่รู้ว่าเมื่อคืนฮ่องเต้ก็ถูกบีบให้ลงมือ สถานการณ์แบบนี้มันทำงานยากมาก
“เพียงแต่ ตอนนี้ตระกูลตงฟางไม่ถูกกับคนตระกูลจี้ ก็เป็นผลดีต่อท่านอ๋อง เมื่อครู่ทหารหน้าประตูบอกว่า มีขุนนางมากมายอยากจะขอเข้าพบ ยังส่งของขวัญมาด้วย.......” พอพูดจบ สายตาของเฉิงซานก็มองไปยังกู้อ้าวเวย
กู้อ้าวเวยถูกมองแปลกๆ ซ่านจินจื๋อก็ถาม “ส่งอะไรมา?”
เฉิงซานแกล้งไอ “บอกว่าเอามายินดีที่พระชายาจิ้งกลับมา”
ลืมตาโต กู้อ้าวเวยก็ไม่รู้เช่นกันว่าพวกเขาจะทำกันโจ่งแจ้งแบบนี้ ซ่านจินจื๋อก็หน้านิ่งไป “แล้วทำไมไม่เอาของพวกนั้นส่งไปยังจวนฉู”
“เหมือนว่าจะได้ยินข่าวมาจากในวัง เหมือนว่าฮ่องเต้จะตัดสินใจเรื่องตำแหน่งฮ่องเต้คนต่อไป แต่พวกขุนนางบุ๋นบู๊ก็รู้ว่าในมือท่านมีกำลังทหารมากมาย ก็เลยอยากจะมาสวามิภักดิ์”
ทีนี้ละมากันไวเลย
กู้อ้าวเวยอมยิ้มแล้วลูบหลังเขา “เจ้าไปจัดการเถอะ เดี๋ยวก็ส่งข้ากลับไปยังจวนฉูด้วยก็แล้วกัน”
“เฉิงซาน” ซ่านจินจื๋อเรียกออกมาเบาๆ แล้วก็บอกรายชื่อขุนนางที่จะให้พบ เฉิงซานก็ให้เฉิงยีเฉิงเอ้อติดตามซ่านจินจื๋อไป แล้วตนก็เดินมาทางกู้อ้าวเวย “เดี๋ยวกระหม่อมจะไปส่งคุณหนูกลับเอง”
“เจ้าไม่ไปกับเขาหรือ? แผลในมือของเขายังไม่หายดีเลยนะ” กู้อ้าวเวยก็คิดว่ายาทาและยาสมุนไพรที่เหลือ อยู่ที่ไหน
“ท่านอ๋องดูแลตนเองได้ เดี๋ยวกระหม่อมไปกับท่าน กลัวว่าท่านจะถูกเรียกเข้าวัง ท่านอ๋องกำลังยุ่งกลัวว่าจะไม่มีเวลาปกป้องท่าน” เฉิงซานโน้มตัวเคารพ