บทที่ 5 ใกล้ถึงเวลาแยกย้าย (1/4)

5

ใกล้ถึงเวลาแยกย้าย

หลังจากปรนนิบัติและส่งฮูหยินเข้าห้องเรียบร้อยแล้ว ท่านหมอเทวดาก็ถูกสหายลากเข้าห้องของผู้ติดตามซึ่งอยู่ไกลจากห้องของนางไม่มากนักเพื่อสอบถาม

“นางสนทนาเรื่องอันใดกับเจ้า”

“นางแค่สงสัยอาการเจ็บป่วยของเจ้า”

“สงสัยเรื่องอันใด รีบเล่าให้ข้าฟังบัดเดี๋ยวนี้” ท่าทางร้อนรนราวกับคนร้อนตัวทำให้ท่านหมอเทวดาอมยิ้ม

ดูเหมือนคุณหนูผู้นั้นจะมีความสำคัญไม่น้อย สหายของตนถึงได้ร้อนรนถึงเพียงนี้

“นางก็แค่สงสัยว่าหากเจ้าไม่เคยมีฮูหยินหรือสตรีในเรือนหลังมาก่อน แต่เหตุใดพอสติฟั่นเฟือนถึงได้เอาแต่เรียกนางว่าฮูหยิน”

“แล้วเจ้าตอบว่าอย่างไร”

“เลิกข่มขู่ว่าจะทำร้ายเสี่ยวอ้ายของข้าก่อน แล้วข้าจะบอก”

“เจ้ากล้าต่อรอง”

“ข้าเป็นหมอเทวดานะ ไม่ใช้บุตรชายของเจ้า”

“ก็ได้ สหายรัก ข้าจะเอ็นดูเสี่ยวอ้ายของเจ้า” ช่างเป็นรอยยิ้มที่แผ่ไปไม่ถึงดวงตา

“ข้าก็แค่บอกว่าบางทีเจ้าที่ปักใจรักและวาดฝันจะกราบไหว้ฟ้าดินกับสตรีผู้หนึ่ง อาจจะกำลังสับสนระหว่างความจริงกับความฝัน”

“แล้วนางว่าอย่างไร” เขาเพียงอยากให้นางได้ทราบว่าแท้จริงในเรือนหลังของเขาไม่มีสตรีใดเลยสักคน จึงให้ลูกน้องบอกกล่าวเช่นนี้ยามนางมาสอบถาม

“นางก็เหมือนจะเชื่อ”

“ฮูหยินของข้า นางถามเรื่องอันใดอีก”

“นางดูกังวลเรื่องอาการของเจ้ามาก”

“จริงหรือ”

“อืม ข้ายังบอกนางว่าอีกหลายวันกว่าจะถึงเมืองหลวง ตอนนั้นเจ้าอาจจะหายสติฟั่นเฟือนแล้วก็เป็นได้” พอได้ยินประโยคของสหาย ใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติเศร้าสลดลงทันที