บทที่ 53 คุณรู้ไหมใครช่วยเจนในตอนสุดท้าย

อโลร่าเหมือนพลุที่ถูกจุดไฟ เธอเดินเร็วไปยังแผนกประชาสัมพันธ์ เธอเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ตัดผ่านอากาศทุกที่ที่เธอไปและทิ้งความสับสนให้กับผู้คนไว้ภายหลังจากการกระทำของเธอ "เกิดอะไรขึ้นกับอโลร่าหรอ?"

“ฉันไม่รู้”

"เธอดูเหมือนจะมุ่งหน้าไปที่แผนกประชาสัมพันธ์"

“นังคนทำความสะอาดนั้นทำอะไรอีกแล้วเหรอ?”

"หยุดพูดถึงเธอแบบนั้น เธอทำงานหนักเท่าที่เธอจะทำได้แล้ว แล้วจะมีทางไหนที่เธอจะทำร้ายพวกคุณได้" แอนนาตะโกน เสียงของเธอเยือกเย็น และโกรธ "เราเป็นพนักงานต้อนรับ ดังนั้นเราควรยึดมั่นกับงานของเราในฐานะพนักงานต้อนรับ ถ้าคุณพูดอะไรผิดไปและทำให้ตัวเองเดือดร้อน ไม่มีใครที่จะสามารถช่วยคุณได้"

เมื่อเธอพูดอย่างนั้น เธอก็เหลือบไปเห็นซูซี่ที่สั่นอย่างเห็นได้ชัดที่มุมหนึ่ง "รีบไปที่โต๊ะหมายเลข 3 พวกเขาร้องเรียนเกี่ยวกับคุณบอกว่าพวกเขารอนานมาก แต่คุณยังคงไม่ได้เสิร์ฟเครื่องดื่มที่พวกเขาสั่ง"

ซูซี่ระมัดระวังอย่างมาก เธอรู้สึกแปลก ๆ อย่างเห็นได้ชัดตั้งแต่กลับมาจากห้องนั้นที่ชั้นหก เธอมองไปที่รอบ ๆใบหน้าของเธอ และดูว่าพวกเขาจะไม่รู้เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในห้องชั้นหก ในความเป็นจริง พวกเขาดูเหมือนจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีเหตุการณ์สำคัญบางอย่างเกิดขึ้นที่ชั้นหก แม้ว่าในความจริงตอนนั้นพื้นที่ทั้งหมดจะถูกน้ำท่วมก็ตาม

มันดำเนินไปโดยไม่ได้บอกว่าบุคคลเบื้องบนได้ปิดกั้นข้อมูลนั้น

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในบรรดาพนักงานของอีสต์ เอ็มเพอเรอร์ตอนนี้ซูซี่เป็นคนเดียวที่รู้มากที่สุดเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นจริง

บางทีอาจจะมีพนักงานคนอื่น ๆ ที่รู้ว่าชั้นหกมีบางอย่างผิดปกติ อย่างไรก็ตาม ตอนที่เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้น มีห้องที่ถูกใช้มากกว่าหนึ่งห้องบนชั้นหก น้ำที่ไหลจะทะลักออกมาจากห้องและท่วมทางเดินทั้งหมดในที่สุด

อย่างไรก็ตาม ซูซี่รู้โดยไม่ต้องมีใครบอกว่าทุกคนที่รู้เรื่องถูกเตือนให้ปิดปาก

ตอนนี้เธอตัวสั่นด้วยความกลัว และความโกรธ

ตอนนี้แอนนี่ได้พูดขึ้น ความกลัวและความโกรธของเธอก็มีทางที่เธอสามารถระบายออกไปได้ "ก่อนที่คุณจะปากเสียใส่คนอื่น ทำไมคุณไม่คิดเรื่องของตัวเองบ้างล่ะ? คุณทำงานของคุณได้ดีแล้วใช่ไหม?"

"ฉันทำงานไม่ดียังไง?" แอนนี่เริ่มมีอารมณ์ ดังนั้นแน่นอนว่าเธอจะไม่ยอมเจ็บตัวฝ่ายเดียวแน่

"ห้องชั้นหกวันนี้เป็นหน้าที่ของเธอ ใช่ไหม? ทำไมไม่ไปทำ? ทำไมเธอให้ฉันไปแทน?" ถ้าแอนนี่ไม่ผลักมันให้ซูซี่ ตอนนี้เธอก็คงจะไม่อยู่ในสถานการณ์ที่ลำบากใจเช่นนี้ ใช่ไหม?

ยิ่งซูซี่คิดแบบนั้นมากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งคิดว่าเธอต้องทนทุกข์ทรมานกับเรื่องราวทั้งหมดนี้แทนที่แอนนี่

“แอนนี่ อย่างน้อยคุณควรจะขอบคุณฉัน”

แอนนี่มองซูซี่คิดราวกับคนบ้า “เธอคิดบ้าอะไร?” ซูซี่อยากได้รับคำขอบคุณ? ทั้งหมดเป็นเพราะเธอไปที่ห้องชั้นหกในนามของแอนนี่?

"คุณบ้าหรอ! ทำไมฉันต้องขอบคุณ? ห้องชั้นหกให้ค่าคอมมิชชั่นสูงสุดเสมอ แต่พวกเขาก็สลับฉันกับเธอโดยไม่มีเหตุผล และฉันควรที่จะขอบคุณสำหรับมันไหม? หรือฉันฝัน หรือเธอโดนทุบหัว"

ช่างเหลวไหลจริงๆ!

“ เธอ…เธอไม่รู้!” ดวงตาของซูซี่แดงก่ำขณะที่เธอชี้นิ้วไปทางแอนนี่ “เธอไม่รู้อะไรเลย! เธอไม่รู้อะไร…อะไรเกิดขึ้นวันนี้…”

"เกิดอะไรขึ้น?"

แอนนี่เลิกคิ้ว เธอไม่ชอบซูซี่ ทอมสันมานานแล้ว หลังใบหน้าที่ดูไร้เดียงสา ดังนั้นเธอคงคิดว่าตัวเองเป็นสโนว์ไวท์ตัวน้อย ๆที่บริสุทธิ์ เธอทำตัวหวาดระแวงตลอดเวลาและไม่เคยคำนึงถึงความรู้สึกของใครเลย เก็บตัวอยู่ในโลกของตัวเอง

ซูซี่โกรธมากจนตาเป็นสีแดง แต่เธอไม่สามารถพูดอะไรได้ เกิดเรื่องใหญ่มากเกิดขึ้นที่ชั้นหก แต่อีสต์ เอ็มเพอเรอร์ยังคงดำเนินการตามปกติโดยไม่มีปัญหาอะไรแม้แต่ตอนนี้ ดูเหมือนไม่มีใครรู้เรื่องเลย ไม่ว่าเธอจะเป็นคนโง่แค่ไหน ตอนนี้เธอสามารถพูดได้ว่าว่าเธอไม่ควรพูดถึงอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้

"อย่ามองฉันแบบนั้น ตาของเธอแดงยังกับกระต่าย ถ้าใครเห็นเธอ พวกเขาอาจคิดว่าฉันกำลังกลั่นแกล้งเธอ" แอนนี่พูดอย่างเหน็บแนมก่อนจะหันหลังกลับและจากไป โดยไม่สนใจซูซี่โดยสิ้นเชิง

…