บทที่781 แผนของทั้งสองคน

บทที่781 แผนของทั้งสองคน

“เจ้าไม่กลัวข้าจะบอกทุกคนเรื่องของหยุนหว่าน”

“ตั้งแต่เถาวัลย์เลือดออกจากปากข้า ผู้คนมากมายก็มองว่ามันเป็นความจริงภายในเวลาเพียงหนึ่งปี หากข้ายังยืนยันว่าข้ารู้วิธีแห่งการมีอายุยืน และแม้ว่าหยุนหว่านจะกลับมาบนโลกในตอนนี้ แล้วเจ้าจะพิสูจน์อย่างไรว่าข้า กู้อ้าวเวยเป็นลูกสาวของหยุนหว่าน ถ้ารู้ตั้งนานแล้วว่าข้าไม่ใช่ลูกสาวของเฉิงเสี้ยง ตอนนี้ข้าคือองค์หญิงของแคว้นเอ่อตาน” กู้อ้าวเวยตะคอกแล้วมองไปยังกู้เฉิงราวกับมันเป็นเรื่องตลก “วันนี้ข้ายืนกรานที่จะเก็บซ่านจินจื๋อไว้ หากเจ้าไม่อนุญาต ก็ฆ่าพวกเราหนึ่งคน ส่วนอีกหนึ่งคนจะแก้แค้นอีกเป็นร้อยเท่า ลองดูสิ!”

กู้อ้าวเวยส่งเสียงดัง ทว่ามืออีกข้างหนึ่งกับลูบหลังขอของซ่านจินจื๋อเบาๆอย่างเหนื่อยหน่อย แล้วก็ไม่ได้สนใจว่าทั้งสองจะดูเหมือนแขกหรือหญิงสาวที่เหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าจากการเดินทาง

ทั้งชีวิตนางเป็นคนกำเริบเสิบสาน ที่ผ่านมาก็ระวังข้อผูกมัดและไม่ก้าวข้ามขีดจำกัดและยากที่จะออกจากการกล่าวโทษตัวเอง

แต่ชีวิตนี้นางเกือบจะตายแล้วเหตุใดยังยอมให้คนอื่นมาควบคุม

“ข้ากลัวว่าจะมีคนควบคุมเจ้าและยิ่งกลัวว่าเจ้าจะคิดวิธีการอะไรบางอย่าง การที่ชายผู้ซึ่งไม่มีความสำคัญคนหนึ่งอยู่ข้างๆองค์หญิง เกรงว่าจะไม่เหมาะสม?”

กู้อ้าวเวยยกคางตามการเคลื่อนไหวของซ่านจินจื๋อด้วยท่าทางหยิ่งยโสโอหัง

บนโลกใบนี้ คนที่กล้าพูดว่าซ่านจินจื๋อเป็นเพียงผู้ชายที่ไม่มีความสำคัญ เกรงว่าจะมีเพียงกู้อ้าวเวยเพียงผู้เดียว

แต่ทว่าซ่านจินจื๋อกลับรวบสาวร่างผอมมาอยู่ในอ้อมกอดอย่างภาคภูมิใจ และเมื่อเห็นดวงตาของนางเบิกโพลงเล็กน้อยและขมวดคิ้วด้วยความโกรธจึงรีบกดมีดในมือของนางเพื่อช่วยนางให้กู้เฉิงและซ่านต้วนเฟิงเปิดปากพูด “หากข้าไม่อยู่พวกเจ้าก็จะทำให้เวยเอ๋อวิตกกังวล แล้วให้ร่างกายที่อ่อนแอของนางใช้กับพิษกู่ต่อไป ข้าจึงไม่เต็มใจที่จะจากไป”

เฉิงซานกำหมัดแน่น ในใจคิดว่านี่ไม่ใช่ความตั้งใจที่แท้จริง

มีเพียงซ่านจินจื๋อเท่านั้นที่รู้ว่าหลายปีที่ผ่านมานางไม่ให้ใครมาอยู่ข้างๆนาง และนางมักจะใจเย็นอยู่เสมอ แต่ทว่าครั้งนี้เขากลับมาเห็นแววตาของนาง และวันนี้ก็ได้ยินนางพูดจากปากของนางเองว่าจะเก็บเขาเอาไว้

“หยุดพูดที่จะเอาชีวิตข้า”

“แม้ว่านางจะต้องการชีวิตของผู้คนหลายร้อยคนที่คฤหาสน์องค์ชายเก้า ข้าก็รับได้”

แต่กู้อ้าวเวยไม่รู้ว่าเขาจะลุ่มหลงได้ถึงเพียงนี้

ในเวลานี้กลับถูกใครบางคนทำให้หยุดการสนทนา แต่กลับอดไม่ได้ที่จะมองไปที่เขา ในวันนี้ที่โตเป็นผู้ใหญ่และสุขุมไม่เหมือนเมื่อก่อน แม้จะลุ่มหลงซูพ่านเอ๋อมากแต่เขาก็ไม่เคยลืมอำนาจในตำแหน่งของตนเอง แต่ตอนนี้ชายที่อยู่ข้างกายเปรียบเสมือน กษัตริย์โจ้วหวางที่ถูกซูต๋าจิดช่วงชิงหัวใจไป

เงียบสงัด ซ่านต้วนเฟิงรู้สึกใจคอไม่ดี

ก่อนหน้านี้ยังมีสิ่งที่สามารถบังคับได้ แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้เรื่องของหยุนหว่านไม่ใช่พันธนาการสำหรับกู้อ้าวเวย แต่เพียงแค่แสร้งทำเป็นประนีประนอมและเปิดเผยธาตุแท้ของพวกเขา

ตอนนี้ซ่านจินจื๋อคงรู้แล้วว่าใครเป็นผู้ใต้บังคับบัญชากันแน่ แต่กู้อ้าวเวยกับรู้ธาตุแท้ของเขาและกู้เฉิง หากตอนนี้ทั้งสองตายที่คฤหาสน์องค์ชายเก้าแล้วบังเอิญเสด็จพ่อไม่เชื่อองค์ชายทั้งหลายเพียงแค่นี้ก็สามารถทำลายความทะเยอทะยานของเขาและกูเฉิงภายในชั่วพริบตา

ทว่า ในตอนนี้กู้เฉิงกับจ้องไปที่ซ่านจินจื๋อ “อ๋องจิ้ง เจ้ายังจำที่ข้าเคยเตือนเรื่องไทเฮาได้หรือไม่ เจ้าไม่คิดจะบอกกู้อ้าวเวยรึ?”

“ตอนนี้องค์ชายสามและองค์ชายหกก็อยู่ในคุก และหยวนเอ๋อก็ยืนอยู่ข้างๆข้า การรวมประเทศก็ต้องอยู่ในมือของข้าแต่เพียงผู้เดียว ไทเฮาส่งคนไปสังหารเวยเอิอ ข้าเพียงต้องการจะอยู่ข้างๆนางเพื่อปกป้องชีวิตของนาง” ซ่านจินจื๋อพูดพลางมองกู้อ้าวเวย และพูดเสริมอีกว่า “ข้าจะบอกกับเจ้าอย่างชัดเจน”

กู้อ้าวเวยพยักหน้า