บทที่ 1215

เจเรมี่พูดถูก แต่เพราะเธอถูกไรอันควบคุมมานานเกินไปจึงรู้สึกทำอะไรไม่ถูกไปเล็กน้อย เธอไม่รู้วิธีการที่จะเอาอำนาจคืนมาให้กับตัวเองด้วยซ้ำ

“จับแน่น ๆ นะ ลินนี่” เขาบอกด้วยน้ำเสียงมั่นใจ

เมเดลีนจับเขาไว้แน่น “เจเรมี่ เมื่อกี้คุณยังเจ็บมากเลยนะ คุณยังขี่ได้เหรอ?”

“ผมทำได้ ผมจะไม่ปวดเพราะกำลังขับรถอยู่” เจเรมี่ตอบเพราะเขารู้จักร่างกายของตัวเองดี

“เจเรมี่งั้นคุณบอกฉันได้ไหม ว่าช่วงหกเดือนที่ผ่านมานั้นคุณไปที่ไหนและต้องเจอกับอะไรบ้าง?”

เจเรมี่ผงะเล็กน้อยเมื่อเธอพูดถึงเรื่องนี้อีกครั้ง

เขาไม่ตอบ แต่ในทางกลับกันเขาเลือกที่จะบิดแฮนด์และสตาร์ทรถทันที

…

ไรอันกลับไปที่สำนักงานใหญ่ของอินเตอร์โพล หลังจากพูดคุยกับหัวหน้าระดับสูงเขาก็รายงานด้วยว่าเจเรมี่ก่อคดีฆาตกรรมในเกลนเดล และเขาควรถูกไล่ออก ไรอันยังแนะนำอีกด้วยว่าให้พวกเขาช่วยตำรวจในเกลนเดลหาวิธีจับกุมเจเรมี่

เหล่าผู้นำระดับสูงรับทราบปัญหานี้และมอบความรับผิดชอบให้ไรอันในการจับตัวเจเรมี่

แน่นอนว่าเขายินดีมากที่จะทำเช่นนั้น

ด้วยวิธีนี้เขาจะสามารถกำจัดเจเรมี่ได้ในครั้งเดียว

ตราบใดที่เขากำจัดเจเรมี่ได้ เขาก็สามารถทำอะไรก็ได้ที่เขาต้องการโดยไม่ต้องกังวลอะไรอีก

หลังจากที่ออกจากสำนักงานใหญ่แล้ว ไรอันก็มาถึงโกดังใต้ดินของสเตเจี่ยนจอห์นสัน ซึ่งซ่อนอยู่ในส่วนที่ลับที่สุดของเมืองเอฟ

ประตูโกดังมีรหัสผ่านป้องกันเอาไว้ และมีเพียงเขากับโยริคเท่านั้นที่รู้รหัสผ่านนี้

ทว่าโยริคตายไปแล้ว ดังนั้นตอนนี้เขาจึงเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องนี้

หลังจากที่ไรอันเข้าไปในนั้น ดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยความทะเยอทะยานและเย่อหยิ่ง เมื่อมองไปยังสิ่งของที่วางซ้อนกันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยภายในโกดัง ตอนนี้เองที่เขารู้สึกราวกับว่ามีไพ่ตายซ่อนอยู่ในมือ

“เจเรมี่ แกคิดว่าจะสามารถทำลายสเตเจี่ยนจอห์นสันได้หลังจากที่เข้าร่วมอินเตอรโพล แล้วกลายเป็นสายลับในกลุ่ม และได้หลักฐานการก่ออาชญากรรมของสองพี่น้องจอห์นสันงั้นเหรอ? แกไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครคือหัวหน้าที่แท้จริงซึ่งอยู่เบื้องหลังสเตเจี่ยนจอห์นสัน”