บทที่ 187 คุณบ้าหรือเปล่า

ณ สนามบิน

เครื่องบินลงจอด ชายหนุ่มหล่อเหลาที่ไม่ธรรมดาทั้งสองคนยืนตรง และสูง พวกเขาไม่ใช่คนดัง แต่ก็สามารถดึงดูดความสนใจได้มากมายไม่ว่าพวกเขาจะไปที่ใดก็ตาม

“ฉันบอกคุณแล้วฌอน เราควรจะใช้ช่องทางพิเศษ”

เอลิออร์รู้สึกทำอะไรไม่ถูก พวกเขาเพิ่งกำจัดสายลับขององค์กรในอังกฤษ ทั้ง สจ๊วต อินดัสตรี้ และ ไวท์ เอ็นเตอร์ไพรส์สำเร็จตามเป้าหมาย

ก่อนที่เขาจะได้ผ่อนคลาย สจ๊วตวายร้ายคนนี้ก็รีบจองตั๋วเครื่องบินกลับ

เขาหมดแรง จากนั้นเขาก็เหลือบไปมองอีกฝ่าย…ผู้ชายคนนั้นเต็มไปด้วยพลัง

การเปรียบเทียบอย่างน่าเกลียด

“เฮ้ ช้าลงหน่อย”

เอลิออร์เหนื่อยมาก อย่างไรก็ตาม การอบรมจากครอบครัวที่ดีเยี่ยมและการศึกษาที่ยาวนานและอุปนิสัยในระยะยาวช่วยให้เขารักษาท่าทางที่สง่างามและมีบุคลิกที่แข็งกร้าวในที่สาธารณะแม้ว่าเขาจะเหนื่อยจนถึงกระดูกก็ตาม

เมื่อเขาเปรียบเทียบตัวเองกับฌอนตรงหน้าเขา เขาก็ยังห่างไกลจากคำว่าพอ

เอลิออร์ไม่สามารถเข้าใจได้ พวกเขาทั้งสองเป็นมนุษย์ ทั้งคู่มีจมูก ตา และปาก พวกมันไม่มีอะไรพิเศษหรือขาดแคลน นอกจากนี้ในช่วงสิบชั่วโมงที่ผ่านมาพวกเขาใช้เวลาส่วนใหญ่ร่วมกัน พวกเขาทานอาหารมื้อเดียวกันเกือบทั้งหมดและออกไปพร้อมกัน ไม่มีใครพักผ่อนมากกว่าอีกฝ่าย

สิ่งที่เอลิออร์พบที่น่าผิดหวังอย่างมากคือการมองไปรอบ ๆ ตัวพวกเขาที่กำลังพุ่งเข้ามาทางพวกเขา…พวกเขาสามารถเข้าเลนพิเศษได้ แต่เขาปฏิเสธที่จะทำ

“อีกคำเดียวแล้วนายได้เรียกแท็กซี่กลับด้วยตัวเอง”

เอลิออร์ตัวแข็ง สติของเขากลับมาและถามว่า “เฮ้ สจ๊วต ความรู้สึกนายเสียไปแล้วหรอ?”

รถ MPVสีดำ ที่รออยู่ข้างนอกได้รับทั้งสองคนขึ้นและขับออกไป

“เจน ดันน์…” เอลิออร์ลังเลอยู่นาน อย่างไรก็ตาม เมื่อรถเข้าสู่ทางเดินที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ไปยังคฤหาสน์สจ๊วต ในที่สุดเขาก็พาคนที่ฌอนไม่เต็มใจที่จะพูดถึงมากที่สุดในขณะนี้ “ คุณกำลังวางแผนที่จะ…”

“เธอเป็นภรรยาของฉัน เราจะมีลูกด้วยกัน”

คำพูดติดอยู่ในลำคอของเอลิออร์

เขาหันไปมองใบหน้าด้านข้างที่เย็นชาของชายที่อยู่ข้าง ๆเขา ทันใดนั้นความไม่เป็นเหตุเป็นผลก็พลุ่งพล่านในใจของเขา…เขาคิดว่าชายคนนี้ที่อยู่ตรงหน้าเขาป่วยหนัก หลังจากความเจ็บปวดเขาเลือกที่จะปิดผนึกส่วนหนึ่งของตัวเอง

นี่เท่ากับการหลบหนี

โอ้ ฌอน สจ๊วต…นี่คือฌอน สจ๊วต!

ฌอน สจ๊วตเป็นคนที่จะหลบหนีหรือ?

เอลิออร์รู้สึกหัวของเขามึนไปหมด มีความไม่เป็นเหตุเป็นผลที่อธิบายไม่ได้อยู่ในนั้น