บทที่ 3 ความในใจของซีซวน (1/4)

3

ความในใจของซีซวน

เฮือก...เขาฝันร้ายอีกแล้ว นี่นับเป็นครั้งที่เท่าใดไม่ทราบที่เขาฝันถึงเรื่องราวในครั้งนั้น เขาไปช่วยนางไม่ทัน

ภาพของสตรีที่นอนหมดลมหายใจอยู่บนพื้นคุกใต้ดินทำให้เขาแทบคลั่ง มือที่กำกระบี่สั่นสะท้านอย่างควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ หากในตอนนั้นเขาเลือกที่จะเชื่อหัวใจตนเอง นางก็คงไม่ต้องมีจุดจบเช่นนี้

เพราะยึดมั่นเกี่ยวกับเรื่องราวในหนหลัง เขาจึงเลือกที่จะตอบแทนผู้มีพระคุณที่ช่วยเหลือชีวิตของเขาด้วยการขอหมั้นหมาย ชีวิตนางคล้ายจะลำบากเขาจึงปรารถนาอยากให้นางได้มีชีวิตที่ดี แต่แล้วในวันหนึ่งที่ได้เจอสหายของคู่หมั้น เขากลับจิตใจสั่นไหว รอยยิ้มของนางทำให้ใจดวงน้อยของเขาเต้นระรัว

‘คารวะคุณชายซวนเจ้าค่ะ’ นางทักทายและส่งยิ้มให้เขา ในยามนั้นแม้จะรู้สึกคุ้นเคยกับรอยยิ้มตรงหน้า แต่เขาก็เลือกที่จะปัดความรู้สึกนั้นทิ้ง เพราะอย่างไรนางก็เป็นสหายของคู่หมั้น และที่สำคัญคือนางกำลังจะกราบไหว้ฟ้าดินกับบุรุษผู้หนึ่ง

หลังจากนั้นเขาก็ได้สนทนากับนางอีกหลายครั้งยามบังเอิญเจอกันที่ตลาด นางส่งยิ้มจริงใจและไม่เคยมองเขาอย่างหวาดกลัวเมื่อสวมใส่หน้ากากนี้ ต่างจากคู่หมั้นของเขาที่มักจะมีประกายไม่พอใจปะปนกับหวาดกลัวพาดผ่านยามที่นางคิดว่าเขาพลั้งเผลอไม่สนใจมอง

แต่แล้วอย่างไร ในเมื่อคู่หมั้นของเขานางก็ไม่ได้ทำผิดอันใด ทั้งนางยังเป็นสตรีใจดีที่ยื่นมือช่วยเหลือเขาในยามที่เขาเกือบก้าวเท้าเข้าสู่ประตูนรก นางเป็นผู้ยื้อชีวิตเขาไว้ เมื่อกลับมาถึงเมืองหลวงเขาจึงรีบให้ผู้อาวุโสที่เคารพพาแม่สื่อไปขอหมั้นหมายทันที

แต่แล้ววันหนึ่งเขาก็ได้ต้อนรับนักฆ่าที่ถูกว่าจ้างโดยคู่หมั้นตน หลังจากสังหารคนเหล่านั้นแล้ว แม้จะเสียใจแต่ทว่าพอตั้งสติได้แล้วเขาจึงให้คนตามสืบจนทราบว่าแท้จริงคู่หมั้นตนกับสามีของคุณหนูซู ลักลอบได้เสียกันนานแล้วและทั้งคู่ได้วางแผนฆ่าเจ้ากรมอาญาโดยทำให้คล้ายกับเกิดอุบัติเหตุ

เมื่อได้ยินถึงการกระทำไร้คุณธรรมของคู่หมั้นตน เขาจึงเกิดความสงสัยจึงให้คนสืบสาวเรื่องราวย้อนกลับไปเมื่อหลายเดือนก่อน

เรื่องราวที่ทำให้เขาเข่าแทบทรุดก็คือแท้จริงเขาเข้าใจผิดมาโดยตลอด คนที่ดึงเขากลับมาจากประตูนรกแท้จริงคือคุณหนูซู สตรีที่ทำให้เขาอยากเห็นรอยยิ้มนางบ่อยครั้งถึงขั้นแสร้งบังเอิญไปเจอ และเรื่องราวที่ทำให้เขาแทบคลั่งก็คือ ชายหญิงชั่วช้าคู่นั้นจับนางไปขังไว้ในคุกใต้ดิน

เขาไม่รอช้าขอคนของบิดารีบไปช่วยเหลือนาง แต่สุดท้ายก็ไม่ทัน เขาเสียใจจนควบคุมตนเองไม่อยู่ สังหารคนของบุรุษผู้นั้นเกือบหมด

แต่แค้นอย่างไรก็ต้องชำระ เขาโอบอุ้มร่างไร้วิญญาณของนางออกจากคุกใต้ดิน โดยสั่งคนมัดบุรุษสตรีชั่วช้าทั้งสองเอาไว้กับศพที่ถูกคนของเขาฆ่าตาย ตราบใดที่เขาไม่อนุญาตให้ตาย คนทั้งสองก็ตายไม่ได้

เมื่อถูกขังไว้กับศพจำนวนมาก ต้องมองจนศพขึ้นอืดส่งกลิ่นเหม็น คนที่รังเกียจและไม่เคยคลุกคลีอยู่กับศพอย่างหม่าลี่อินจึงเริ่มสติแตก