ตอนที่ 3 กงเกวียนกำเกวียน

เรื่องการแต่งงานของอวิ๋นชิงและฉินซิว อวิ๋นชิงทำใจยอมรับได้ แต่นางหลี่ว์มารดาของฉินซิวกลับทำใจไม่ได้เลย

ตั้งแต่การหมั้นหมายเป็นอันตกลง นางหลี่ว์ก็ร้องไห้คร่ำครวญอยู่ทั้งคืน

ว่าที่ลูกสะใภ้เป็นนางแพศยา ผู้ใดเล่าจะไม่ร่ำไห้

เช้าตรู่วันต่อมา นางหลี่ว์รุดไปยังเรือนหลัก ดวงตาแดงก่ำ เอ่ยกับฮูหยินผู้เฒ่าฉินว่า “ท่านแม่ ซิวเอ๋อร์ต้องแต่งกับคุณหนูใหญ่อวิ๋นจริงๆ หรือ”

ฮูหยินผู้เฒ่าฉินฟังแล้วตอบกลับอย่างไร้อารมณ์ “ไม่เช่นนั้น เจ้าอยากให้เขาแต่งงานกับใคร แม่สุกรในคอกหลังบ้านน่ะหรือ”

นางหลี่ว์เบิกตากว้าง “เช่นนั้น...เช่นนั้นจะได้อย่างไร”

ฮูหยินผู้เฒ่าฉิน “หรือไม่ก็สุนัขหน้าจวน ดีไหม”

ได้ยินดังนั้น ใบหน้าของนางหลี่ว์ก็แข็งค้าง น้ำตาร่วงเผาะ “ท่านแม่ ซิวเอ๋อร์คู่ควรกับสัตว์เดรัจฉานเท่านั้นหรือ”

ฮูหยินผู้เฒ่าฉินหรี่ตาลง “เพราะไม่อยากให้เขาแต่งงานกับหมูหมากาไก่ ถึงได้ตกลงเลือกคุณหนูใหญ่อวิ๋นให้เขาอย่างไรเล่า”

“แต่คุณหนูใหญ่อวิ๋นนาง...”

“คุณหนูใหญ่อวิ๋นมีข้อบกพร่องก็จริง แต่ลูกชายเจ้าล่ะ สมบูรณ์แบบนักหรือ”

สมบูรณ์แบบ? ชาตินี้ทั้งชาติฉินซิวคงไม่มีทางเอื้อมถึงจุดนั้น

นางหลี่ว์ “แต่... แต่อย่างน้อยเขาก็ยังดีกว่าคุณหนูใหญ่อวิ๋น”

ฮูหยินผู้เฒ่าฉินแค่นเสียงหัวเราะ “นี่เจ้ากำลังบีบให้ข้าแฉความชั่วของเขาใช่ไหม เรื่องงามหน้าที่เขาทำมาตั้งแต่เล็กจนโต เจ้าอยากให้ข้าไล่เลียงออกมาทีละเรื่องหรือเปล่า”

ฉินซิวทำอะไรไว้ข้างนอกบ้าง สิ่งที่อวิ๋นหงสืบรู้ก็แค่เพียงเศษเสี้ยว แต่ฮูหยินผู้เฒ่าฉินล่วงรู้ถึงเก้าในสิบส่วน หากให้พูดออกมาทั้งหมด เกรงว่าบรรพบุรุษตระกูลอวิ๋นคงจะทนไม่ไหวต้องแง้มฝาโลงออกมา

นับแต่ฉินซิวเกิดจนถึงเติบใหญ่ ทุกวัน ฮูหยินผู้เฒ่าฉินรู้สึกประหนึ่งมีควันดำพวยพุ่งออกมาจากสุสานบรรพชนตระกูลฉิน

ได้ยินถ้อยคำของฮูหยินผู้เฒ่าฉิน นางหลี่ว์ก็หุบปากเงียบทันที

หากความชั่วร้ายของฉิวซิวถูกแฉออกมา ผลลัพธ์จะเป็นเช่นไร นางหลี่ว์รู้ดีที่สุด

ทันทีที่ขุดคุ้ยเรื่องเก่า ฮูหยินผู้เฒ่าฉินก็จะพ่นคำดุด่าออกมา แล้ววาจาก็เจ็บแสบถึงทรวง ขนาดบิดาของฉินซิวยังเคยถูกด่าจนร้องไห้มาแล้ว แล้วนับประสาอะไรกับนาง

“ดูท่าเจ้าจะรู้ดีว่าลูกชายตัวเองมีสันดานเช่นไร เช่นนั้นอีกไม่กี่วันที่ต้องไปส่งสินสอด ต่อให้เจ้ายิ้มไม่ออก ก็อย่าได้มาทำหน้าอมทุกข์ ไม่เช่นนั้น ข้าจะเอาเรื่องที่ฉินซิวทำทั้งหมดป่าวประกาศให้รู้ไปทั่ว”

ได้ยินดังนั้น นางหลี่ว์ก็สูดหายใจเข้าลึกๆ นี่มันญาติผู้ใหญ่ที่ไหนกัน ชัดเจนว่าเป็นศัตรูเสียมากกว่า

นางหลี่ว์ตั้งใจมาขอให้ฮูหยินผู้เฒ่าฉินถอนคำสั่ง สุดท้ายกลับถูกข่มขู่และเย้ยหย้นกลับมาเสียเอง

พอกลับถึงเรือน นางหลี่ว์ก็ร้องไห้อีกยกใหญ่

การกระทำเช่นนั้นของนางหลี่ว์ เมื่อฮูหยินผู้เฒ่าฉินล่วงรู้ก็อดค่อนแคะไม่ได้ “นางร้องไห้ฟูมฟายได้ทุกวันเช่นนี้ ข้ายังอายุยืนมาได้ถึงป่านนี้ ก็นับว่าดวงแข็งจริงๆ”

มามากุ้ยที่ยืนอยู่ข้างๆ ได้ยิน มุมปากก็กระตุกเล็กน้อย ไม่กล้าเอ่ยสิ่งใด

ในอดีตตอนที่นางหลี่ว์แต่งเข้าจวน ฮูหยินผู้เฒ่าฉินต้องถอนหายใจไม่รู้กี่ครั้งกับลูกสะใภ้เจ้าน้ำตาคนนี้

ตอนนี้ อวิ๋นชิงกำลังจะแต่งเข้าจวน ถึงคราวที่นางหลี่ว์ต้องถอนหายใจบ้างแล้ว

กงเกวียนกำเกวียนโดยแท้

“แล้วฉินซิวล่ะ เหตุใดวันนี้ถึงไม่เห็นเขาอยู่ในจวน”

เมื่อได้ยินคำถามของฮูหยินผู้เฒ่าฉิน มามากุ้ยสายตาวูบไหว แต่ไม่กล้าปิดบัง เอ่ยตามจริงว่า “ได้ยินโจวเฉวียนบอกว่า ดูเหมือนว่าเมื่อวานนี้ท่านกั๋วกงน้อยจะไปที่หออี๋หงอีกแล้วเจ้าค่ะ”

ฮูหยินผู้เฒ่าฉินใบหน้ามืดหม่นลงทันที

มามากุ้ยเห็นท่าไม่ดี จึงรีบปลอบ “ฮูหยินผู้เฒ่า ประเดี๋ยวถ้าฮูหยินน้อยแต่งงานเข้ามาอยู่ในจวนแล้ว บางทีท่านกั๋วกงน้อยอาจจะไม่แวะเวียนไปสถานที่พวกนั้นอีกแล้วก็ได้เจ้าค่ะ”

ฮูหยินผู้เฒ่าฉินหันมามองมามากุ้ย “เจ้าคิดว่ามันเป็นไปได้รึ”

ได้ยินคำถามนั้น มามากุ้ยเงียบงัน

อวิ๋นชิงจะควบคุมท่านกั๋วกงน้อยได้หรือไม่ เรื่องนี้…ก็เหมือนกับคนตายไม่อาจฟื้นคืน เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อย่างสิ้นเชิง

“พระอาจารย์เหลี่ยวอู้บอกว่าดวงชะตาของอวิ๋นชิงและฉินซิวสมพงษ์กันที่สุด! หวังว่าครั้งนี้ท่านคงไม่ได้ดูพลาดไปหรอกนะ”

หากไม่ได้ไปขอให้เหลี่ยวอู้ตรวจดูดวงชะตาให้ ฮูหยินผู้เฒ่าฉินไม่มีทางยอมให้อวิ๋นชิงแต่งเข้ามาอย่างแน่นอน เพราะนอกจากหน้าตาแล้ว นางแทบไม่มีสิ่งใดโดดเด่นเลย

มามากุ้ยรีบเอ่ยสำทับว่า “คำพูดของพระอาจารย์เหลี่ยวอู้ไม่เคยผิดพลาด ครั้งนี้ก็ต้องเป็นเช่นนั้น”

ปากก็ว่าเช่นนั้น แต่ในใจของมามากุ้ยกลับคิดว่าคราวนี้พระอาจารย์คงไม่แม่นแน่ๆ

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าดวงชะตาของคุณหนูใหญ่อวิ๋นจะสมพงษ์กับท่านกั๋วกงน้อยหรือไม่ แต่นางน่าจะมีดวง ‘ชง’ กับฮูหยิน เพียงแค่สามวันหลังการหมั้นหมาย ฮูหยินก็ล้มป่วยไปถึงสองหน

ผู้คนภายนอกรับรู้ว่าเป็นเพราะต้องลมหนาว แต่คนในจวนต่างรู้ดีว่าฮูหยินล้มป่วยเพราะความคับแค้นใจที่มีต่ออวิ๋นชิง

ขนาดยังไม่ทันแต่งเข้าจวน ก็ถูกแม่สามีชิงชัง ถูกสามีเมินเฉยเสียแล้ว ชีวิตในวันข้างหน้าจะเป็นเช่นไร ไม่กล้านึกภาพเลยจริงๆ

……